امیرالمؤمنین ‹ع› :
- خشـم،صاحبخودرابهپسـتىوهـلاكت
مىانــدازدوعـيـبهـاىاوراآشـكارمـىسازد .
امیرالمؤمنین ‹ ع › :
- هرگاهسختــیایبهشـمارســید،
بهواسطهماازخـداکـمکبجویید .
.
امامصادق ‹ع› :
- خـواب،آرامبـخـشجـسماســت،
سخـنگـفـتنآسـايــشروحاســت
وسـكوت،سبـبراحتىعقـلاسـت .
امیرالمؤمنین ‹ع› :
- حلـيموبردبارنيسـتى،خـودرابهبردبارى
وحليمـىبـزن،چــراكههيـچكـسخــودرا
شبيــهقـومىنـمىسازد،مـگراينكهاميــد
اســتازآنانباشنــد .
نـور :)!
امیرالمؤمنین ‹ع› : - حلـيموبردبارنيسـتى،خـودرابهبردبارى وحليمـىبـزن،چــراكههيـچكـسخــودرا ش
اینحدیثازنظربندهبهایناشارهدارهکههرخصوصیتی
رومیخوایددرونخودتونایجادکنیدبایدمثلکسانی
رفتارکنیدکهاونخصوصیترودروجودشوندارند.
مثلااگرخوشاخلاقنیستیدادایآدمهایخوشاخلاق
رودربیاریدویهجوراییادعاکنیدشبیهاوناهستید.
اینطوریکمکماونخصوصیتدرونخودتونشکل
میگیره .
امامصادق‹ع› :
- همـــهشيــعيانمــنباشــفاعــتاو
[حـــضــرتفاطــمــهمعـــصومــه'س']
واردبهـــشــــتخـــواهـــندشــــــد .
امیرالمؤمنین ‹ع› :
- بدحــالتريـــنمردمكسىاســتكـــهبخاطــــر
بدگمــانىاش،بههيــچكساطمينـاننمىكند،
درنتيجــهبخاطربدرفـتارىاشكسىبراىاونمـىماند.
امامصادق ‹ع› :
- هـولوهراسـىكهنمىدانىچهوقـتتورافرا
مىگــيرد،چراپيشازآنـكهناگهانبهسراغــت
آيــد،برايــــشآمـــادهنمىشـــوى ؟!