هر صبح و شب گریان غم‌هایت نبودیم، حال دل این بی‌وفا گفتن ندارد... #صبح‌بخیرگفتن‌به‌امام‌زمان‌رو‌ترند‌کنیم ؟

و اگر روزی کسی درباره‌ی من از تو پرسید، بگو او عاشق جزئیاتِ ساده‌ی زندگی‌ست :)🤍

از خادمیِ شهدا :)✨

- امشب در طول مسیر به آسمان‌شب و درخشندگیِ ماه خیره شدم و به همه‌چیز فکر کردم... به محرم، به غم، به فراق، به کربلا، به آقا، به دلتنگی‌های مداوم و به اشک‌هایِ بی‌پایان! به این فکر کردم که چه روزهای عجیبی را می‌گذرانم، چه لحظات غریبی، چه احوالات عجیبی! نمی‌دانم از کی اینقدر آشفته و پریشان شدم. از کی شور زندگی از من گرفته شد و بهانه‌های کوچک شادی، از بین رفتند... نمی‌دانم از کی پروانه‌های قلبم مردند، پیچک امید به خشکی گرایید و نورِ درون قلبم خاموش شد! فقط می‌دانم روزهای عجیبی‌ست. آنقدر عجیب که خودم هم دلیل محکمی برای آشفته‌حالی‌ام پیدا نمی‌کنم :) آنقدر عجیب که تا به خودم می‌آیم، گونه‌هایم خیس اشک است... دلم یک تحول می‌خواهد. تحولی از جنس آرامش، شادی، مهربانی، عشق:) دلم یک تحول می‌خواهد و مثل همیشه آن را از حسین(ع) طلب می‌کنم. که حسین، پناه تمامِ غم‌دیده‌های دنیاست... - گلنار.

ای پرسش بی‌پاسخ هر جمعه عشاق، آقا تو کجایی؟ تو کجایی؟ تو کجایی؟ :) #صبح‌بخیرگفتن‌به‌امام‌زمان‌رو‌ترند‌کنیم ؟

دوست داشت کتاب بخوانیم : )

پیام‌ چنل‌ها را ندیده، رد می‌کنم. عکس‌ها را باز نمی‌کنم، فیلم‌ها را هم... متن‌ و دلنوشته‌ها را ده‌تا یکی، می‌خوانم. صوت‌ها و نماهنگ‌ها را گوش نمی‌دهم. تلویزیون را خاموش کرده‌ام. با کسی حرف نمی‌زنم. حال غریبی دارم... آنقدر توان ندارم که بنشینم، ببینم و اشک بریزم. ضعیف شده‌ام، به‌حدی که اگر کمی هم اشک بریزم، حال بدی به سراغم می‌آید. سردردهایم عود می‌کند، چشمانم سیاهی می‌رود، سرفه امانم را می‌بُرد و قلبم تیر می‌کشد! نه که نخواهم، نمی‌توانم... خسته‌تر و متلاشی‌تر از آنم که بخواهم عزاداری کنم. اشک بریزم و دل‌سبک کنم :) تحمل حجم این غم، فراتر از قلب کوچک و نازکِ من است.‌ از مدت‌ها پیش، مدام حس می‌کنم هوا برای تنفس ندارم! انگار که روحم می‌خواهد آرام‌آرام از بدنم جدا شود :) حالم آنقدر عجیب و غیرقابل وصف است که دوست دارم به خواب عمیقی فرو روم. بخوابم و وقتی بیدار شدم، هفته‌ها از این روزهای تلخ گذشته باشد. بخوابم و روزی بیدار شوم که از غلظت این غم، کم شده باشد... ترجیح می‌دهم این هفته، کمتر سراغ فضای‌مجازی بیایم، باید به احوالات آشفته‌ام سامان دهم :) اگر چراغ ناجه، کم‌سو شد ممنون می‌شوم کنارمان بمانید تا دوباره برگردم...🤍 - گلنار .

گاهی آدم نمی‌فهمد چطور و چگونه، ولی ناگهان گره‌های کور زندگی‌اش باز می‌شود! و آن‌وقت است که با خود می‌گوید:« کسی برایم دعا کرده بود؟» من به همه‌ی آدم‌های دور و نزدیک زندگی‌ام التماس‌دعا گفته بودم و الان نمی‌دانم دعای چه کسی در حقم مستجاب شده... فقط می‌دانم در ناباورانه‌ترین حالت ممکن، برای وداع با پدرِ ایران، راهی تهرانم🥺 اگر لایق باشم برایتان دعا می‌کنم :) شما هم دعا کنید صحیح و سالم بروم و برگردم✨ - گلنار ‌.

رسیدم به تو، اما دیر... !🖤 از اولین‌دیداری که آخرین دیدار بود :)

غم‌انگیزترین قابِ امروز...