خداحافظ ابرمرد … _ یکماه گذشت … از آن سحر لعنتی … از آن لقمه آخر که در دستمان خشک شد … از آن زمزمه زیرلب که ای کاش همه‌اش خواب باشد … از آن اذانی که سوزناک‌ترین نوای عمرمان شد … از آن چشم‌هایی که در نماز صبح، بی‌تاب اشک شدند … از آن سجده‌ای که جان بلند شدنش را نداشتیم … از آن هق‌هق‌هایی که شیون شد و امان از ما برید … ابر مرد، رهبر شهیدم … تو به حق سال‌ها مجاهدتت رسیدی و همچون پیشوایمان فزت و رب الکعبه دیگری تکرار کردی و به راستی که رستگار شدی … تو هنوز هم زنده‌ای … نامت نور قلب و قوت قدم‌هایمان است … منتظر بودیم باز هم ایستاده و با ابهت جدت نهیب بزنی که دشمن تنبیه خواهد شد … عقوبت اشتباهش را خواهد چشید ... به گرمی بیانت در آن شب‌های سرد احتیاج داشتیم … ما داغ پدر دیدیم … چون کودکی تنها در میان هجوم پست‌ترین وحوش زمانه … دل‌شکسته‌ایم اما از پا نیفتادیم … این را خودت یادمان دادی … در آخرین سخنرانیت حرف از عاشورای دیگری زدی … چون حسین‌(ع) با جمعی از یارانت شهید شدی … ولی خون تو شهید نمی‌شود … تو زنده‌ای و دل‌هایمان را زنده کردی … تو سفارش کردی آرام باشیم … تو گفتی امروز روز خستگی و ناامیدی نیست … تو قله را نشان دادی … قله‌ای بسیار نزدیک … ما هستیم … قدرت در اراده ماست … به پای پرچم مقدسی که افراشته نگهداشتی خون خواهیم داد … آینده روشن پیش روی ماست … این وعده خداست … عهدمان با تو پابرجاست … عهدمان را با خون نوشتیم … تا شهادت به پای این پرچم ایستاده‌ایم … شهادتت مبارک محبوب قلبم … از تو سپاسگزاریم … تو ایران را سربلند کردی … جمهوری اسلامی را عزت دادی … باز هم دعایمان کن … تا همیشه دلتنگت هستیم … و تا انتقام خون پاکت آرام نخواهیم شد … سرباز ایران رسول معصوم‌زاده ۰۵/۰۱/۰۹

در چرخه تولید در زمان جنگ آنقدر سرمان شلوغ است که حتی وقت بر سر زدن و نزدن آرم و لوگوی آیه صرف نمی کنیم اکثر تولیدات آیه لوگو ندارند. این دوستان کی وقت می کنند سه تا سه تا لوگو بزنند پای این پوسترها و پخش کنند؟ دزدی و کاسبی در زمان جنگ جور دیگری هم می شود؟ کی وقت می کنند وسط جنگ این قدر بی شرف باشند؟

بعد از وقفه‌های طولانی، فرصت شد دوباره دورهم و حضوری جمع شویم. از جنگ بگوییم، به قول رهبری جشن پیروزی داشته باشیم و در مورد وظایف هنرمندان و هنر در شرایط جنگی گفت‌وگو داشته باشیم. منتظر حضورتان هستیم. پنجشنبه 27 فروردین سال 1405 / ساعت 16 خیابان استانداری، گذر سعدی، عمارت تاریخی سعدی

بعد از وقفه‌های طولانی، فرصت شد دوباره دورهم و حضوری جمع شویم. از جنگ بگوییم، به قول رهبری جشن پیروزی داشته باشیم و در مورد وظایف هنرمندان و هنر در شرایط جنگی گفت‌وگو داشته باشیم. منتظر حضورتان هستیم. پنجشنبه 27 فروردین سال 1405 / ساعت 16 خیابان استانداری، گذر سعدی، عمارت تاریخی سعدی

🔴 مهم‌ترین دغدغه عمرم درباره جبهه انقلاب 🖋سید محمد حسین راجی 🔻خواهش می‌کنم، تمنا و التماس می‌کنم که منظومه فکری خود را نه از امثال من، بلکه مستقیماً از بیانات رهبری دریافت کنید. 🔺رهبری شهیدمان در پاسخ به دانشجویی درباره چرایی تعلل در عملیات وعده صادق۲ فرمودند: 🔸«یکی از توصیه‌های من این است؛ بعضی از ایرادها و انتقادهای دانشجویان به مسئولان، بر اثر بی‌اطّلاعی است. مثلاً فرض کنید چرا وعده صادق۲ در فلان وقت انجام نگرفت؛ اگر در فلان وقت انجام می گرفت، فلان حادثه [شهادت سید حسن نصرالله] اتّفاق نمی‌افتاد؛ خب این درست نیست؛‌ این درست نیست. آن کسانی که متصدی این کارها هستند، دلبستگی‌شان، وابستگی‌شان، عشقشان و آمادگی‌شان به انقلاب کمتر از من و شما نیست؛ آن ها را نمی شود متّهم کرد؛ محاسبه دارند، حساب دارند، با محاسبه کار می کنند، اگر شما هم جای آن ها بودید، همین کار را انجام می دادید.» 🔺ایشان در ادامه،یک مبنای کلی و راهگشا برای همه ترسیم کردند: 🔸«این احتمال را همیشه در ذهنتان داشته باشید و متّهم نکنید افراد را؛ یعنی در حوادثی که مشاهده می کنید احیاناً یک ابهامی برای شما دارد، احتمال یک محاسبه درست را همیشه بدهید، که ممکن است پشت این تصمیم‌گیری یک محاسبه‌ درستِ واقعی‌ای وجود داشته باشد.»

گزارش صدا و سیمای اصفهان از برنامه تجلیل از هنرمندان راوی جنگ تحمیلی سوم پنج‌شنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۵

سلام رفیق شهیدم چند روز پیش که از خواب که بیدار شدم طبق عادت همیشگی، دستم را به سمت گوشی همراهم بردم؛ پیامکی برایم امده بود :شیخ منصور دیشب توی لبنان شهید شد.به یکی از رفقا که اطلاع بیشتری از شیخ داشت زنگ زدم. او هم خبر را تایید کرد.خیلی وقت بود او‌ را ندیده بودم اما به محض شنیدن خبر شهادتش حس دلتنگی عجیبی وجودم را گرفت! تصویر چهره نورانی اش در ذهنم مرور شد و یادم امد که همه این سال ها پی شهادت دوید... از اصرارش برای دفاع از حرم حضرت زینب در سوریه تا امروز که شهادت را در کوچه پس کوچه های جنوب لبنان بغل کرد.مبارکت باشد شیخ منصور! خوش به سعادتت! شهید بودی و شهید شدی... من دیشب تا صبح ملتمسانه به عکس هایت زل زدم تا اثری را پیشکش پیکر مبارکت بکنم؛ دیدار به قیامت رفیق؛ رفیقی که در بحبحه جنگ با داعش وسط عملیات جویای حال من‌ می شد، قطعا در محشر مرا یادش نمی رود... می دانم شفیعم می شوی... امروز پیکرت وارد ایران شد سلام رفیق شهیدم؛ خوش امدی مسافر من خسته نباشی قهرمان…