#بقیه_الله_خیر_لکم_ان_کنتم_مومنین
#اسامی_القاب_صفات_مبارک_حضرت_ولی_عصر_عجل_الله_تعالی_فرجه_الشریف
#یمین
ا❁﷽❁ا
⚜️الیَمین⚜️
«إنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ»؛
كسانى كه با تو بيعت مىكنند [در حقيقت] تنها با خدا بيعت مىنمايند، و دست خدا بالاى دست آنهاست ...
﴿ سوره مبارکه فتح، آیه ۱۰ ﴾
ا┅═✧❁ ⚜️ ❁✧═┅ا
«یمین» از القاب مبارک حضرت مولانا بقیة الله فی السماوات و الأرضین (أرواحنا فداه) می باشد (۱).
اصل این ماده به معنای «قوّت در خیر همراه با زیادت» می باشد؛ «قوّة فى خير مع زيادة».
چنانچه «یُمن» نیز به همین تناسب، به خیر و برکت معنا شده است.
به «قسم» نیز یمین اطلاق می شود، زیرا قسم خوردن موجب تقویت و تشدید و ازدیادِ اعتبار در امری می شود.
همچنین «دست راست» را یمین گویند، زیرا در این دست، قوت، قدرت و فعالیت بیشتری قرار داده شده است (۲).
زمانیکه این لفظ تشریفاً به الله اضافه شود (یمین الله)، دلالت بر اقتدار و سلطۀ الهی بر کلّ شیء می کند، پس همه چیز در قبضۀ قدرت و تحت اختیارِ باسط قرار دارد، و از این لحاظ «یمین» با عبارت «ید الباسطة» ارتباط معنایی پیدا می کند (۳).
بنابراین «یمین الله» و «ید الله الباسطة» (۴) بودن حضرت بقیة الله الأعظم (أرواحنا فداه) دلالت بر اقتدار و سلطه حضرتشان از جانب ذات اقدس الهی بر کلّ شیء دارد؛ «... وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمينِهِ» (۵). چنانچه مرویست آن حضرت پس از ظهور و تکیه بر کعبه معظمه، دستان مبارک خود را بالا برده و می فرمایند: «هذه يد اللّه و يمين اللّه» (۶) و سپس کریمۀ «إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ ...» (۷) را تلاوت می کنند. و از اینروست که شیعیان آن حضرت را «أصحاب الیمین» خوانده اند؛ «أَصْحابَ الْيَمِينِ، هُمْ شِيعَتُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ» (۸).
همچنین به یُمن و برکتِ وجود مقدس آن حضرت است که خلق، متنعم از ارزاق و نعمت های الهی می شوند؛ «وَ بِیُمنِهِ رُزِقَ الوَری» (۹).
ا┅═✧❁ منابع ❁✧═┅ا
(۱) التحقيق في كلمات القرآن الكريم، ج ۱۳، ص ۲۷۰
(۲) إلزام الناصب في إثبات الحجة الغائب عجل الله تعالى فرجه الشريف، ج ۱، ص ۴۳۵
(۳) نجم ثاقب در احوال امام غايب (عليه السلام)، ج ۱، ص ۱۷۳
(۴) إلزام الناصب في إثبات الحجة الغائب عجل الله تعالى فرجه الشريف، ج ۱، ص ۴۳۵
(۵) سوره مبارکه زمر، آیه ۶۷
(۶) حلية الأبرار في أحوال محمد و آله الأطهار عليهم السلام، ج ۶، ص ۳۷۹
(۷) سوره مبارکه فتح، آیه ۱۰
(۸) البرهان في تفسير القرآن، ج ۵، ص ۵۳۰
(۹) زاد المعاد - مفتاح الجنان، ص ۴۲۳