خسرو شکیبایی یه دیالوگ داره که میگه:
« نمیدونم کی بود چی چی بود
که یهو دویید تو زندگیم با اون چشاش،
آخ چشاش،
چشاش..
چشاش، بدبختم کرد، آتیشم زد. »
آدم تا سرش نیومده باشه نمیفهمه چی میگه...
دوست دارم مثل هایده که میگه:
ای که تویی همه کسم بی تو میگیره نفسم..!
یا مثل سجاد شاهی که میگه:
صورتت نور داشت انگار مث ماه..!
یا مثل لیلا فروهر که میگه:
من از روزی میترسم که خدا تورو ازم بگیره..!
یا مثل تتلو که میگه:
ولی من دلم پَر میزنه موهاتو نوازش کنم..!
