🌱 یک آبانماه،بزرگداشت ابوالفضل بیهقی
پیشگام تاریخنگاری مستند در زبان فارسی ست..
مردی که تاریخ را تنها روایت نکرد، بلکه به آن جان بخشید؛ قلمی که در میان فراز و فرود روزگار، حقیقت انسانها را جستوجو میکرد و از گذر قرنها، صدای گذشته را به گوش امروز رساند...
تاریخ بیهقی، فقط حکایت پادشاهان غزنوی و قدرت نیست؛ آینهای ست از روزگار انسان، از وفاداری و خیانت، از شکوه و سقوط، و از حقیقتی که گاه در هیاهوی قدرت پنهان میماند.
نام بیهقی یادآور این حقیقت است که عمر آدمی میگذرد، اما آنچه با آگاهی، صداقت و هنر نوشته شود، میتواند قرنها زنده بماند.
قلم او از گذشته نوشت، اما سخنش هنوز با امروز ما حرف میزند..🌱
ایران، پیش از آنکه مرزهایش بر نقشهها ترسیم شوند، در جان مردمانش ریشه دوانده است؛ در زبان، در فرهنگ، در اندیشه و در خاطرهی نسلهایی که این میراث گرانبها را از گذشته به امروز رساندهاند.
کوروش بزرگ، نامی از گذشته است؛ اما شناخت تاریخ، چراغی برای آینده.
اهمیت کوروش بزرگ تنها به این دلیل نیست که پادشاهی قدرتمند بود؛ بلکه به این خاطر است که نام او در تاریخ جهان با شکلگیری یکی از بزرگترین شاهنشاهیهای دوران باستان، شیوهی ادارهی سرزمینهای گوناگون و بحث دربارهی مدارا با مردمان و باورهای آنان پیوند خورده است.
منشور کوروش، لوحی گِلی با نوشتههای میخی بابلی است که پس از فتح بابل به فرمانروایی او مربوط میشود. این اثر سندی مهم برای شناخت سیاستهای سلطنتی آن دوران است. امروزه گاهی از آن بهعنوان نماد حقوق بشر یاد میشود.
3.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آنگاه که واژهها از حنجرهای عاشق عبور میکنند و بر جانِ شنوندگان مینشینند، شعر دیگر تنها چند سطر نوشتهشده نیست؛ تپشِ دلیست که با دلهای دیگر سخن میگوید...
بعضی لحظهها را نمیتوان فقط تماشا کرد؛ باید با تمام جان احساسشان کرد...
🌱 نوای دل؛ نوای زندگی🌱
سلام بر بانویی که نامش با طهارت گره خورد، صبرش به وسعت آسمان بود و غربتش هنوز در کوچههای تاریخ قدم میزند.
امروز نه فقط برای مظلومیت بانویی بزرگ، که برای غربت حقیقت و تنهایی انسانیت سوگواریم.
باشد که محبت فاطمه تنها بر زبانمان جاری نباشد؛ در مهربانیمان، در انصافمان، در دستگیری از دیگران و در پاکی دلهایمان نیز جلوهگر شود.
شهادت دردانهی پیامبر، تسلیت و تعزیت باد.
6.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
به تماشای همنشینی دلانگیز واژه و صدا مینشینیم؛ به احترام قلم توانمند شاعر فرهیخته، جناب آقای امیررضا صفایی که واژهها را از ژرفای جان به رشتهی تحریر درآوردهاند، و صدای دلنشین شاعر ارجمند، استاد شریفی، که با هنرمندی خویش به این سروده جان تازهای میبخشند.