نُبآهئ؛ ☫🎒
هر نسیمی که نصیب از گل و باران ببرد می تواند خبر از مصر به کنعان ببرد
آه از عشق که یک مرتبه تصمیم گرفت
یوسف از چاه درآورده به زندان ببرد
نُبآهئ؛ ☫🎒
آه از عشق که یک مرتبه تصمیم گرفت یوسف از چاه درآورده به زندان ببرد
وای بر تلخی فرجام رعیت پسری
که بخواهد دلی از دختر یک خان ببرد
نُبآهئ؛ ☫🎒
وای بر تلخی فرجام رعیت پسری که بخواهد دلی از دختر یک خان ببرد
ماه رویی دلِ من برده و ترسم این است
سرمه بر چشم کشد زیره به کرمان ببرد
نُبآهئ؛ ☫🎒
ماه رویی دلِ من برده و ترسم این است سرمه بر چشم کشد زیره به کرمان ببرد
دودلم این که بیاید من معمولی را
سر و سامان بدهد یا سر و سامان ببرد؟!
نُبآهئ؛ ☫🎒
دودلم این که بیاید من معمولی را سر و سامان بدهد یا سر و سامان ببرد؟!
مرد آن گاه که از درد به خود می پیچد
ناگزیر است لبی تا لب قلیان ببرد
نُبآهئ؛ ☫🎒
مرد آن گاه که از درد به خود می پیچد ناگزیر است لبی تا لب قلیان ببرد
شعر کوتاه ولی حرف به اندازه ی کوه
باید این قائله را«آه» به پایان ببرد
نُبآهئ؛ ☫🎒
شعر کوتاه ولی حرف به اندازه ی کوه باید این قائله را«آه» به پایان ببرد
شب به شب قوچی از این دهکده کم خواهد شد
ماده گرگی دل اگر از سگ چوپان ببرد
«حامد عسکری»
کپی؟! راضی نیستم❌
#شعر