الان ینی این عزیزی که لفت داد دوست داشت بترسه؟! غصه پِرسن بود؟! (: معادل فارسی‌اش میشه خاله غمخورک) با خدا کات کرده بود؟! مشکلش چی بود؟😄

حدود ۸ سال پیش اینو درباره زیبا کلام گفته بودم اما هنوز هم هستند کسانی که با او مناظره میکنند و نمی‌دانند این یعنی کمک به استمرار حیات سیاسی زیباکلام. #زادبر دقت کن بَبَم! https://eitaa.com/namakdooon

در اهمیت کتاب نخواندن نویسنده: سمیه رستمی ممکن است با دیدن عنوان «در اهمیت کتاب نخواندن»، رگ روشنفکری‌تان به جنبش درآید؛ مثل خیلی‌های دیگری که حتی شاید تا کنون در افزایش سرانه مطالعه کشور به‌اندازه خواندن سرسری کاغذ دستورالعمل داروهای مسهل هم وقت نگذاشته باشند. این‌قدر توصیه به نخواندن کتاب و کتاب نخواندن، ناراحتتان کند که بخواهید بدون فوت وقت، قسمت ارسال نظر را مزین کنید به چهار پنج تا فحش فرهنگی گل‌درشت که هم غنای ادبیات کشور را هندل کند و هم پک‌وپوز نویسنده این مطلب را در همه جهات مورد عنایت قرار دهد؛ اما باور بفرمایید اگر مطلب پیش رویتان را تا آخر بخوانید به‌اندازه مطالعه همان کاغذ دستورالعمل داروی مسهل برایتان مفید فایده و مثمرثمر واقع خواهد شد.

جوری که انگار جانشین بلافصل رئیس فرهنگستان زبان و ادب پارسی هستید؛ کف و خون و آب و روغن قاتی کرده و حتی در انتهای همین مطلب ریپلای می‌زنید و خشک، خشک فحش فرنگی کامنت می‌گذارید که «بیسوات! «مفیدفایده» و «مثمرثمر» حشو دارد و از بیخ غلط است.» در اهمیت کتاب نخواندن می‌دانیم که البته این غلطِ متداول خیلی غلط باحالی است و حس فرهیختگی خاصی به بشر می‌دهد. یک‌جور غلط دوست‌داشتنی و رایج؛ مثل خواندن کتاب‌های زرد و بازاری با ترجمه‌های دوزاری. کتاب‌هایی که حتی در بساط دست‌فروش‌های دم مسافربری‌های جنوب شهر؛ کنار تیزی دسته استخوانی و پنجه‌بوکس و دستمال‌یزدی ارائه می‌شود؛ ولی باز در سطر به سطرش جملات پرطمطراق، فخیم و فاخر موج می‌زند؛ عین همین عبارت «مثمرثمر» و «مفید فایده». صدالبته که خوراک استوری کردن با بک‌گراندِ لِپ‌لِپِ لَته آرت و پت‌پت شمع و فِرت‌فِرت دود سیگار قرمز سه خط است. از همان دست کتاب‌هایی که معلوم نیست در جوهر چاپ، زینک و کاغذش چه چیزی قاتی کرده‌اند؛ بعد از مطالعه‌شان حتی رگ وطن‌پرستی هر انسانی روی دور 2X و به‌صورت حرکات بندری، جنبیدنش را به منصه ظهور می‌رساند و انسان حس می‌کند واقعاً به کُنه جمله‌ای دست پیدا کرده است که می‌فرماید: «هرگز نمی‌توان سر و کلهٔ ملتی که اهل مطالعه باشد را گول مالاند.» شاید تصور شود که خواندن کتاب‌های زرد نوعی پدافند غیرعامل است؛ چراکه بدخواهان وطن وقتی ببینند ملتی حتی از مطالعه این‌جور کتاب‌ها هم ساده رد نمی‌شوند؛ با خودشان می‌گویند لابد این‌ها ته کتاب‌های درست‌وحسابی‌شان را درآورده‌اند که دارند با کتاب زرد شوآف می‌کنند. حیف فریب‌هایمان که این‌طور اسپویل بشود. بابت تولید فریب‌هایمان کلی سلول خاکستری نیم‌سوز شده و عمر گران‌مایه خرج کرده‌ایم. بنابراین سرخورده شده، می‌روند ملت‌های بی‌سواد دیگری را فریب بدهند. بااین‌حال خدا شاهد است سرانه مطالعه کشور با چندین بار خواندن دستورالعمل داروی مسهل بالا برود مثمرثمرتر و مفیدفایده‌تر است تا خواندن کتاب‌های دوزاری و زرد بازاری. منتشر شده در دفتر طنز حوزه هنری تهران https://eitaa.com/namakdooon

در ستایش لُمباندن فست فود نویسنده سمیه رستمی انتشار: دفتر طنز حوزه هنری تهران https://eitaa.com/namakdooon

در ستایش لمباندن فست فود نویسنده: سمیه رستمی تأثیرات مثبت و ارزنده استفاده از  فست فود در جامعه به‌قدری انکارناپذیر است که نیاز مبرم به شعار ملی و کمپین دارد. باید مسئولین امر، مدیران دلسوز، صاحب‌منصبان، اینفلوئنسرها، بلاگرها، سلبریتی‌ها، رانندگان تاکسی‌خطی و غیرخطی، حتی آن رانندگانی که به‌قصد خفت‌گیری مسافرکشی می‌کنند و بالاخص بچه‌های بالا، برای یک عزم ملی در پذیرش فست‌فودها بر سر سفره ایرانی کمر همت ببند. باید از تمام تریبون‌ها این شعار تکرار شود. «ایرانی نیستی و بی… و بی…‌تر هم هستی؛ اگر فست فود نخوری» که البته جای خالی را باتوجه‌ به جامعه هدف می‌شود کلمات مناسبی گذاشت تا تأثیر بیشتری بگذارد. کلماتی که سجایای اخلاقی و شجره خانوادگی را کاملاً پوشش دهد. حتی فست فود خوردن یکایک ملت ایران در برهه حساس کنونی نوعی پدافند غیرعامل است که در این جا امکان پرداختن و موشکافی تمام لایه‌های و زوایای آن نیست؛ بنابراین فقط از یک زاویه به آن می‌پردازیم. در ستایش لمباندن فست فود بر همه واضح و مبرهن باید باشد، فست‌فودها حتی اگر در لاکچری‌ترین و وسواسی‌ترین مناطق شهرها ارائه شوند، مضراتی برای صدر و ذیل بدن انسان دارند‌ که موجب بروز هزار و یک بیماری شناخته و ناشناخته می‌شوند. طبیعی است که آدمیزاد به‌وقت بیماری به پزشکان مراجعه می‌کند. باتوجه‌به خروجی مازاد آقایان و خانم‌های دکتر از دانشگاه‌های کشورمان پراکندگی جمعیت این عزیزان جوری است در هر جایی بگویی آقای دکتر! شصت نفر اعم از زن و مرد به سمت شما برگردند و می‌گویند: بله! پس منطقی است که اگر عرضه بر تقاضا پیشی بگیرد. دکترها  ول می‌کنند می‌روند جایی که تقاضا مثل سگ، پاچه عرضه را بگیرد و این یعنی فرار مغزها و سرمایه علمی. مهاجرت دکترها تبعات گسترده‌ای دارد که در این مقال نمی‌گنجد. فقط یک قلمش بیکاری منشیِ دکترها و  زنجیره‌ای از کسادی کسبه‌ای وابسته به منشی‌ها را در پی دارد. مثلاً رُکود بازار لوازم آرایشی و به‌تبع آن بیکاری گسترده تولیدکنندگان و فروشندگان این اقلام و البته بیکار ماندن بیزینس‌های هرمی فروش محصولات سلامت پوست و در آخر باز هم بیکاری پزشکان پوست و مو. از آنجا که داروهای شیمیایی هم حتماً عوارض جانبی دارند حتی اگر فایده نداشته باشند، چرخه مراجعه به پزشک ادامه پیدا می‌کند و هی ادامه پیدا می‌کند و هیچ دکتری بیکار نمی‌ماند تا بالاخره به دلیل نیروی گریز از مرکز، بیمار از چرخه بپرد روی سنگ غسالخانه و تازه شروع کسب کار مرده‌شور کفن فروش و قبرکن و گداهایی که قرآن را سر قبر متوفی به اَنکَرُ الاصوات‌ترین وجه ممکن می‌خوانند. به‌علاوه هر جا دکتری باشد، زیرمیزی هم وجود دارد و برای دریافت زیرمیزی، وجود میز حیاتی است و مهاجرت دکترها؛ یعنی کسادی بازار میز. شاید به‌عنوان راهکار موقت و زودبازده این معضل، استخدام همه بیکاران عزیز در ناوگان پیک و تاکسی اینترنتی گزینه مناسبی باشد که مگر چقدر مسافر و بار هست که همه بیکاران را پوشش دهد؟! تازه این جدای از بحث پیشرفت علمی ناشی از تحقیقات تأثیرات مواد غذایی فناوری شده بر سلامتی بدن و ایجاد اشتغال برای محققین، سازندگان تجهیزات آزمایشگاهی، نگهبان و سرایداری این مراکز است. گذشته از همه این‌ها، اصلاً حیف عمر که صرف پخت‌و‌پز و شست‌وشوی برای تهیه یک وعده‌غذای خانگی بشود. پس هم‌وطن! برای آبادانی ایران، فست فود بِلُمبان تا پای جان.

#رضایت_مشتری 😅 ممنونم که همراهم هستید بازخورد میدید به ادامه راه امیدوار میشم واقعا گوربابای نام و نشان ببینید و بخندید. #الحمدالله

کهکشان مشاهیر سید حسین میر شمسی شهشهانی پدر واکسن ایران! شبکه امید https://eitaa.com/namakdooon

برای همسایه‌‌ات چراغی آرزو کن حوالی خانه‌‌ات روشن خواهد شد و او قبض برق را می‌پردازد 👨‍🦯 #کوچه‌پس‌کوچه‌قم #مهربون‌باشیم https://eitaa.com/namakdooon

یا امیرالمومنین روحی فداک آسمان را دفن کردی زیر خاک ؟! شاعر احمد عزیزی