‌

یه جایی از دفتر نوشتم"من همان عوضی هستم که در کودکی‌ام آرزو می‌کردم نباشم" و یکم بعدش نوشتم "البته خودخواه و روانی هم هستم که این‌ها را همان کودکی‌ام فهمیدم".

All kids need their imaginary friends, especially when they grow up.

"هر چیزی یه شروعی داره. چیزی که مطمئنم اینه که این هرجاییش که هست، شروعش نیست."

اینجا خیلی عجیب می‌شه. از همین الان می‌شه فهمید. اتوبان زندگیمه رسماً. سلام دوستان.

_

اونجایی از بزرگ شدن که می‌فهمی خانواده‌ای که پرتت کرده توی دنیا و با سلامت روان صد بزرگت کرده یه سری خواسته‌ها و حقوقی داره که تو باید پاسخگوشون باشی، نمی‌دونم چطوری بگم ولی یه بخشی از وجودتو جوری تحت فشار قرار می‌ده که آرزوی مرگ می‌کنی. شایدم می‌کشتت. نمی‌دونم. فقط درست نیست.

دوستان زندگی درست نیست. یه جای کار می‌لنگه.

این دنیا طولش برای من و مشکلات خانوادگیم کافی نیست. مطمئنم چند سیزن میوفته برای بعد مرگ.