«الوجودُ الظاهرُ هو الباطنُ و الباطنُ هو الظاهر»یعنی آن‌چه پنهان است،در اصل ظاهرترین است و آن‌چه ظاهر است،پوشیده‌ترین حقیقت را پنهان کرده. 📌فصوص الحکم،فص ادریسی نفس خویش←@nafsma→

تاثیر روز ها بر سال ها در کودکی و‌ بزرگسالی از نظر نجوم ایرانی/آیا سال را با هرچه آغاز کنیم،کل سال همان طور زندگی خواهیم کرد؟ در نجوم ایرانی ۹۰ روز اول زندگی کودک بسیار اهمیت دارد.هر اتفاقی که در این ۹۰ روز برای کودک بیافتد، در سال‌های هم-عدد آن نیز رخ می‌دهد. مثلا اگر کودکی در روز هشتم بیمار شود هر ۸ سالگی نیز سلامتی خوبی نخواهد داشت. همچنین اگر چهلمین روز حادثه‌ای در خانه‌شان رخ بدهد منجمان حکم می‌کنند که در چهل سالگی حادثه‌ای مشابه رخ می‌دهد.در همین باب بیرونی می گوید:حکام سعد و نحس برای زاده‌ها بسته به ساعت تولد و برج ماه متفاوت است و گاهی اثر آن در روزهای نخست کودکی آشکار می‌شود. نوروز نیز مثال دیگری از این رسم کیهانی کهن است که ۱۲ روز را به پاس ۱۲ ماه سال جشن می‌گیریم.ایرانیان باستان که به این راز پی‌ برده بودند،این دوازده روز را به خوشی و شادی می‌گذراندند تا شادی در همه سال همراهشان باشد.همان طور که بیرونی در آثار الباقیه می گوید:ایرانیان باور داشتند که دوازده روز پس از نوروز،خبر از حال و هوای دوازده ماه سال می‌دهد. نفس خویش←@nafsma→

عید سعید قربان، عید عبودیت و بندگی مبارک باد🐏 از جمادى مُردم و نامى شدم وز نما مُردم، به حیوان بر زدم‏ مُردم از حیوانى و آدم شدم پس چه ترسم؟ کى ز مُردن کم شدم؟ حمله دیگر بمیرم از بشر تا برآرم از ملایک پرّ و سر وز مَلَک هم بایدم جَستن ز جو «کُلُّ شَیْ‏ءٍ هالِک إِلَّا وَجْهُهُ»‏ بار دیگر از مَلَک قُربان شوم آنچه اندر وَهْم نآید آن شوم‏ (مثنوی، د ۳/ ۳۹۰۵ – ۳۹۰۱) نفس خویش←@nafsma→

همه عالم تنست و ایران دل نیست گوینده زین قیاس خجل تجاوز به خاک مقدس و اهورایی ایران،سرزمین رستم ها و زال ها،سرزمین مردم شاهنامه خوان،را محکوم و در دهان تجاوزگران خواهیم زد،آنانی که روزگاری در قامت صدام و نوچه های منافقش به این خاک تجاوز کردند حالا در قامت نتانیاهو و نوچه های پارسی زبانش دوباره دست به جنایت علیه مردم مومن و مسلمان ایران زدند،باید بدانند عاقبت متجاوزگران بهتر از صدام و مسعود رجوی نخواهد بود. چونکه ایران دل زمین باشد دل ز تن به بود یقین باشد نفس خویش←@nafsma→

شروع ایام محرم امام حسین علیه السلام تسلیت باد.محرم الحرام ۱۴۴۷ قمری،مصادف با ۱۴۰۴ خورشیدی نفس خویش←@nafsma→

خورده‌ام تیرِ فلک، باده بده تا سرمست/عُقده در بندِ کَمرتَرکشِ جوزا فکنم ورود خورشید زیبا به برج فلکی جوزا،آغاز تابستان و شروع گرما،طبق تقویم جلالی اول تیر مصادف با انقلاب تابستانی ست و طبق تقویم زرتشتی دهم تیر مصادف با تیرگان و جشن آب،ما همواره یلدا را به عنوان طولانی ترین شب سال می شناسیم ولی طولانی ترین روز سال اول تیر و شروع انقلاب تابستانی و تیرگان است. نفس خویش←@nafsma→

تیرگان جشن اوج و شکوه خورشید شاد باد امروز روشن ترین روز سال در نیمه شمالی زمین است.خورشید تیرگان را در میان جام ( تاج) خورشید درست در مدار راس السرطان قرار دارد. خورشید نیمکره شمالی را روشن ساخته و در قطب شمال روزهای دائمی است در نیمکره جنوبی بر عکس روزها کوتاهتر شده تا قطب جنوب که شبهای تاریک حکم فرماست.اول تیر ماه روشنترین روزهای سال است در این روز قطب شمال روشنترین و قطب جنوب تاریکترین بخشهای کره زمین است. در حقیقت طلوع و غروب کامل و مدت دار که با گردش زمین به دور خورشید ایجاد میشود در قطبهای جنوبی و شمالی زمین اتفاق میفتد و طلوع و غروب در افقهای شرقی و غربی که با گردش زمین و روزانه به دور خود دیده میشود طلوع و غروب کوتاه محلی هستند. در اول تیر ماه خورشید فقط قطب شمال و بخشهایی از قطب جنوب را روشن میکند پس منحنی آفتاب مانند یک گلدان خواهد شد که بالا یا شمال آن پهن تر و پایین یا جنوب آن تنگ تر است... نفس خویش←@nafsma→

صوت مربوط به قمر در عقرب تیرماه... داستان هلاکو خان و خواجه نصیرالدین طوسی @ALTAFHIM

فرارسیدن تاسوعای حسینی بر تمام شیعیان تسلیت باد. عبّاس علمدار کجایی که حسین یار ندارد/تنها شده او یـاور و سرلشکـر پیکار ندارد یار دِگـری روبـروی دشمـن غـدّار ندارد/هنگامه رزم است و دگر میر سپهدار ندارد نفس خویش←@nafsma→

گفتاری کوتاه از سابقه عزاداری در ایران،گفتاری از فرشاد فرشید راد آنگونه که به غلط پنداشته میشود که در ایران تا پیش از اسلام عزاداری نبوده! نادرست و بدون پشتوانه تاریخی است.ابوبکر نرشخی در تاریخ بخارا که هزار سال پیش نوشته شده تاریخ عزاداری برای سیاوش پسر کیکاوس را به سه هزار سال پیشتر میرساند (تا روزگار ما چهار هزار سال) و آنرا گریستن مغان نامیده است. در نقاشیهای پنج کنت در اطراف بخارا نیز مراسمی از تابوت گردانی و نوحه خوانی و نوعی تعزیه با حضور زنان و مردان دیده میشود که به بیش از دو هزار سال پیش تعلق دارد.(شاید این قدیمی ترین نقاشی از دسته عزاداری در جهان باشد) نفس خویش←@nafsma→

گفتاری کوتاه از سابقه عزاداری در ایران،گفتاری از فرشاد فرشید راد/1 همان طور که میدانید امروزه در جامعه ما روز به روز شور و اشتیاق فرهنگی در بین مردمان بیشتر پدیدار میشود و ایرانیان بیش از پیش به دنبال شناخت تاریخ و فرهنگ دیرپا و کهن سال خود میباشند. در این زمینه هر ساله کتابهای فراوانی منتشر میشود و شبکه های اجتماعی نیز به صورت گسترده در فضای مجازی فعالیت دارند. اکنون کمتر کسی از اخبار اینستاگرامی و تلگرامی و یا کلیپهای یوتیوب و فیس بوک بی خبر میماند و اطلاعات علمی فرهنگی، اجتماعی و ورزشی بی وقفه هر لحظه منتشر میشود و ملیونها بازدید کننده دارد. در این میان اخبار و اطلاعات فرهنگی نیز جایگاه بالایی در بازدیدهای اجتماعی دارند. اما شوربختانه آفت این انفجار اطلاعاتی ضد و نقیضهایی است که حقیقت موضوع را زیر سؤال می برد و گاهی دیده میشود که برخی از این مطالب به ظاهر عوام پسند درست و مستند نیستند. اما به واسطه گسترش و همه گیری شبکه های اجتماعی این اطلاعات نادرست در بین مردم به سرعت شیوع پیدا میکند و بعد از مدتی آموخته،شده و به تدریج در فرهنگ مردم جای می گیرد. برای مثال چندی پیش در یکی از صفحات شبکه اینستاگرام مطلبی به عنوان گریه برای مرده ممنوع از قول یکی از کارشناسان نسبتاً پر سابقه باستان شناسی منتشر شد که ایشان در انجمنی میفرمود: ایرانیان باستان برای مرده گریه نمی کردند و اگر برای مرده در آئین زرتشت اشک بریزی رودخانه ای میشود که اجازه نمیدهد کشتی به مقصد برسد برای همین ایرانیان گریه را سمبل بسیار اهریمنی می دانستند و از هر فرصتی استفاده میکردند که جشن بگیرند، در این کلیپ صدای احسنت و آفرین باشندگان از هر سو بلند بود و پیام هایی مانند : به به چه آئینهای خوبی داشتیم و یا چقدر ایرانیان جشن داشتند و چه مردمان شادی بودیم و مانند اینها فرستاده شده بود که به ظاهر مورد قبول و رشک برانگیز می نمود و شاید با برداشتهای نادرست از این گفتار برخی گمان بردند که باید در مراسم در گذشتگان عزیرانمان منبعد از این شادی و پایکوبی کنیم و به جای اشکی از غم دوری آنها خنده مستانه سر دهیم چرا که نیاکان ما نیز چنین می کردند. نفس خویش←@nafsma→

گفتاری کوتاه از سابقه عزاداری در ایران،گفتاری از فرشاد فرشید راد/2 با کمی تأمل و مطالعه در متون کهن ایرانی میابیم که این گفتارهای،عامه پسند و به اصطلاح «فالور » جمع کن با طبیعت انسانی و حقایق تاریخی ما بسیار متفاوت است و شعارهایی آرمانی و رویایی بیش نیست. اگر چه میدانیم جشنها و شادیها در فرهنگ ایران باستان جایگاه ویژه ای داشته است و ایرانیان مردمانی غمگین نبوده اند اما چنین هم نبوده که آنان بی احساس و بی عاطفه بوده و هرگز سوگواری نمی کردند به راستی چگونه ممکن است ملتی که در نازک خیالی و سرودن منظومه های عاشقانه روزگاری در میان ملل باستان بی همتا بوده اند را چنین بی عاطفه و سنگ دل نشان دهیم که اشکی در غمی یا مصیبتی از چشمانشان جاری نمیشده است و سرخوشانی رقصنده بیش نبوده اند؟! اکنون برای توضیح این مسئله خوب است به برخی متون کهن بنگریم و خود داوری کنیم تا واقعیت را دریابیم در اوستا آپه مان نام مدت زمانی است که خویشاوندان مرده باید دور از دیگران و در تنهایی بگذرانند که از پنج روز تا یک سال متغیر است. این مدت احتمالا اندوه بار و عزا گونه بوده است. برای نمونه در بند یکم فرگرد دوازده وندیداد آمده:«هر گاه پدر و یا مادر کسی بمیرد تا کی پسر برای پدر و دختر برای مادر باید در آیه مان باشد؟ تا کی برای نیکوکار و تا کی برای گناهکار اهورا مزدا پاسخ داد برای نیکو کار سی روز و برای گناهکار شصت روز باید در آیه مان باشد» این متن خود گویای نوعی مراسم و یا خلوتی برای آمرزش و آرامش روحی در گذشتگان را نشان میدهد.در تاریخ بخارا آمده است :«چون سیاوش کشته شد او را در درگاه کاه فروشان بخارا که آن را دروازه غوریان خوانند دفن کردند و مغان بخارا آن جایگاه را عزیز دارند و هر ساله مردی خروسی به یاد او بکشد و پیش از برآمدن آفتاب روز نوروز مردمان بخارا در کشتن سیاوش نوحه ها میکنند چنان که در همه ولایت ها معروف است و آن را سرود ساخته اند و قوالان آن را گریستن مغان خوانند و این سخن زیادت از سه هزار سال است تا زمان ما چهار هزار سال پیش لازم به ذکر است که رسم نوحه سیاوش تا هم اکنون در بخارا و در کشور تاجیکستان مرسوم است در سال ۱۳۹۸ خبر گذاری بی بی سی در برنامه «بلور بنفش گزارشی بنام شلاق رستم و سوگ سیاوش در ارگ بخارا را نمایش داد که خوانندگان میتوانند این برنامه را در شبکه یوتیوب مشاهده نمایند. این مراسم شبیه تعزیه های امروز با همان علم و علامت و دسته های عزاداری رایج در ایران است که می نماید عزاداری به این شیوه حداقل چهار هزار سال است که در ایران سابقه تاریخی دارد. همچنین در نقاشیهای پنج كنت بخارا تصویری از مراسم تابوت گردانی و نوحه خوانی و مویه زنان دیده میشود که دور نیست همان سوگ سیاوشان باشد». نفس خویش←@nafsma→