مرگ در هر چالش اتفاق می افته بعد هر چالش ریزو درشت ادم مرگ رو تجربه میکنه مرگ حتما مردن ظاهر نیست .مرگ یعنی گیر افتادن تو الگوی تکراری
روزمو با بسم الله الرحمن الرحیم شروع میکنم و آگاهم که نامحدودم و روزم را نه با ذهن بلکه با نامحدودیت خود شروع میکنم و کاملا آگاهم که خدایم رحمانیت خود را بر من ارزانی داشته و عشق در هر رنج و خوشی لبخند میزند و خدایم نزدیک نه بلکه در من جاریست اختصاصی و ویژه برایم هست
🔴سوال :هر چه به انسان می رسه بازتاب اعمال خودمونه پس چرا امام حسین (ع)ظلم بسیار دید؟
🌿 ۱. قانون بازتاب برای انسانهای عادیه، نه برای آگاهیهای الهی
قانون بازتاب در سطح روح انسانیِ در مسیر رشد کار میکنه — یعنی هر چی درون ماست، بیرونمون بازتابش میده تا آگاهتر شیم.
اما امام حسین (ع) در سطح "روحِ آگاهِ متحد با خدا" بود.
یعنی دیگه جدا از منبع نبود که بخواد بازتاب گناه ببینه.
او خودش در هماهنگی کامل با اراده الهی بود.
پس اونچه بر او گذشت بازتاب گناه شخصی نبود، بلکه نمایش آگاهیِ حق در جهان دوگانگی بود.
🌸 ۲. رنج او ابزار بیداری بشر بود، نه مجازات
امام حسین مثل نوری در تاریکی بود.
وقتی جامعه در ظلم، بیعدالتی و بیهوشی فرو رفته بود،
او با انتخاب آگاهانهی رنج، آینهای شد برای بیدار کردن قلبها.
رنج او فریاد آگاهی بود، نه تاوان گناه.
🌊 ۳. قانون تعادل در سطح جمعی
وقتی جامعهای از عدالت، حقیقت و مهربانی دور میشه،
قانون تعادل وارد میشه تا شوک بیداری بیاره.
کربلا در حقیقت بازتابِ جمعیِ انحراف جامعه از آگاهی الهی بود،
نه بازتاب درونی امام.
او خودش توازنِ الهی بود؛
اما جامعه به ضد نور رسیده بود،
و طبق قانون تعادل، باید نوری قربانی میشد تا آگاهی برگرده.
🕊 ۴. در سطح روح
در سطح روح، رنج ظاهری رنج نیست؛
فقط تبدیلِ انرژی به نور است.
امام حسین در ظاهر رنج کشید،
اما در باطن، ارتعاش عشق و آگاهی در کل هستی پخش کرد —
برای همین هنوز بعد قرنها، اسمش دلها رو میلرزونه.
✨ خلاصه ساده:
امام حسین بازتاب گناه نداشت؛
او بازتاب "نور خدا" در جهانی تاریک بود.
رنجش نه نتیجهی کارما، بلکه تجلی عشق و آگاهی بود
تا جهان از خواب ظلم بیدار شه.
ما آینه ایم و خدا نور .نور خدا به آینه می تابه و به اندازه صافی آینه بازتاب خواهد داشت .خدا میگه نمیتونه از من بازخواست کنه چون خودش نوره و منبع و خدا آینه نیست که بازتاب داشته باشه و بهش بگی چرا بازتاب نداشتی چون منشا و نوره خودش.حالا انسانی که با روح الهیش یکی شده اونم قسمتی از نور میشه و بازتابی نداره پس اتفاق عاشورا بازتاب اعمال نبود چون امام حسین ع نور شده بود و بازتابی نداشت و جهت روشنایی بخشیدن و بیداری جامعه امتحان شد