نقشه آسمان شب از ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ @nojuum

بازوی کهکشان راه شیری این شبها چنین صحنه هایی قابل مشاهده است. @nojuum

عبدالرحمن الصوفی Abad-Ar Rahman Al sufi ( 903- 986) azophi ستاره شناس ایرانی که در غرب با نام Azophi شناخته می شود. او به ترجمه و تکمیل آثار یونانی بویژه المجسط بطلمیوس و به اندازه گیری روشنایی و قدرستارگان و فهرستی که او تهیه کرده بود پرداخت. او همچنین به ترجمه مباحث ستاره شناسی تمدن Hellenistic ( اقوامی که در غرب مدیترانه و خاورمیانه در حدود 300 سال قبل از میلاد به مدت 3تا 4 قرن می زیستند ) پرداخت. صوفی زاویه بین دایرةالبروج و استوای سماوی و طول سال نجومی را محاسبه کرد. در مورد اسطرلاب هم به تحقیق پرداخته و توانست استفاده های جدیدی برای آن پیدا کند. کتاب او با نام ثوابت که شامل مختصات 1018 ستاره بود در سال 964 میلادی تکمیل شد. او برای اولین بار به ماهیت غیر ستاره ای کهکشان امراه المسلسله اشاره کرد و آن را یک سحابی پنداشت. @nojuum

🎥 شاهکار هنری موشک‌ ایرانی در آسمان @nojuum

خورشید امروز شنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ (به تعداد لکه های خورشیدی دقت نمایید) @nojuum

ماه گرفتگی هفته پیش که در ایران قابل مشاهده نبوده است. @nojuum

ستون های آفرینش یا M16 تصویری که در سال ۱۹۹۵ توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده و در آن ستون‌هایی که به ستون‌های آفرینش یا ستون‌های آسمان مشهور هستند دیده می‌شوند. @nojuum

ستون های آفرینش با تلسکوپ فضایی جیمز وب 👆 @nojuum

برای ثبت سحابی LDN1251 حدود بیست ساعت نوردهی انجام شده تا جزئیات این سحابی به صورتی که در شکل ششم (سمت راست) دیده می شود ثبت شود . به شش قسمت که نوردهی در گوشه آن نوشته شده دقت کنید. برای ثبت و عکاسی از این سحابی، عکاس، حدود چند شب در کنار تلسکوپ ،بی خوابی کشیده و برای پردازش آن هم چند روز وقت گذاشته است. @nojuum

وَما رَمَيتَ إِذ رَمَيتَ وَلٰكِنَّ اللَّهَ رَمىٰ (انفال ، ۱۷) خدایا قادر مطلق تویی موشک‌ها را به همان‌جایی برسان که بیشترین و بدترین ضربه‌ها را به دشمنان دین تو وارد کند 🤲 @nojuum

سحابی فرشته (Angel Nebula) اطلاعات اصلی: - نوع: سحابی نشری (ابر بزرگی از گاز هیدروژن یونیده که می‌درخشد) - مکان: صورت فلکی جبار (Orion)، در نزدیکی ستاره لامبدا جبار (Meissa) که سر صورت فلکی جبار محسوب می‌شود - فاصله از زمین: حدود ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ سال نوری - اندازه: حدود ۳۰۰ سال نوری قطر دارد چرا به آن سحابی فرشته می‌گویند؟ در عکس‌های نجومی با میدان دید وسیع، شکل گازهای درخشان اطراف ستاره مرکزی طوری دیده می‌شود که شبیه بال‌ها یا هاله‌ی یک فرشته است؛ به همین دلیل این نام غیررسمی برای آن استفاده می‌شود. این سحابی بخشی از حلقه لامبدا جبار (Lambda Orionis Ring) است؛ ساختاری بزرگ از گاز و غبار که احتمالاً در اثر انفجارهای ابرنواختری قدیمی و بادهای ستاره‌ای شکل گرفته است. @nojuum