📺 با توجه به ثبات نسبی و امنیت ایجاد شده در افغانستان؛ شرکت های تولیدی؛ خدماتی و پیمانکاری ایران می توانند بازار خوبی را در این کشور داشته باشند. در جنگ اخیر حکومت افغانستان سیاست اصولی خود را در همسایگی نشان داد و این کشور می‌تواند نقش مهمی در آینده تحولات و سرمایه گذاریهای اقتصادی ایران داشته باشد. برخلاف تصورات غلط؛ با هوشمندی دولت و ایجاد تسهیلات بازار افغانستان می تواند آورده میلیارد دلاری برای شرکت های کوچک و متوسط ایرانی و اقتصاد استان‌های همجوار به همراه داشته باشد. دو نمونه تبلیغ تجاری از حضور محصولات ایرانی در این کشور را می بینید https://eitaa.com/nationbranding

🔶 این همه نهاد، این همه هزینه، این همه بیکاری! وزارت امور خارجه، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، صدا و سیما، جامعه المصطفی، مجمع جهانی تقریب مذاهب، مجمع جهانی اهل بیت، شورای عالی ایرانیان خارج از کشور، انجمن‌های دوستی، خانه‌های فرهنگ و مؤسسه های فرهنگی مثل موسسه فرهنگی و رسانه‌ای ایران و بالکان که تازه به جمع اضافه شده.... این فهرست، فقط نهادهایی است که نامشان را به خاطر آوردیم. به وزارت خارجه مفصل پرداخته‌ایم، به سازمان فرهنگ و صدا و سیما هم اشاره‌ای داشته‌ایم اما باقی این نهادها با بودجه، نیروی انسانی و تشکیلات‌شان در بحرانی‌ترین روزهای ایران چه می‌کنند؟ ◀️ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و شورای عالی ایرانیان خارج از کشور شبکه‌های اجتماعی سازمان مشغولند اما همچنان ابتکار و تحولی در رایزنی‌های فرهنگی دیده نمی‌شود. فعالیت‌شان چه فرقی با قبل از جنگ کرده؟ از ظرفیت عظیم ایرانیان خارج از کشور، ایران‌شناسان و کرسی‌های ایران‌شناسی چه استفاده‌ای شده؟ ◀️ مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی آن را به خصوص با همایش وحدت و ارتباطاتش با علمای جهان اسلام می‌شناسیم. حالا در بحرانی‌ترین روزهای ایران، چه خبر از مجمع تقریب؟ سایت عربی آن بروز نیست و مشخص نیست چه استفاده‌ای از شبکه علمای جهان اسلام برای دفاع از ایران شده است؟ ◀️ مجمع جهانی اهل بیت (ع) بازوی دیگر دیپلماسی دینی ایران حضور آنلاین به روز برای مخاطبان شیعه غیر ایرانی ندارد. مثل مجمع تقریب، بجز صدور بیانیه‌‌ اقدام قابل توجه دیگری دیده نشد. ◀️ جامعه المصطفی این دانشگاه با صدها دانش آموخته مسلط به زبان‌های مختلف می‌توانست نقشی جدی در رساندن صدای ایران به جهانیان داشته باشد. اما... ◀️ انجمن‌های دوستی مردمی و پارلمانی در جریان دو جنگ تحمیلی اخیر از انجمن‌های دوستی مردم‌نهاد و البته گروه‌های دوستی پارلمانی که معمولا با سفرهای متقابل و دیدارهای تشریفاتی‌شان شناخته می‌شوند، خبری نبود. الان بهترین زمان برای ارزیابی اثربخشی این تشکیلات است. ⏺️ یک شعبده بازی چندماهه: مؤسسه فرهنگی و رسانه‌ای ایران و بالکان این موسسه اما داستان جالب و عبرت‌آموزی دارد. کمتر از یک سال پیش، با حضور مقامات وزارت امور خارجه و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، «مؤسسه فرهنگی و رسانه‌ای ایران و بالکان» و رسانه اینترنتی آن افتتاح شد. مقام‌های وزارت خارجه آن را «فرصتی مهم در دیپلماسی فرهنگی» دانستند و رسانه‌ آن را «بستر مناسبی برای برقراری دیپلماسی در دنیای امروز» توصیف کردند. اما امروز نه خبری از خود مؤسسه است و نه سایت رسانه اینترنتی‌اش در دسترس است. حتی دامنه این رسانه نیز آزاد است؛ یعنی هیچ کس حتی زحمت ثبت آن را هم به خود نداده است. این فقط یک نمونه از صدها پروژه و نهادی که با هزینه فراوان و حضور مقامات راه‌اندازی می‌شوند و سپس ناپدید می‌شوند. بر خلاف یادداشت‌های قبلی دیگر نمی‌خواهیم از «ضعف عملکرد» حرف بزنیم. مثال‌های بالا دیگر در دایره «ضعف عملکرد» قرار نمی‌گیرند. تلخ‌تر آن که برخی از این نهادها حتی «ظاهر» حضور را هم حفظ نکرده‌اند. فهرست نهادها طولانی است. اما فهرست اقدامات مؤثر در این ماه‌های اخیر، کوتاه‌تر از آن است که بتوان نام برد. ◀️ این یادداشت، حمله به نهادها نیست. دفاع از ایران است! https://eitaa.com/nationbranding

همکاری عمیق و گسترده ریاض و پکن در حوزه فرهنگ! دکتر حامد وفایی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران: " در دانشگاه پکن،  تنها بخش ایران شناسی، یک اتاق کوچک در دانشگاه هست که حدودا برای ۴۰ سال پیش هست. همچنین کتاب ها و منابع نیز برای همان سال هاست و بروز نشده اند. اما عربستان سعودی، پس از سفر محمد بن سلمان به چین توانست یک ساختمان کامل در این دانشگاه بگیرد و طبقه اول آن‌جا را تبدیل به کتابخانه با منابع مکه، مدینه و جده کرد. اگر در آینده در مقالات چینی ها خبری از تشیع، اهل بیت و اسلام ناب نبود مقصر خود ما هستیم." پی نوشت: آیا گزارش شفافی از عملکرد رایزنی فرهنگی ایران در چین وجود دارد؟ https://eitaa.com/nationbranding

کانال برندسازی ملی ایران در پیام رسان بله فعال شد ble.ir/join/YzhmODc1MT ☝️

از پکن تا PDF؛ «بحران تعریف ماموریت» در سفارت ایران در چین! بعد از انتشار پست قبل مطلب زیر را از سوی یکی از مخاطبان دریافت کردیم که با تغییراتی جزیی در ادامه می آید: ✴️ مسئله فقط ضعف رایزنی فرهنگی یا عقب‌ماندن ایران از رقبای منطقه‌ای در دانشگاه‌های چین نیست؛ مسئله این است که بخشی از ساختارهای رسمی جمهوری اسلامی در چین اساساً دچار «بحران تعریف مأموریت» شده‌اند. نمونه روشن آن، «دفتر همکاری‌های علمی ایران و چین» است. دفتری که با بودجه دولتی، استقرار رسمی در پکن و استفاده از امکانات دیپلماتیک ایجاد شده، اما خروجی رسانه‌ای آن بیشتر شبیه یک سایت تجمیع و ترجمه اخبار فناوری است تا یک نهاد فعال در دیپلماسی علمی! ✴️ بررسی محتوای منتشرشده نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از فعالیت این مجموعه صرف تولید ماهنامه‌هایی در حوزه‌هایی چون هوش مصنوعی، صنعت تراشه، خودرو، انرژی‌های نو و صنایع دریایی می‌شود؛ محصولاتی که عمدتاً ترکیبی از ترجمه اخبار و گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های چینی و انگلیسی هستند. خود این دفتر نیز اعلام کرده که این نشریات را با همکاری مؤسسه‌ای در تهران به نام «چین‌نگار» تهیه می‌کند. ✴️ سؤال اساسی اینجاست: برای ترجمه اخبار فناوری و تبدیل آن به فایل PDF دقیقاً چه نیازی به تأسیس دفتر رسمی در پکن، اعزام مأمور دولتی، استفاده از امکانات سفارت و صرف هزینه‌های ارزی وجود دارد؟ این کار را هر رسانه تخصصی یا حتی یک تیم کوچک ترجمه در تهران نیز می‌تواند انجام دهد. ✴️ تناقض زمانی جدی‌تر می‌شود که این ماهنامه‌ها با امضای سفیر ایران منتشر می‌شوند و در مقدمه آن‌ها از «شناسایی فرصت‌های همکاری فناورانه»، «تبادل دانش» و «بهره‌گیری از ظرفیت‌های مشترک» سخن گفته می‌شود. اما افکار عمومی حق دارد بپرسد: خروجی عملی این فرصت‌ها چه بوده است؟ - چند پروژه مشترک واقعی میان دانشگاه‌ها یا شرکت‌های ایرانی و چینی شکل گرفته؟ - چند آزمایشگاه مشترک ایجاد شده؟ - چه میزان انتقال فناوری صورت گرفته؟ - چند شرکت دانش‌بنیان ایرانی از طریق این دفتر وارد همکاری پایدار با چین شده‌اند؟ - چه تعداد پژوهشگر یا استاد ایرانی و چینی از طریق این ساختار به همکاری علمی رسیده‌اند؟ - سهم این دفتر در توسعه واقعی همکاری‌های هوش مصنوعی، تراشه یا فناوری‌های پیشرفته دقیقاً چیست؟ اگر پاسخ این پرسش‌ها روشن نباشد، طبیعی است که این شائبه شکل بگیرد که «تولید ماهنامه و ترجمه اخبار» به ابزاری برای تولید گزارش عملکرد تبدیل شده. گزارشی که ظاهر پرحجم دارد اما فاقد دستاورد راهبردی ملموس است. ✴️ وظیفه نهاد مستقر در پکن باید ایجاد شبکه علمی، نفوذ دانشگاهی، اتصال شرکت‌ها، تسهیل انتقال فناوری و تعریف پروژه‌های مشترک باشد. نه بازنشر اخباری که پیش‌تر در ده‌ها وب‌سایت فناوری منتشر شده‌اند. ✴️ در شرایطی که چین به یکی از قطب‌های اصلی فناوری جهان تبدیل شده، حضور رسمی ایران در این کشور باید منجر به دسترسی واقعی به شبکه‌های علمی و صنعتی شود، نه صرفاً تولید PDF هایی که بخش عمده آن‌ها ترجمه خبر است. ✴️ اگر قرار باشد خروجی سال‌ها حضور رسمی در چین، چند ماهنامه ترجمه‌شده با امضای سفیر باشد، این پرسش کاملاً مشروع است که اساساً فلسفه وجودی چنین دفتری چیست و چه تفاوتی با یک رسانه یا کانال تلگرامی دارد؟ https://eitaa.com/nationbranding

یک خانواده در لاهور پاکستان نام دو پسر دوقلوی تازه متولد شده خود را «علی خامنه‌ای» و «علی لاریجانی» گذاشته‌اند که توجه زیادی در شبکه‌های اجتماعی جلب کرده است. این اقدام به سرعت به موضوعی داغ در فضای آنلاین تبدیل شد، جایی که کاربران واکنش‌های متنوعی از تعجب و کنجکاوی گرفته تا بحث‌های سیاسی و مذهبی مرتبط با شخصیت‌های شناخته شده ایرانی که این نام‌ها به آن‌ها مربوط می‌شوند، به اشتراک گذاشتند. در همين رابطه: 🇮🇷🇵🇰 چرا گسترش همکاریهای راهبردی ایران و پاکستان ضروری است؟ https://eitaa.com/nationbranding

🇮🇷🇵🇰 چرا گسترش همکاریهای راهبردی ایران و پاکستان ضروری است؟   🔹پاکستان دومین کشور پرجمعیت مسلمان دنیاست و ۹۰۰ کیلومتر با ایران مرز مشترک دارد. همزیستی مسالمت آمیز تاریخی، مشترکات زبانی، فرهنگی، دینی، تمدنی و آداب و رسوم به حدی است که سران و شهروندان این کشور همواره از ایران به عنوان "برادر" یاد می‌کنند. تا جاییکه عمران خان نخست وزیر سابق این کشور فارغ از ملاحظات دیپلماتیک در سفر خود به تهران گفت : اگر بریتانیایی ها در سال ۱۸۰۰ هند را استعمار نمی کردند، الان نیازی به مترجم نبود. زیرا همه ما در شبه قاره هند فارسی زبان بودیم. حرفی که احتمالا از هیچ رئیس دولتی در جهان نخواهیم شنید! سرود ملی نیز به زبان فارسی است. پس از خروج استعمار انگلیس نیز ایران اولین کشوری بود که استقلال پاکستان را به رسمیت شناخت. 🔸با اینحال علیرغم همه اشتراکات ذکر شده و فرصت ها حجم تبادلات اقتصادی دو کشور در حال حاضر کمتر از یک میلیارد دلار است. برطبق آمار در یک بازه زمانی هدفگذاری میان مدت مناسبات تجاری دو کشور قابلیت افزایش تا ۲۰ میلیارد دلار در سال را دارد.   در حوزه فرهنگی و اشتراکات دینی نیز با توجه به  اینکه ۳۰٪ جمعیت این کشور شیعه هستند و بخش عمده ای از اهل سنت پاکستان علاقه زیادی به ائمه و بخصوص امام رضا(ع) دارند، ایران دارای جاذبه های زیارتی و سیاحتی فراوانی برای گردشگران پاکستانی است. حجم ورودی توریست دوجانبه نیز علیرغم اشتراکات و جذابیت های پرشمار طبیعی، فرهنگی و گردشگری انگشت شمار است. تقریبا بر مبنای کلیه پیمایش های صورت گرفته، مردم پاکستان بالاترین نرخ نگرش مثبت به ایران را در نظرسنجی های موسسات مختلف دنیا دارند. این موضوع در فضای شبکه های اجتماعی به راحتی قابل ردیابی است. برای مثال در یوتیوب با مشاهده بسیاری از پست های مرتبط با ایران به زبان انگلیسی در حوزه های مختلف نظرات مثبت پاکستانی ها در دفاع از حق هسته ای ایران، تمجید از استقلال ایران، فرهنگ و هنر... به وفور مشاهده می شود.   💢 لذا توصیه می شود :   •  در حوزه تقویت اشتراکات فرهنگی، انجمن های دوستی به همت دانشجویان و فعالان فرهنگی دو کشور ایجاد شود و کمپین های مجازی برای ارتقای سطح روابط  طراحی و اجرا شود. کاربران پاکستانی به دلیل آشنایی با زبان انگلیسی در جهت جریان سازی مثبت برای ایران در بسیاری از زمینه ها می توانند تاثیرگذار باشند. • ۶۰٪ کلمات زبان اردو ریشه فارسی دارد. ایجاد سایت جامع، هدفمند و حرفه ای آموزش زبان فارسی به زبان اردو، قطعا تعداد زیادی را در این کشور ۲۰۰ میلیونی مسلط به زبان فارسی خواهد کرد.   • تسهیل راه اندازی سامانه مجازی با ارائه محتویات مناسب برای سفر، تحصیل و سرمایه گذاری در ایران در قالب توریسم درمانی، جذب دانشجو، گردشگری مذهبی... • یکی از بزرگترین موانع شکل گیری روابط راهبردی دو کشور، فشارهای خارجی است. درخصوص اهمیت روابط راهبردی سیاسی اقتصادی دو کشور و منافع آن بایستی در سطح رسانه های جمعی و اجتماعی آگاهی بخشی مناسبی صورت گرفته و در قالب های مختلف رسانه ای بازنشر حداکثری یابد. برای مثال احداث خط لوله صلح ضمن منافع فراوان اقتصادی باعث افزایش ثبات منطقه و مبارزه با تروریسم صادراتی از سوی آمریکا و عربستان سعودی می شود. امری که باید تبدیل به یک مطالبه عمومی در شبکه های اجتماعی شود. • پاکستان در حوزه فناوری های دیجیتال پیشرفتهای چشم گیری داشته و در چند سال گذشته  نیز اکوسیستم کارآفرینی آن عملکرد موفقی داشته است. انتقال تجارب و سرمایه گذاری بر روی ایده ها در این حوزه مزایای فراوان دوجانبه دارد. • با توجه به تحریم های آمریکا، پاکستان بدلیل ویژگی های خاص (که در شرایط تحریم برای ایران فرصت است.) می‌تواند بعنوان هاب واردات و صادرات اقلام و محصولات و خدمات پشتیبانی و واسطه ای برای افراد و شرکتهای ایرانی به جای دولت مغرض همچون امارات عمل کند. با ایجاد پلت فرمهای مجازی و سیستم های مبتنی بر شبکه زنجیره تامین می توان پس از ثبت سفارش، بسیاری از کالاها را از کشور دیگری وارد و یا به آنها صادر و از این طریق با طرفهای پاکستانی تسویه حساب کرد.  https://eitaa.com/nationbranding

⭕️ گزارش جدید خبرنگار CNN از خیابان‌های تهران: آینده از نظر ایرانیان روشن است 🔹آینده ایران از نگاه بسیاری از ایرانیان، به‌طور فزاینده‌ای روشن به نظر می‌رسد؛ به‌ویژه در سایه تهدیدهای مکرر رئیس‌جمهور ترامپ. آنها میگویند ما «منتظریم.» یک شهروند ایرانی گفت: «ما اینجا هستیم چون می‌دانیم این جنگ تمام نشده است. می‌دانیم او قرار نیست هیچ مذاکره‌ای کند. فقط طوری رفتار می‌کند که یا هرچه بگویم انجام میدهی، یا دوباره شما را خواهم کشت.» https://eitaa.com/nationbranding

⭕️ ایران حالا «ستاره اصلی اینترنت» است 🔹 طبق گزارش مجله فارن پالسی، ایران در «جنگ وایب» (جنگ حس و جو اینترنتی) به طور غافلگیرکننده‌ای برنده شده است. فقط ۱۰۰ روز پیش، ایران به عنوان یک دولت منزوی و سرکوبگر شناخته می‌شد، اما حالا با تولید انبوه ویدیوهای رپ ساخته‌شده با لگو، پست‌های طنزآمیز سفارتخانه‌ها و محتوای خلاقانه هوش مصنوعی (AI slop)، روایت جنگ را کاملاً به نفع خود چرخانده و به شخصیت اصلی فضای مجازی تبدیل شده است. 🔹در مقابل، کمپین‌های مشابه دولت ترامپ با میم‌های تهاجمی و محتوای AI، عملاً تأثیرگذار نبوده‌اند. مقاله تأکید می‌کند که پروپاگاندا وقتی واقعاً می‌نشیند که «از پایین به بالا» به نظر برسد؛ بمباران کردن، دقیقاً همان چیزی است که وایب را خراب می‌کند. نتیجه‌گیری جالب نویسنده این است که در عصر هوش مصنوعی، «وایب» و حس غالب اینترنت به اندازه آمار و بمب‌ها در جنگ آینده اهمیت دارد. https://eitaa.com/nationbranding