🔶 حقیقت اینه که اکثر ما «مرزبندی» رو با «جنگیدن» اشتباه میگیریم.
ما یا خیلی نرم هستیم و اجازه میدیم مرزهامون رو بشکنن، یا یهو منفجر میشیم و با تندی مرز میکشیم🤺.
💡اما راهش چیه؟ راهش ارتباط مؤثر و استفاده از «پیامِ من... » به جای «پیامِ تو...» است. تقریبا شبیه چیزی که در پنجشنبههای دونفرمون تو دوهفتهی گذشته ازش حرف زدیم 🔎.
🤓 بیا با یک مثال ببینیم تفاوت این دوتا چیه:
فرض کن همسرت یا یکی از اعضای خانوادهات، بدون هماهنگی با تو مهمون به خونه آورده.🤨
❌ روش اشتباه (پیامِ تو...):👈🏻
«تو» اصلاً به من احترام نمیذاری! چرا منو آدم حساب نمیکنی؟ همیشه همینطوری! هرکار دلت میخواد میکنی »
(در این حالت، طرف مقابل بلافاصله گارد میگیرد و به جای اینکه به نیاز تو فکر کند، شروع میکند از خودش دفاع کند و بحث تبدیل به دعوا میشود.)
✅ روش درست (پیامِ من...): ✋🏻
«من» خیلی مضطرب میشم و بهم میریزم وقتی یکدفعه میفهمم داره مهمون میاد خونمون. درسته که تو خیلی باهاش راحتی و مشکلی با این قضیه نداری؛ ولی درمورد من اینطور نیست. من واقعا اذیت میشم. ممنون میشم دفعهی دیگه قبل از دعوت کردن دوستت با من هماهنگ کنی. »
🔸 تفاوت این دو تا چی بود؟
در روش دوم، تو به جای 🔪حمله به شخصیت طرف مقابل ، روی 🩺احساس خودت و نیازت تمرکز کردی. تو کسی را متهم نکردی، بلکه فقط وضعیت خودت را گزارش دادی.🎙
👩🏻🏫 برای اینکه بتونی این مدل پیام رو راحتتر تمرین کنی، بهت یه فرمول میدم 👇🏻
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
👩🏻🏫 برای اینکه بتونی این مدل پیام رو راحتتر تمرین کنی، بهت یه فرمول میدم👇🏻
هر وقت خواستی مرزی رو یادآوری کنی، با این سه مرحله پیش برو: X ➡️ Y ➡️ Z
۱. توصیف موقعیت: (وقتی اتفاق X میافتد...)🖼
۲. بیان احساس: (من احساس Y میکنم...)🫀
۳. بیان نیاز یا درخواست: (ازت میخوام که Z رو انجام بدی...)🤌🏻
👈🏻مثلا: وقتی یه جا قرار میذاریم و دیر میکنی(X)، من احساس میکنم برات کمارزش و بیاهمیتم (Y). ممنون میشم اینجور وقتا تلاش کنی حتما به موقع خودتو برسونی (Z).
یادت باشه، مرزبندی وقتی با «عشق و احترام» بیان بشه، به جای اینکه فاصله ایجاد کنه، باعث میشه بقیه یاد بگیرن چطور درستتر و عمیقتر دوستت داشته باشن. 🌿💞
حالا نوبت توئه:
🌆 یه موقعیت رو به یاد بیار که هفته پیش سعی کردی مرزبندی کنی ولی به دعوا کشید. میتونی برامون توی کامنتها، اون جمله رو با فرمول «پیامِ من...» بازنویسی کنی تا با هم چک کنیم.
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
شنبههای آرامِ نورا 🌿
لازم نیست کامل باشی تا شروع کنی... 🌱
بسیاری از ما منتظر «لحظه مناسب» یا «انگیزه کامل» میمانیم تا تغییرات زندگیمان را شروع کنیم. اما حقیقت این است: انگیزه، نتیجهی حرکت است، نه پیشنیاز آن!
به جای اینکه بخواهی از شنبه تمام عادتهایت را عوض کنی، فقط «یک درصد» تغییر کن.
✅ به جای یک ساعت ورزش، ۱۰ دقیقه پیادهروی کن.
✅ به جای خواندن یک کتاب، ۲ صفحه بخوان.
✅ به جای تغییر کل زندگی، فقط امروز را با لبخند شروع کن.
کارهای کوچک و مستمر، معجزاتی میسازند که کارهای بزرگ و پراکنده هرگز نمیتوانند.
امروز چه کار کوچکی برای حالِ بهترت انجام میدی؟ برام بنویس. 👇🏻
#گام_اول #تغییر_تدریجی #مرکز_نورا #رشد_فردی #انگیزشی_شنبه
یکشنبههای آگاه نورا🌱
🥱 «چرا جمعها خستهام میکنه؟»
یادمه یه مراجعهکننده داشتم که هر بار جایی دعوت میشد، تپش قلب میگرفت. نه از اینکه آدمها رو دوست نداشت، بلکه از ترسِ اینکه «اگه چیزی اشتباه بگم چی؟ اگه قضاوتم کنن چی؟ اگه محبوب نباشم چی؟»
و اونقدر این فکرها توی سرش میچرخید که آخرش میگفت: «آخه من چرا اصلاً قبول کردم برم؟»
✍این احساس ، اسمش اضطراب اجتماعی است. اما مهمترین نکته اینجاست که خیلیها فکر میکنند این یعنی «خجالت»، در حالی که این دو دو چیز کاملاً متفاوت هستند. و فهمیدن این تفاوت، اولین قدم برای حل مشکل است.
🔍 فرق خجالتی بودن با اضطراب اجتماعی
خجالت یک ویژگی شخصیتی و حالت موقتی هست. آدم خجالتی اولش محتاطه، اما وقتی گرم میشه، از جمع لذت میبره و حالش خوبه.
اما اضطراب اجتماعی یک اختلاله. یعنی ترس عمیق از قضاوت و تحقیر( نکنه اشتباه کنم!نکنه مسخره م کنن! نکنه قضاوتم کنن!..). فردِ دارای اضطراب، حتی توی جمع هم تمام انرژیاش رو میذاره برای «مراقبت از تصویر خودش»؛ به خاطر همینه که بعد از هر جمعی، بهشدت خسته و فرسوده است.
📍**چطور بفهمیم اضطراب اجتماعی داریم؟**
🔺۱. سناریوهای منفی: قبل از هر جمعی، مدام فکر میکنید «اگه مسخره بشم چی؟»
🔺۲. واکنش بدنی: تپش قلب، تعریق یا لرزش دست در جمع دارید.
🔺۳. مرور اتفاقات: بعد از مکالمه، حرفهاتون رو مدام مرور میکنید و از خودتون انتقاد میکنید.
🔺۴. ترس از توجه: از اینکه مرکز توجه باشید وحشت دارید، حتی اگه تعریفی ازتون بشه.
🔺۵. در نهایت، از دعوتها طفره میروید یا برای فرار از آنها بهانه میآورید.
📣 راهکارهای عملی برای غلبه بر اضطراب اجتماعی
🔻 ۱. بازسازی شناختی (بازی با افکار): به جنگِ افکار منفی بروید. «اگه اشتباه کنم چی؟»، به خودتان بگوید: اصلا اشتباه کنم،چه اتفاقی مگه میفته؟مگه بقیه اشتباه نمیکنند؟» فکرهای ترسناک را به چالش بکشید و موقعیت هایی که همه چیز به خوبی و برعکس افکارتان پیش رفت را به خودتان یادآوری کنید.
🔻 ۲. مواجههی تدریجی: ذهن مثل عضله است؛ با تمرین قوی میشود. با جمعهای کوچک و آشناتر شروع کنید و هر بار کمی دامنه را بزرگتر کنید. هدف، حذف ترس نیست، بلکه «ثابت کردن به ذهن» است که این موقعیتها خطرناک نیستند.
🔻 ۳. تکنیک «انحراف توجه»: به جای تمرکز روی خودتان، توجهتان را به بیرون ببرید. به حرفهای دیگران گوش دهید، سوال بپرسید. وقتی روی دیگران تمرکز میکنید، فضایی برای آن «صدای قضاوتگرِ» درونتان باقی نمیماند.
🔻 ۴. تمرین «آشکار کردن آسیبپذیری»: بهصورت عمدی ، کاری کنید که دیگران متوجه اشتباه کوچکی از شما بشوند (مثلاً یک سوال احمقانه بپرسید). این کار به شما ثابت میکند که «هیچ فاجعهای رخ نمیدهد» و ترس شما بزرگنمایی شده است.
🔻 ۵. مدیریت بدن (تنفس و رهاسازی): وقتی اضطراب بالا میرود، بدن به حالت «جنگ یا گریز» میرود. چند نفس عمیق بکشید، و شانههایتان را رها کنید. این کار به سیستم عصبیتان میگوید: «خطر واقعی نیست، میتوانی آرام باشی.»
🔻 ۶. مراقبت از خود (خودشفقتی): بعد از هر جمع، به جای اینکه خودتان را سرزنش کنید، با خودتان مثل یک دوست مهربان حرف بزنید. به خودتان بگویید: «من شجاع بودم که رفتم، و این یکی از قدمهای بزرگ من است.»
📚 (جمعبندی)
اضطراب اجتماعی یک صدای وسوسهگرِ درونی است که شما را به ماندن در خانه دعوت میکند. اما هر بار که با وجود ترس، قدمی برمیدارید، این صدا را ضعیفتر میکنید.
✅ و همیشه این را به یاد داشته باشید: آدمها بیشتر از اینکه شما را قضاوت کنند، درگیرِ خودشان هستند.
مرسی که با من بودید💛
_نویسنده: دکتر فاطمه درزی | روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#اضطراب_اجتماعی #مراقبت_از_خود #خجالتی #ترس #اضطراب
#معرفی_کتاب_بزرگسال
📖 معرفی کتاب «ازنفسافتاده»
⁉️ آیا تا به حال احساس کردهاید که انگار جای خالیِ چیزی در درونتان هست، اما نمیدانید آن چیز چیست؟
بسیاری از ما با زخمهای عیان (مثل خشونت یا دعواهای شدید) آشنا هستیم، اما «غفلت هیجانی» برعکس، دربارهی «آن چیزهایی است که اتفاق نیفتاده است». یعنی زمانی که در کودکی، نیازهای عاطفی ما توسط والدین دیده نشده یا پاسخ داده نشده است؛ نه از روی بدجنسی، بلکه شاید چون آنها خودشان ابزارش را نداشتند.
«خیلی از مراجعینی که با احساس پوچی یا اضطراب به ما مراجعه میکنند، ریشهی مشکلشان در غفلتی است که در کودکی تجربه کردهاند و این کتاب، اولین قدم برای شناخت این مسیر است.»
این کتاب به ما میآموزد که:
✅ غفلت هیجانی چیست و چگونه روی شخصیت ما در بزرگسالی اثر میگذارد.
✅ چرا احساس تنهایی میکنیم، حتی وقتی در جمع هستیم.
✅ چطور بفهمیم که نیازهای عاطفیمان در کودکی نادیده گرفته شده است.
✅ و مهمتر از همه، چگونه میتوانیم از این وضعیت عبور کنیم و یاد بگیریم نیازهای خودمان را بشناسیم و پاسخ دهیم.
🤍 «ازنفسافتاده» راهنمایی است برای کسانی که میخواهند از فضای خفقانآورِ «نادیده گرفته شدن» خارج شوند و دوباره یاد بگیرند که چگونه نفس بکشند، احساس کنند و با خودشان آشتی کنند. 🌱✨
📕 انتشارات:میلکان
_نویسنده: نیلوفر دینمحمدی | روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#غفلت_هیجانی #ترومای_کودکی #سلامت_روان #دلبستگی_ناایمن #روانشناسی #کتاب_خوانی #معرفی_کتاب #کتاب_خوب #رشد_فردی #خودشناسی #تغییر #آگاهی
سلام به همه همراهان نورا 🌱
امروز قراره با هم راجع به یه چالشی صحبت کنیم ⁉️
یه چالش که خیلی از والدین رو درگیر و اذیت میکنه و توان اونها رو تحلیل میبره 🙍🏻🪫
ولی کسی دلیل این رفتارهای آزاردهنده بچهها رو نمیدونه یا کمتر دربارهاش حرف زده شده.
امروز با ما همراه باشید قراره پادکست نورا هم در در این باره باشه 🎙️🎤🎧
دوشنبههای کودکانه نورا 👶🏻
او لجباز نیست، فقط صدای دنیا برایش خیلی "بلند" است! 🔊🌀
(آشنایی با دنیای پردازش حسی کودکان)
«چرا از صدای جاروبرقی میترسد؟ چرا لباسهایی که تگ دارند را نمیپوشد؟ چرا گاهی بیدلیل از کوره در میرود؟» 🤯
بسیاری از والدین وقتی کودکی را میبینند که به شدت به نور، صدا، لمس یا حتی بوی خاصی حساس است، فکر میکنند فرزندشان «لجباز» است یا میخواهد «جلب توجه» کند. اما حقیقت این است که برخی کودکان با «اختلال پردازش حسی» زندگی میکنند.
داستان چیست؟ 🤔
مغز ما مثل یک ایستگاه قطار است که پیامهای حسی (بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی، لامسه و حتی تعادل) را دریافت و سازماندهی میکند. در کودکان دارای مشکل پردازش حسی، این ایستگاه دچار ترافیک یا اختلال میشود! 🚂💥
در نتیجه، اتفاقاتی که برای ما «عادی» است، برای آنها میتواند «دردناک» یا «ترسناک» باشد:
🔺 حساسیت بیش از حد (Hyper-sensitivity): صدای بسته شدن در، برای آنها مثل صدای انفجار است. لمس یک بافت خاص، حس سوزش ایجاد میکند.
🔻 کمحسی یا نیاز به تحریک (Hypo-sensitivity): کودک مدام در حال تکان خوردن است، اشیاء را با شدت فشار میدهد یا به درد کمتر حساس است.
ما به عنوان والدین/متخصص چه کنیم؟ ✨
۱. قضاوت نکنید، مشاهده کنید: 🔍
به جای اینکه بگویید «این چه لجبازی است!»، از خودتان بپرسید «چه چیزی در محیط باعث ناراحتی او شده؟». محیط را بررسی کنید (نور زیاد؟ صدای شلوغی؟).
۲. محیط امن (آرامبخش) بسازید: 🏠
یک گوشه دنج در خانه (با بالشهای نرم یا یک چادر کوچک) درست کنید تا وقتی کودک دچار «بیشتحریکی» شد، به آنجا پناه ببرد تا سیستم عصبیاش آرام شود.
۳. آمادگی قبلی بدهید: 📢
قبل از رفتن به محیطهای شلوغ (مثل خرید یا مهمانی)، به او بگویید چه اتفاقی میافتد. مثلاً: «الان میرویم فروشگاه، آنجا صدای موسیقی بلند است، اگر ناراحت شدی دست من را فشار بده.»
۴. کمک تخصصی بگیرید: 👩⚕️
کاردرمانی (Occupational Therapy) و بهویژه «تغذیه حسی»، معجزه میکند و به کودک کمک میکند تا با دنیای اطرافش سازگار شود.
یادمان باشد... 🌿
کودکی که با چالشهای حسی دست و پنجه نرم میکند، هر روز در حال جنگیدن با دنیایی است که برای ما ساده است. مهربانی و درک شما، بزرگترین داروی اوست. ❤️
_نویسنده: دکتر فاطمه درزی | روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]