تا حالا به سیمای گیتار نگاه کردی؟ اولش که وصلشون میکنی، تازه ان و وقتی کوک بشن صدایی دارن که روحت و روشن میکنن ولی اگه یه نفر وابسته ی سیمهای قبلیش باشه چی؟ اگه نتونه بدون سیمای قبلیش گیتار بزنه،چی؟ آدما هم مثل سیمای گیتارن ممکنه یهو وسط نواختن موسیقی زندگی ، توانشون و از دست بدن و من بدون تو گیتاریم که به سیمای قبلیش عادت کرده ،بدون تو ؛ من یه الحمبرای کهنه ام که قراره گوشه ی اتاق خونه اش بپوسه .

گفت: عزیزِ من، غم چشم‌هایت حکایت از کدام زخم عمیق تو دارد؟

قربانت بروم، فرقی ندارد چه ساعت از شبانه‌روز باشد،صدایت را که می‌شنوم،خورشید در دلم طلوع می‌کند. -فروغ فرخزاد

چطور ممکن است زیر آسمان به این قشنگی، مردمانی چنین پلید زندگی کنند؟ -شب‌های روشن،فئودور داستایفسکی

از ما هیچ‌چیز باقی نمانده، جز خاطراتی که در آن دلیل حال خوب آدمی بودیم.

در چشم‌های من دقیق تر نگاه کن جز تو چیزی در آن نیست.

بعد از مرگم، اگر نسیمی گونه‌ات را بوسید، بدان منم.

درست است که زندگی بسیار غم‌انگیز و بیهوده است، اما تنها چیزی است که ما داریم. -عباس کیارستمی ۱۳۷۶