❇️ اگه وقتی صدای انفجار میاد، دلتون می‌ریزه، این جملات شهید صادق، سیدمرتضی آوینی رو برای دل خودتون زمزمه کنید: «هیچ راهی برای آن‌که از آینده باخبر شویم و بدانیم که چه در انتظار ماست، وجود ندارد. پس ای نفس! بر خدا توکل کن و صبر داشته باش. همه‌چیز از جانب اوست که می‌رسد و این‌چنین، هرچه باشد نعمت است..» @noghttesarekhat

💬زنده ترین روز های یک مرد آن روز هایی‌ است‌ که درمبارزه‌میگذرد! ✍🏻شهیدسیدمرتضی‌آوینی @noghttesarekhat

🇮🇷 پیام امروز امام‌مان را می‌توان بروزرسانی فرمانِ ایجادِ #حرکت‌عمومی‌مردمی خواند؛ 🔰 پیام فرمانده کل قوا "باید حضور مؤثر در صحنه حفظ‌ شود؛ چه به صورتی که در این روزها و شب‌های جنگ از خود نشان دادید و چه بصورت انواع نقش‌آفرینی‌های مؤثر در عرصه‌های مختلف اجتماعی،سیاسی،تربیتی،فرهنگی و حتی امنیتی. مهم اینست که نقش ِصحیح، بدون خدشه به وحدت اجتماعی به خوبی درک و تا حد ممکن به اجراء گذاشته شود " @noghttesarekhat

مادر شهید ۳ ساله ی تبریزی در مصاحبه با خبرنگاران خارجی: حتی اگر همه ی ماهم بمیریم ذره ای به آمریکا و اسرائیل خاک نمی‌دهیم. راه پیروزی ما بر دشمن عزم راسخ، گام‌های استوار و اراده پولادین این ملت است. ما راست قامتان جاودانه تاریخ خواهیم بود... ان‌شاءالله @noghttesarekhat

🌱 إنّا لِلّٰه؛ ما مال خداییم ... @noghttesarekhat

ما با همه فرق داریم!! هر چه فکر میکنم میبینم ما با همه دنیا فرق داریم. اصلا همین فرق ما است که ما را پیشانی جبهه مقابله با کفر و ظلم قرار داده، یک سری از تفاوت‌های ما با دنیا در نوع خود جالب توجه است. ۱. اینجا کسی از جنگ فرار نمیکنه، حتی خارج نشینان هم برمیگردند و حتی کسانی که در سفر خارجی هستند سعی میکنند خودشان را سریعتر یه وطن برسانند تا از قافله حماسه و غیرت و شجاعت جا نمانند. ۲. وقتی نیروی نظامی دشمن وارد خاک ما میشود، هر فردی که از ما سلاح داشته باشد، بُرد آن را در نظر نمی‌گیرد، برد برای سلاح جنگجویی است که بویی از ایمان و غیرت نبرده، اینجا ما با غیرت آمریکا را شکست می‌دهیم، با حماسه، با الله‌اکبر، با ایمان، با پرچم مقابل دشمن ایستادیم. جان سپر میکنیم. لذا کسی به ما خورده نگیرد برای زدن بالگرد دوش پرتاب نیاز است، دوش پرتاب برای شماها است که محاسباتتان بر اساس قانون نیوتن انجام میشود. ما اینجا محاسبات خودمان را داریم. تفنگ برنو عشایر ما ضربدر غیرت ضربدر ایمان میشود نابودی تمام امکانات شما. اینجا بچه‌های ما با ایمان میجنگند. ۳. چهل و هفت سال نجابت به خرج دادیم و مهمان نوازی کردیم، گذاشتیم با امنیت کامل همه دنیا حتی دشمنانمان از تنگه هرمز عبور کنند، یک بار که اراده کردیم بسته باشد، دنیا متحیر ماند که چرا مقابله به مثل نکردیم در این چهل و هفت ساله در مقابل تحریم‌ها‌. هنوز مانده دنیا ایران را بشناسد، مرام و فرهنگ ما، صبر راهبردی به ما داده است. ما افق و آینده را نگاه میکنیم. ایرانی هیچ وقت باخت نمی‌دهد. ولی روزی که ایرانی تصمیم به تنبیه دشمن داشته باشد، دنبال سوراخ موش باید باشد. ۴. ما هیچ‌گاه پناهگاه نخواهیم ساخت، پناهگاه برای کسانی است که از جنگ فرار می‌کنند، ما به سوی میدان جنگ پرواز میکنیم. مردم ما با مشت گره کرده در وسط خیابان در زیر بمباران زیر پرچم الله پناه می‌گیرند. شیعه امیرالمومنین علی علیه السلام هیچگاه به دشمن پشت نمیکند. ما همچون مولایمان زره‌مان پشت ندارد. پناهگاه پشت کردن و فرار کردن است. از قاموس ما خارج است. ما شاگردان مکتب خمینی کبیر و خامنه‌ای شهید هستیم. هیچگاه مقابل دشمن قد خم نخواهیم کرد ما راست قامتان جاودانه تاریخ خواهیم بود. ۵. و خدایی داریم که بزرگتر از تمام ناوگان آمریکا است ... @noghttesarekhat

بخند دیگه ، بخند.... @noghttesarekhat

به قطره قطره‌ٔ خونم قسم که می‌خواهم مرا به خاک سپاری و خود بلند شوی.. @noghttesarekhat

سخت است سر شب رمضان باشد و ناگاه چون صبح شود، ماه محرم شده باشد @noghttesarekhat

*قول های مادرانه* بچه‌ها اغلب وقتی سال تحصیلی از میانه می‌گذرد، دیگر آن حس و حال درس خواندن اول سال را ندارند. شروع می‌کنند به بدخط نوشتن، سرعت نوشتن مشق‌هایشان بالا می‌رود، گاهی امتحانشان را یادشان می‌رود، و مادر باید از میانه‌ی سال به فکر پمپاژ دوباره‌ی انرژی بیفتد. او قول می‌دهد دستخطش را خوب کند، مادر قول می‌دهد یک روز او را به خانه‌ی دوستش ببرد برای بازی. او قول می‌دهد املا را با دقت بنویسد، مادر قول می‌دهد برایش جعبه مداد رنگی جدید بخرد. او قول می‌دهد، و مادر قول می‌دهد. تا سال به پایان برسد، تا این انرژی ازدست‌رفته تا روزهای آخر بالا بماند. مهر که می‌رسد، قول‌های مادر و بچه کنار هم می‌نشینند و سال دوباره با انرژی آغاز می‌شود. نزدیک مهر است. قول‌های مادر و بچه‌های میناب این روزها در ذهن مادرانشان روزی هزار بار بالا و پایین می‌شود. هی مادر قول می‌دهد، هی قول می‌دهد، هی صدا نمی‌شنود. مادر صدا می‌زند، اما صدایی نمی‌شنود. اصلاً تو قول نده... مادر قول می‌دهد. بدخط بنویس، هرقدر دوست داری بنویس، مشق‌هایت را هم اگر خواستی ننویس... فقط باش. فقط بمان. همه‌ی این‌ها می‌شود کوه غم روی شانه‌های نحیف مادران میناب... درد میناب چرا کم نمی‌شود؟ چرا هر بار که یادت می‌کنیم، غمت تازه می‌شود؟ زخم چقدر عمیق است که هر بار به یادش می‌افتیم، دوباره سر باز می‌کند؟ قسم به زخم‌های جگرهای سوخته‌ی مادران میناب تا آخرین نفس، منتقم فرزندان شما هستیم... @noghttesarekhat

🔹 دیدید آن حرف‌هایی که گفته می‌شده تبلیغات بوده... تبلیغات بوده که در مقابل قدرت‌های بزرگ نمی‌شود نفس کشید @noghttesarekhat