🟣 ● و ما که فراموش می‌کنیم مسافریم: جان به این غمکده آمد که سبک برگردد از گرانخوابی منزل سفر از یادش رفت ● مردم دنیا مانند سوارانى خفته‌‌اند که کاروانشان در حرکت است (و ناگاه به مقصد می‌‌رسند، و آن‌گاه بیدار می‌‌شوند). « اهْلُ الدُّنْیَا کَرَکْبٍ یُسَارُ بِهِمْ وَ هُمْ نِیَام » ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______

در جهاد دشمن سرکش، مدارا آتش است @normah | صائب

🟣 گفته شده است پیامبر خدا هنگامی که [در جنگ بدر] فراوانی شمار مشرکان و اندک بودن تعداد مسلمانان را دید، رو به قبله ایستاد و عرض کرد: «خداوندا! آنچه را به من وعده داده‌ای، برایم تحقق بخش. خداوندا! اگر این گروه از میان بروند، دیگر تو در روی زمین پرستش نخواهی شد. آن حضرت پیوسته با پروردگار خود به دعا و تضرع می‌پرداخت و دست‌هایش را به سوی آسمان بلند کرده بود، تا آنجا که عبایش از روی شانه‌اش افتاد... قِيلَ إِنَّ النَّبِيَّ ص لَمَّا نَظَرَ إِلَى كَثْرَةِ عَدَدِ الْمُشْرِكِينَ وَ قِلَّةِ عَدَدِ الْمُسْلِمِينَ اسْتَقْبَل الْقِبْلَةَ وَ قَالَ اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تَهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةُ لَا تُعْبَدُ فِي الْأَرْضِ فَمَا زَالَ يَهْتِفُ رَبَّهُ مَادّاً يَدَيْهِ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ مِنْ مَنْكِبِهِ... ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______

🟣 ضلالت و غوایت...! ●"ضلالت" یعنی بیراهه رفتن؛ یعنی ما راه را گم كرديم با اینکه هدف و مقصد معلوم است. ولی "غوایت" یعنی ما اصلاً هدف را گم كردیم و نمی ‌دانیم كجا باید برویم. و شیطان از هر دو این معانی به دنبال انحراف انسان می‌رود؛ یعنی گاهی شیطان انسان را به معنای ضلالت گمراه می کند و گاهی او را به مرحله غوایت می‌رساند. قرآن در مورد پیامبر می‌فرماید: سوگند به ستاره هنگامى كه افول مى‌كند كه هرگز دوست شما منحرف نشده و مقصد را گم نكرده است. « ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى » ● شیطانی که خداوند سبحان را به غوایت متهم کرده و می‌گوید: تو مرا گمراه کردی(قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي). و مولانا می‌گوید: شیطان به خدا گفت تو مرا گمراه کردی!‌ او نافرمانی و بد بندگی خودش را ندید، غرور و تکبرش را ندید و گفت «تو بودی... مقصر تو بودی که من گمراه شدم...». گفت شیطان که بما اغویتنی کرد فعل خود نهان دیو دنی! ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______

🟣 ● هر نفس انسان، گامى به سوی مرگ است. « نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ إِلَى أَجَلِهِ » ● بیدل می‌گفت: مباش بی‌خبر از درسِ بی‌ثباتیِ عمر که هر نفس ورقی زین کتاب می‌ریزد ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______

هر کس ز میان رفت غمی ماند ز جایش... @normah | بیدل