پنجشنبههای دونفرهی نورا ❤️
هفتههای گذشته از همدلی بین زوجین حرف زدیم. اما آیا میان دعوا یا در اوج خشم و آشفتگی هم میتوان همدلی کرد؟
تصور کنید... عصر است، خسته از کار برگشتهاید و فقط میخواهید کمی آرام باشید.🛋
ناگهان همسرتان با لحنی تند میگوید: «چرا باز هم همهی کارها را من باید انجام بدهم؟ تو اصلاً متوجه نیستی من چقدر خستم!»😠😪
در این لحظه، چیزی در درون شما میترکد.🧨 ضربان قلبتان بالا میرود، صورتتان گرم میشود و تنها چیزی که در ذهنتان میچرخد این است: «من هم خستهام! چرا همیشه مقصر من هستی؟»🤯
این همان لحظهای است که «آتشفشان» فعال شده! 🌋
🧠در این حالت، مغز شما از حالت «گفتگو» به حالت «جنگ» میرود. اگر ادامه بدهید، فقط آتش بیشتر میشود. اما یک راه نجات وجود دارد: «لحظه طلاییِ توقف». ⏸️
✨به جای اینکه جوابِ تند بدهید، یک نفس عمیق بکشید و بگویید:
«میدونم که الان هر دومون خیلی عصبی هستیم و ممکنه حرفهای بدی بزنیم. بیا ۱۰ دقیقه یه کم آرام بشیم، بعد دوباره صحبت میکنیم.» 🛑
این کار، عقبنشینی نیست؛ این یعنی یک مدیریت هوشمندانه برای نجات رابطه .
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#پنجشنبه_دونفره_نورا
تا اینجا یاد گرفتیم که وقتی بحث داغ شد، باید کمی فاصله بگیریم تا آرام شویم. اما وقتی دوباره کنار هم نشستیم، چطور از دعوا جلوگیری کنیم؟ 🤝
بسیاری از ما وقتی همسرمان حرف میزند، فقط منتظر هستیم تا او حرفش تمام شود تا ما «جواب» یا «راه حل» خودمان را بگوییم. اما راه حلِ بحثهای زناشویی، معمولاً در «جواب دادن» نیست، بلکه در «آینه شدن» است! 🪞
بیا با این مثال پیش برویم:
فرض کنید همسرتان با بغض میگوید: «خیلی خستهام، حس میکنم توی این خونه انگار تنهام و حتی کسی حالم رو نمیپرسد...» 😔
❌ پاسخِ معمولی (که معمولاً دعوا میسازد):
«منم خستهام! مگه من کار نمیکنم؟ تو هم که همیشه گله میکنی!» (این یعنی دیوار کشیدن!)
✅ پاسخِ همدلانه (تکنیک بازتاب):
«اینطور که میبینمت انگار واقعاً احساس تنهایی میکنی و این موضوع خیلی ناراحتت کرده، آره؟» 🫂
با این جمله ساده، شما کار بزرگی کردید: شما به او ثابت کردید که «شنیده شده است» . وقتی همسر احساس کند دردی که دارد، توسط شما «تأیید» شده، آن گارد دفاعیاش فرو میریزد و حالا او آماده است که به حرفهای شما هم گوش بدهد.
امروز سعی کنید مثل یک آینه، احساس همسرتان را به او برگردانید. ✨
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#پنجشنبه_دونفره_نورا
آدینههای خانوادگی نورا 🏡
آیا تا به حال برایتان پیش آمده که در میان یک دعوا با همسرتان، ناگهان متوجه شوید که دارید «دقیقاً با همان لحن و همان کلماتی» حرف میزنید که سالها پیش پدر یا مادرتان در خانه میگفتند؟ 💁🏻♀
یا مثلاً وقتی فرزندتان از شما چیزی میخواهد، ناگهان در برخوردتان با او، همان «سختگیریِ بیرحمانه» یا همان «بیتفاوتیِ سردی» را میبینید که در کودکی با آن بزرگ شدهاید؟🙇🏻
ما تمام دوران کودکی را در یک «ساختارِ ذهنی» زندگی میکنیم. آن محیط، به ما یاد میدهد که:
- خشم چطور مدیریت میشود؟😠
- عشق چطور ابراز میشود (یا اصلا چطور ابراز نمیشود)؟🥰
- و چطور در برابر مشکلات، واکنش نشان دهیم؟😖
ما بدون اینکه بدانیم، «کپیرایتِ» رفتارهای خانهی پدری را در خانهی جدیدمان اجرا میکنیم. 🎞️
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#آدینه_خانوادگی_نورا
🏘 بسیاری از ما در خانهی جدیدمان، بدون اینکه بخواهیم، نقشهای قدیمی را بازسازی میکنیم. این الگوها معمولاً در سه شکلِ اصلی خود را نشان میدهند:
۱. الگویِ «ارتباطی» (Communication Pattern): 👥
اگر در خانهی پدری، بحثها همیشه با فریاد، سکوتِ طولانی یا پنهانکاری تمام میشد، احتمالاً در زندگی مشترک نیز نمیتوانید «گفتگوی آرام» را تجربه کنید. شما یا در برابر تنش «منفجر» میشوید، یا مثل یک دیوارِ سنگی، «سکوت» میکنید تا از آسیب فرار کنید.
۲. الگویِ «عاطفی» (Attachment Pattern): ❣
اگر در کودکی، محبتِ والدین مشروط بوده (یعنی فقط وقتی خوب بودید دوست داشتید شوید)، در بزرگسالی ممکن است به دنبال رابطهای باشید که در آن مدام در حال «اثباتِ خود» هستید تا مورد توجه قرار بگیرید. یا شاید از صمیمیت میترسید، چون صمیمیت را با «کنترل شدن» یا «ترک شدن» یکی میدانید.
۳. الگویِ «حل مسئله» (Problem Solving): 🛠
اگر در خانهی پدری، مشکلات با «نادیده گرفتن» یا «تغییرِ موضوع» حل میشد، شما هم در زندگی خود، به جای مواجهه با چالشها، به سمت «فرار» یا «سرکوبِ احساسات» تمایل پیدا میکنید.
اما بحران اصلی کجاست؟
جمعه آینده با نورا همراه باشید تا بیشتر در اینباره صحبت کنیم.
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#آدینه_خانوادگی_نورا
شنبههای آرامِ نورا 🌿
موتورهای حرکت انسان: اجبار یا انتخاب؟ 🔄
چرا برخی کارها مثل یک کوه سنگین به نظر میرسند و برخی دیگر با لذت انجام میشوند⁉️ ⛰️
در روانشناسی، ما دو نوع محرک برای حرکت داریم که تعیین میکنند چقدر انرژی در زندگی داشته باشیم:
۱. موتور «اجبار» (Obligation): 🌑
این موتور با دستورات، ترس از جریمه یا فشار اجتماعی روشن میشود. وقتی زندگی شما پر از «بایدها»ست، این موتور بسیار انرژیبر و فرسایشی است. نتیجه این سبک زندگی، احساس پوچی و خستگی مفرط است.
۲. موتور «اشتیاق» (Choice/Passion): ☀️
این موتور با حسِ «خودم این را میخواهم» روشن میشود. وقتی از جایگاه «انتخاب» عمل میکنید، حتی کارهای سخت هم معنا پیدا میکنند و شما احساس زنده بودن میکنید.
📽️ پیشنهاد فیلم: در فیلم Walter Mitty ، ما شاهد گذار از یک زندگی "اجباری" به یک زندگی "انتخابگرانه" هستیم. والتر از مردی که فقط در رویاهایش زنده بود و در واقعیت غرق در کارهای اداری، به انسانی تبدیل میشود که با هر انتخاب، دنیای جدیدی را خلق میکند. این فیلم، تجسمِ بصریِ تغییر موتور حرکت ما از "باید" به "میخواهم" است. 🏔️🏃♂️
💡 تمرین امروز:
همین امروز کلمات خود را بازسازی کنید. هر جا که حس کردید بار سنگینی روی شانههایتان است، از کلمه «باید» خارج شوید و از کلمه «انتخاب میکنم» استفاده کنید. این تغییر کوچک، سوئیچِ زندگی شماست. 🔄
نویسنده: نیلوفر دینمحمدی | دکترای تخصصی روانشناسی و روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#شنبه_آرام_نورا
مرکز روانشناسی نورا 🌱
یکشنبههای آگاه نورا 🌱
آیا رنجها فقط درد هستند یا میتوانند معنا داشته باشند⁉️* *
🥀 پذیرش رنج در برابر «تقابل با درد»**
تا به حال شده در میانهی یک غم عمیق یا یک دوره سخت از زندگی، از خودتان بپرسید: «چرا من؟» ، «چرا این اتفاق افتاد؟» و احساس کنید که این رنج هیچ معنایی ندارد و فقط برای شکنجه دادن شماست⁉️
بسیاری از ما یاد گرفتهایم که رنج را دشمن بدانیم و تمام تلاشمان را به جای «درک آن»، صرف «فرار از آن» کنیم.
اما حقیقت این است که رنج، مانند آتش است؛ اگر فقط با آن بجنگیم، میسوزیم، اما اگر یاد بگیریم از آن برای گداختنِ سختترین بخشهای روحمان استفاده کنیم، تبدیل به نسخهای عمیقتر و همدلانهتر از خودمان میشویم. 📢🗯️
رنج، وقتی با «معنا» پیوند بخورد، دیگر فقط یک درد ساده نیست، بلکه تبدیل به یک «سفر تحول» میشود. 💚
در نگاه توحیدی، رنج هرگز بیهوده نیست. هر تلاطمی در دل، برای این است که لایههای سختِ نفس ما بشکند تا نور حقیقت راحتتر نفوذ کند. 💚
در قرآن کریم درباره صبر و پاداش آن آمده است:
«إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ» (تنها کسانی که صبر پیشه کردند، پاداششان بدون حساب داده میشود). 📓
صبر، به معنای تحملِ منفعلانه نیست؛ بلکه به معنای «پایداریِ آگاهانه» است.
یعنی باور داشته باشیم که در پسِ این تاریکی، حقیقتی نهفته است که فقط از طریق همین رنج قابل کشف است.
اگر هر زخمی، دریچهای برای ورود نور باشد، پس رنجها نه برای نابودی ما، بلکه برای بیدار کردن ما آمدهاند. 🌱
پس بیایید این هفته تمرینی ساده را شروع کنیم: به جای اینکه از خودتان بپرسید «چرا این اتفاق برای من افتاد؟»، سعی کنید بپرسید: «این رنج میخواهد به من چه چیزی یاد بدهد؟» یا «این تجربه، چه بخشِ جدیدی از وجودم را بیدار کرده است؟». 💚
💬 اگر امروز در مسیر سختِ رنج هستید، بدانید که تنها نیستید. اگر تمایل داشتید، یک کلمه یا یک ایموجی بنویسید تا به هم یادآوری کنیم که بعد از هر زمستانی، بهاری در انتظار است. 👇✨
نویسنده: نیلوفر دینمحمدی | دکترای تخصصی روانشناسی و روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#یکشنبه_آگاه_نورا
تصویر: شب پر ستاره (The Starry Night) - اثر وینگسنت ونگوگ
#دوشنبه_کودکانه_نورا 🌈
👫 چطور به فرزندتان کمک کنید دوست پیدا کند؟
مهارتهای اجتماعی یعنی توانایی برقراری ارتباط سالم، همکاری، همدلی و حل تعارض. این مهارتها در مهدکودک و سالهای مدرسه بسیار حیاتی هستند.
🎯 راهکارها:
- بازی های گروهی 🎲: بازیهایی که نیاز به نوبت و همکاری دارند. مثل بُرد گیمهای ساده یا بازیهایی که دو نفر با هم انجام میدهند. این کار، صبر و همکاری را بالا میبرد.
- تمرین سلام و خداحافظی 👋: او را تشویق کنید به دیگران سلام و خداحافظی کند. این کار ساده، اعتمادبه نفس اجتماعی را میسازد. (اجبار و تحقیر ممنوع❌)
- همدلی 💗: وقتی دوستش ناراحت است، به او یاد دهید همدلی کند: «دوستت ناراحت شده، چطور میتونیم کمکش کنیم؟». این کار، حس همدلی و مهربانی را پرورش میدهد.
- حل تعارض 🤝: به او بیاموزید به جای گریه و داد، مشکلش را با کلمات بگوید: «من ناراحت شدم چون اسباب بازیمو برداشت».
آموزش «صحبت کردن» به جای «پرخاشگری» از مهم ترین مهارتهاست.
- نوبتگیری ⏳: بازیهایی که رعایت نوبت را میآموزند. این کار به او میآموزد که همه باید منتظر نوبت خود باشند.
💡 نکته طلایی: بازیهای مشارکتی (که بچه ها با هم به هدف میرسند) نه رقابتی (که یکی برنده و دیگری بازنده شود)، مهارتهای همکاری و همدلی را تقویت میکنند.
_نویسنده: فاطمه درزی، دکترای روانشناسی تخصصی و روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]