به غم آغشته‌ام؛ آشفته‌ام؛ ایرانم انگاری ..

دستانش را دور ِفنجان ِقهوه گرفته بود و نگاه میکرد به بیرون ِپنجره ی کافه ، ناگهان گفت : + شیرین است نه ؟ - چه شیرین است ؟ + تو را داشتن ، شیرین است ، مگر نه ؟ - نمی دانم ، یعنی .. تا به حال خود را درون ِخود پیدا نکردم پس نمی دانم .. + چطور ممکن است ؟ - من تمامم را فدای تو کردم ، و تو ، دقیقه ای به من فکر می کنی ؟ + تمام ِروز ، تمام ِشب ، با تمام ِاتفاقات ِخوب و بد یادت میوفتم ، هر لحظه ، هر کجا ، به یادت هستم ! - پس ترکم نکن و به من بگو مرا داشتن چگونه است ؟ + قول میدهم .. برای " نپنتی " عزیز .

وای خیلی نازنازی بود ممنونم زیبارو.😭💘

در گوش مرگ زمزمه کرد، در کمینِ چه نشسته ای لاشهٔ متعفنِ من؟ باور کن خیلی وقت است که مرده ام! فقط استخوان هایم تقلا کنان دامنِ زندگی را چنگ می زنند.