مأوا در لغت به معنای محل اسکانه، و تو محل اسکان امیدی. ممنونم از لطف تو و کسایی که ایمیل زدن برای دست نوشته‌های ساده‌ای که فقط تراوشات ذهنیم رو ساپورت می‌کنه نه بیش‌تر و نه کمتر. دوستتون دارم بوس‌تونم می‌کنم نرگس

بارون می‌باره. من لیست آرزوهام رو خیلی جدی خرچنگ قورباغه‌ای نوشتم و گذاشتم تا بارون خیسش کنه. شاید اثر بخشی بیش‌تری داشته باشه.

همه‌تونو زیاد دوست دارم. ممنونم از تک‌تکتون خوشگل بلاها انگیزمو گرفتم. می‌دوام

با وجود جبر جغرافیایی کله‌هاتونو می‌بوسمو و لپاتونو گاز.

زیر بارون دعا می‌کنم. موقع اذان دعا می‌کنم، شبا دعا می‌کنم قبل افطار دعا می‌کنم. من دعا می‌کنم. چون دعا تنها پل ارتباطیه. و استمرارش بندای این پل رو کت و کلفت‌تر می‌کنه. من به دعاهایی که می‌کنم و دعاهایی که بقیه برام می‌کنن امید دارم. یکی دو خونه میرم جلو امیدوارم خدا یه نردبون کاشته باشه که یهو ده بیست خونه جلو بیوفتم. من به قدرت خدا ایمان دارم اگه به شانس من باشه که همون تو دو تا خونه اول با مار برخورد میکنم و منفی میشم. شببخیر

در حالیکه سکنه‌ها و شهروندان فلسطین اشغالی توی کانال ۱۲ شون خبر فرار و سوخت‌گیری رو پوشش می‌دن ما مردمانی هستیم که این‌جا می‌مونیم و این‌جا می‌میریم. چون ما به مادرمون، ایران تعلق داریم. امید دارم روز قدس، سرزمین آزادی آزاد بشه. دوستتون دارم مراقب خودتون باشید برای هم‌میهنامون معوذتین فوت کنید.

تاریخ در حال تکراره، مهم نیست با چقدر پارامتر زمانی، فقط می‌دونیم که در حال تکراره. از کربلا تا جنگ ۱۲ روزه؛ و از دوازده روزه تا به الان تنها چیزی که ثابته گستاخی و سسونه واویلا بازی جناح باطله. ما با ان الله مع الحق و ان معی ربی بزرگ شدیم. همین!

مثل پدرمرده‌ها زار می‌زنم، مثل یتیما گریه می‌کنم. جای یه چیزی تو قلبم خالیه.

وَ هذا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيادٍ وَ آلُ مَرْوانَ

خون شهید برکت دارد، هر جا که ریخته شود هزاران شهید دیگر جوانه می‌زنند. از برکت خون شهید است که اراده زاده می‌شود. خون شهید جرقه بر باروت بغضِ انتقام‌های انباشته شده از جناح باطل می‌زند. خون شهید برکت دارد. حال فکر کن شهید، قائد یک امّت باشد؛ عجب سفره‌ی پربرکتی پهن باشد. اسفند ۴۰۴

تاریخ تکرار می‌شود. در دورانی بیش از هزار و چهارصد سال پیش، زنان بدکاره به هلهله و شادی مشغول بودند و زینب سلام الله علیه می‌گفت: ما رایت الا جمیلا در همان سو، جمعی تشنه در برابر کثرت کسانی که در لقمه‌های حرام غوطه‌ور بودند، ایستاده و بر استبداد می‌کوبیدند. امروز، امتی روزه‌دار در نزدیکای سوگ مولایشان علی عزادار علی دیگری شده و بر استبداد می‌کوبند. خداوند امام موسی صدر را رحمت کند؛ می‌فرمود: «اگر آمریکا و ابلیس در برابر هم قرار گیرند، ما جانب ابلیس را خواهیم گرفت». اکنون که شیطان در بند است، مسئولیت ما در قبال اوضاع مبرهن است. ما در این مقطع تاریخی در برابر دو راهی سرنوشت‌ساز ایستاده‌ایم: می‌توانیم مسیر حسین علیه السلام را انتخاب کنیم که هرگز با یزید بیعت نکرد، یا اینکه به راه شکم‌باره‌های مستکبر گرایش داشته باشیم. مجلس خبرگان ولی فقیه را نمی‌سازد؛ ولایت هر فقیه از اذن وصی و نبی نشأت می‌گیرد. مجلس خبرگان تنها زعیم را کشف می‌کند، کسی که در هرم فقهای صاحب ولایت، خطابی فصل دارد. در دنیای فقاهت و ولایت، نباید معطل مجلس خبرگان باشیم؛ بلکه باید به انتظار کشف زعامت بنشینیم. انتخاب با ماست؛ این سوگ می‌تواند ما را از مواجهه با ضرورت‌های جامعه بازدارد، یا اینکه قدرتی حرکتی به ما ببخشد. انتخاب ما سرنوشت را رقم می‌زند. نرگس قدسی | ۱۴۰۴