*

ء. به مرداد فکر کردم که اگه قرار بود صدا داشته باشه، برای من این بی‌کلام بود..

آدم‌ها می‌پرسن خوبی؟ و از قول هلالی جغتایی می‌خوام تایپ کنم که: "صبر اندک را بگویم، یا غم بسیار را؟" و بعد هم از صبر اندک بگم و هم از غم بسیار. ولی خب. اکتفا میکنم به خوبم و خانواده خوبن و شما و عیالِ خونه‌تون چطورید. ناجالب و ناواقِعی.

دلم می‌خواد برم مشهد و در حالی که دارم به گنبد نگاه می‌کنم، به امام رضا بگم: تو هم ای ناز مطلق، از همان بالا ببین ما را... بعدم قربون صدقه‌ش برم. عزیزِ خراساني.

ء.

"نوشیدنی رو نگاه کن! شبیه شفق قطبی شده رنگاش. بنظرت یه روزِ دوری میرسه که سرم رو به سمت آسمون بلند کنم و شفق قطبی واقعی رو ببینم؟ شاید تو ایسلند و شایدم روسیه و نروژ. ولی اون روز یادت می‌افتم. توی ذهنم مرور میشی و شفقِ مردمک‌های چشم‌ـت، به یادم میان..."

و تظُنُّ أنها النِّهاية ثم يُصلِحُ الله كلَّ شی و گمان می کنی که پایان است، سپس خداوند همه چیز را درست می کند... هشتم شهریورماه-نیمه شب ۳:۵ */

- خاطره‌هـا" . قبلاً نهم شهریورماه برام یه روز معمولی بود. دهه‌یِ اول ماه، ششمین ماه از ابتدای سال و سومین ماه تابستون حساب میشد. ماکسیمم روزهایِ قبل از شروع پاییز می‌دونستمش. عادی و همراه با نظمِ گردش طبیعت و گذرِ عمر، هم‌قدم همراهش پیش می‌رفتم. با غریبه‌ها و شونه به شونه رد شدن از کنارشون. و نهایتاً یه تاریخ رندوم گوشه‌یِ دفترم یادداشتش می‌کردم. می‌بینی؟ تو نبودی. قبلاً نهم شهریورماه، تورو کم داشت. به دنیا اومدی و بهش رنگ بخشیدی فاء. تا امروز برام بشه لبخندهایِ ممتد با حضور سوگليِ دربار. بشی همراهم و پایه‌یِ کله خرابی‌هایِ بچگانه و صحبت‌هایِ بزرگسالانه و خاطره‌سازی و برنامه چیندن برای دوییدنایِ شش صبح و ناجيِ قبل از غرق شدن زیر غم‌ها. همه چیز از نهم شهریور ماه شروع شد فاء. از روزی که تو بدنیا اومدی تا دیگه برام یه روز معمولی مثل میلیون‌ها آدم دیگه نباشه. بشه تولدِ تو. بشه شمع و آرزو و بغل. تولدت مبارك عزیزِ چشم‌هآم. تولدت مبارك فاءِ من.

ذالِكَ بِأَنَّ اللهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّهُ يُحْيِ الْمَوْتى وَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اين به‌خاطر آن است كه بدانيد خداوند حق است و اوست كه مردگان را زنده مى‌كند و بر هر چيزى تواناست... • سوره حج آیه ۶ دهم شهریورماه / برای روزهایی که دلم پیوسته به دنبالِ اطمینان می‌گشت*

این اوست که مردگان را زند‌ه می‌سازد، کما این که از خاک مرده انسانی زنده می‌آفریند و از زمین مرده به وسیله آب گیاه زنده را ایجاد می‌کند و این امور بر او آسان است. چون او بر هر امری تواناست...

این آیه رو می‌خونم و به خودم میگم که تموم کن نگرانی‌هایی رو که به تپش قلب و ضرب گرفتن پاهات و تکون دادنشون از اضطراب و شلوغی ذهن نشأت میگیره آدمی‌زاد. اعتماد کن به خدا.