در جنگ انسان و رسانه برنده کدام است؟ بی‌بی‌سی چند روز قبل گزارش رفته بود انیمیشن‌های لگویی ایران در جهان چرخیده و آن‌ها را در رسانه جلو انداخته است. قبل‌ترش ترامپ توییت‌ زده بود که گول رسانه‌های ایران را نخوردید این‌ها در جنگ ضعیفند فقط در رسانه خوبند. کمی‌ گشتن پای پست‌های مربوط به ایران و آمریکا در شبکه‌های غیرفارسی و خواندان نظر مخاطب‌ها هم نشان می‌دهد که ایران برای اولین‌بار ایران در جنگ رسانه هم دست برتر را دارد. ‌حالا ترامپ در جهان شهره شده به دروغ‌گویی و بازندگی و ایران به صداقت و مقاومت. خودمان اگر توی سر خودمان نزنیم دیگران معتقدند این قدرت ایران در رسانه است که افکار عمومی را به دست گرفته و تا جایی که من به خاطر دارم در جهان پس از شبکه‌های اجتماعی این اتفاق سابقه نداشته است. من فکر می‌کنم این‌ موفقیت دو وجه دارد. یک بُعدش این است که ایران راهبردهای رسانه‌ای‌اش را تا حدی تغییر داده، بخش‌های مختلف هماهنگند، کلیشه‌ها شکسته شده، جوانتر‌ها میدان راه پیدا کرده‌اند و روش‌ها به‌روز شده است. یک وجه مهم‌تر اما این است که وجودها از رسانه‌ها جلوتر افتاده‌اند. وقتی این همه آدم در پیوند با یکدیگر وجودشان را برای خدا خالص کرده‌اند با تمام دارایی‌هایشان در میدان می‌جنگند چنان سرعتی می‌گیرند که بزرگترین ماشین‌های رسانه‌ای هم به گرد پایشان نمی‌رسند. بله رسانه مهم است؛ خیلی هم مهم‌ است. اما انسان از آن مهم‌تر است. انسان اگر بلند شود حتی رسانه‌های دیگران را هم تسخیر می‌کند. همان‌طور که آخرین سکانس زندگی یحیی سنوار را، که باعث شد تصویر حماس در دنیا تغییر کند، خود اسرائیل به قصد تحقیر او و نشان‌دادن پیروزی‌ خودش پخش کرد؛ اما شد وسیله برای اثبات حقانیت او... ما بعد از این جنگ باید حتی در دانش رسانه هم تجدیدنظر کنیم. باید این درس‌هایی که گرفتیم را در کتاب‌های درسمان اضافه کنیم تا انسان ایرانی مسلمان بداند قرار نیست در رسانه پشت دست دیگران حرکت کند و با قواعد آن‌ها به میدان رسانه بزند. رسانهٔ ایران پس از انقلاب، آدم خودش را می‌خواهد و قواعد خودش را... فاطمه رایگانی @edraakaat https://eitaa.com/nationbranding

به لطف ترامپ داریم ایران رو میشناسیم 🔺️دکتر راندا گاراد، پزشک و فعال سیاسی استرالیایی با انتشار تصویری از مسجد نصیرالملک شیراز در صفحه توییتر خود نوشت: ترامپ کاری کرد که هیچ کمپین تبلیغاتی گردشگری‌ از پسش برنمیومد او اشتیاق و علاقه‌ی بزرگی نسبت به فرهنگ ایران ایجاد کرد. پست‌هایی درباره‌ی تاریخ، معماری، غذا، موسیقی و ویدئوهای لگو؛ همه دارن وایرال میشن. نفرتی که دهه‌ها درباره‌ی ایران به خورد ما داده شده بود، به سرعت در حال تبدیل شدن به حمایت و احترامه. https://eitaa.com/nationbranding

⚡️نتایج نظرسنجی در ارمنستان در مورد جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران که نشانه حمایت افکار عمومی مردم ارمنستان از ایران است. https://eitaa.com/nationbranding

پاسخ زیبای کودکان تبریزی به پیام دختر ترکیه ای که گوشواره هایش را برای کمک به ایران فروخته بود. https://eitaa.com/nationbranding

غیرت ایرانی در غربت هم زنده است هیچ ایرانی ای در هیچ کجای دنیا با ذره ای هویت وجود ندارد مگر این‌که تا پای جان از ایران عزیز دفاع می کند، ایران هویت ملی و دینی ماست. https://eitaa.com/nationbranding

مراسم یادبود آیت الله خامنه ای و شهدای جنگ تحمیلی با حضور جمعیت کثیری از یهودیان در کنیسه یوسف آباد ۲۷ فروردین ۱۴۰۴ https://eitaa.com/nationbranding

پول می‌گیری از جمهوری اسلامی؟ - نه؛ من چیز مهم‌تری از جمهوری اسلامی می‌گیرم... گاهی برخی آدم‌ها انقدر قشنگ پاسخ به سوال رو می‌دن که آدم تمام وجودش حال خوب میشه. https://eitaa.com/nationbranding

اسلاپاگاندا (Slopaganda) نوعی جدید از جنگ اطلاعاتی خبرنگار سی‌ان‌ان: 🔹 سفارت‌های ایران در حال پر کردن شبکه‌های اجتماعی با میم‌های وایرالِ ساخته ‌شده با هوش مصنوعی هستند که ترامپ را به ‌خاطر جنگ علیه ایران مسخره می‌کنند. 🔹 انتشار این محتواها، نوع جدیدی از جنگ اطلاعاتی است. https://eitaa.com/nationbranding

رسانه و تعامل پرو اکتیو با مشاهدهء محصولات تولید شده به وسیلهء هوش مصنوعی، فکر کردیم حالا ایران، امپراتور تولید محتوا و مدیریت رسانه ای است؛ در صورتی که آنها صرفا محصولات نسبتا خام و مصنوعی ای بودند که با وجود همه تلاش ها؛ نقش گسترده ای نداشتند. رسانه یعنی گفتمان و روایت؛ با وجود تشکیل چندین قرارگاه رسانه ای و تلاش برای تجمیع آنها بازهم چند نهاد برای خودشان بیانیه صادر می کنند؛ هر بیانیه پر از شعار و محتوای غیر ضروری؛ بدون تنظیم گری دقیق؛ بدون یک قالب مشترک؛ بدون لزوم ارزش گذاری های منطقی و رعایت استاندارد های رسانه ای؛ اگر روایت اول روایت شما نباشد؛ به مرور روایت برتر برای دشمن خواهد بود. زین پس اما کار سخت تر هم خواهد شد؛ در هر کنش ملی ما باید پیش دستانه و با رویکرد پرو اکتیو نسبت به طراحی یک روایت ملی اقدام کنیم؛ ابزارهایی چون هوش مصنوعی زمانی اثر گذاری حقیقی دارند که در راستای یک کلان روایت و گفتمان و مسیر درستی باشند. به همین جهت بازهم تاکید میکنم تمام رسانه ها و روابط عمومی ها باید ذیل یک ستاد رسمی و منطقی قرار بگیرند؛ تنظیم محتوا و تطبیق با وضعیت کشور و جهان برای آنها ضروری است؛ آنچه رژیم صهیونیستی و ایالات متحده در این رابطه انجام می دهند تحت عنوان یک مرکز اصلی شناختی با ده ها واحد روانی-رسانه ای فعالیت می کند که در گذشته بارها بررسی شد و نسخهء بومی توسط ما نگارش شد. © Iranian Militarism https://eitaa.com/nationbranding

پرچم ما تا ابد بالا! یادداشت محمود فرجامی، نویسنده، مترجم و طنز‌پرداز درباره پرچمداری مشهدی‌ها ▫️در مشهد به ابتکار چند نفر از دوستان قرار شد یک پرچم ایران را جایی نگه دارند و نگذارند بیفتد. چند نفر داوطلب شدند که یک ساعت پرچم را نگه دارند و بدهند نفر بعدی. اما واقعاً چند ساعت و با چند نفر ممکن بود چنین کاری را کردن؟ آن هم با آن سوز و سرما و برفی که در اسفند و فروردین مشهد را درگرفت... بعدش هم کی حاضر بود ساعتِ مثلاً سه تا چهار صبح پرچم را دستش بگیرد؟ اگر نفر بعدی نیامد چه؟ از همه سخت‌تر، با متلک‌گویی بعضی رهگذران: از خودشونی؟...چقدر گرفتی؟... حالا که چی؟... دیوانه‌ای چیزی هستی؟... سخن کوتاه: پرچم نیفتاد... حتی یک دقیقه، استوار ایستاد. چون آدم‌هایی بودند و هستند که حاضرند برای عقیده‌شان، برای وطنشان، برای پرچمشان کاری کنند؛ تو بگو در حد یک ساعت ایستادن در سرما، تک‌وتنها. ساعت‌ها و روزها و هفته‌ها گذشت و یک گوشه‌ای در مشهد همیشه یکی ایستاده بود پای یک پرچم، بی‌شعار، بی‌بوق، بی‌پوستر، بی‌بلندگو، بی‌بنر. حالا ششصدهفتصدساعتی‌ست که این پرچم همانجا بالاست. کسانی تکه انداختند و درشت گفتند، بعضی با تعجب نگاه کردند، گروهی پرچم‌های دیگری را آوردند جلو و پشت این پرچم گذاشتند... و آدم‌هایی هم با تحسین نگاه کردند و داوطلب شدند پرچمدار باشند، بی‌حرف، بی‌بلندگو، بی‌شعار، پرشور، باعشق. به برادرم مجید گفتم: "تو که خودت پرچم را نگه داشته‌ای، یک بار هم به جای من برو نگه‌دار". گفت: "شرمنده! خودم دوباره خواسته‌ام نگه‌دارم، گفته‌اند تا هفته بعد وقت خالی نیست! بچه‌ها یک بات در اپلیکیشن بله نوشته‌اند، برو آنجا وقت بگیر. یک کانال هم دارند، امروز دیدم نوشته تا هفته دومِ اردیبهشت جا نیست... تازه گویا وقتها را نیم‌ساعته کرده‌اند بخاطر استقبال زیاد." از چند نفر که پرچم را نگه داشته بودند شنیدم که چنان حس خوبی از همین کار ساده گرفته‌اند که دلشان پر می‌زند تا نوبت بعدی. گفتم بدانید، شاید بخواهید امتحان کنید. آرامش دل و اشکی جلای روح، گاهی به ایستادن پای چیزی‌ست. یک چیز دیگر هم بگویم و خلاص: من هم مثل بسیاری دیگر از ایرانیان دوست داشتم پرچم شیروخورشید عوض نشود، هم قدیمی‌تر بود هم اصیل‌تر. یک نشان ملی که بسیاری از مذهبی‌ها هم دوستش داشتند چون معتقد بودند —درست یا نادرست— آن شیر نشانی از «شیر خدا، اسدالله الغالب، علی» است. با این‌حال و در کمال تاسف پرچم شیروخورشید عزیز ما حالا —عموما به همت گروهی از خارج‌نشینان و پهالوه— به نمادی از خشونت، وطن‌فروشی، عربده‌کشی، جنگ‌طلبی، اسراییل‌پرستی، ارتجاع و مجموعه‌ای از رذایلی آشکار بدل شد. این پرچم حالا برای من و بسیاری، «قرآن سر نیزه» است. ارزش پرچم به پرچمدار است، وگرنه تکه‌ای پارچه و نخ و رنگ‌ست سر چوب یا نیزه‌ای. پرچم من همینی است که این رفقا نگه داشته‌اند. و تا ابد بالا. https://eitaa.com/nationbranding