eitaa logo
نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم (نوشَمیم)
809 دنبال‌کننده
2.4هزار عکس
2.2هزار ویدیو
5 فایل
❤ «نوشَمیم» (کوتاه شدهٔ نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم) کانالی ادبی (و هنری) است که هدف آن، بالندگی و شکوهندگیِ فرهنگ و ادب و هنرِ ایران‌ و ایرانیان و به ویژه در قلمرو قلم و نویسندگی و ویراستاری است.
مشاهده در ایتا
دانلود
❤️خواهش می‌کنیم در فضای حقیقی و مجازی غلط ننویسید! «لازم به ذکر است» غلط است 🟩 شماری از مصدرهای فارسی، حرف اضافۀ "به" می‌گیرند و در جمله با آن به کار می‌روند: من "رفتن به" کوه را دوست دارم. 🟥 شماری دیگر از مصدرهای فارسی، حرف اضافۀ "به" نمی‌گیرند و در جمله با آن به کار نمی‌روند: من "خواندن" شعر را دوست دارم. 🟦 گفتنی است که "لازم بودن" از مصدرها‌یی است که حرف اضافۀ "به" نمی‌گیرد و کاربرد آن با حرف اضافۀ "به" غلط است: ⛔ این مراسم لازم به صد صندلی است. (غلط) ✅ این مراسم صد صندلی لازم دارد. (درست) ⛔ لازم به ذکر است که فردا نیستم. (غلط) ✅ لازم است ذکر کنم که فردا نیستم. (درست) ✅ قابل ذکر است که فردا نیستم. (درست) ⛔ بنابراین، مواردی همچون زیر نیز غلط است: لازم به گفتن است ...؛ لازم به یادآوری است .... @noshamim🌹
6.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❤️با اهدای سلام و آرزوی سلامت مدام ✅اگر واقعاً به ویرایش «علاقه» دارید، متن زیرنویس این ویدیوی «خوش‌محتوا»☝️ را ویرایش و برای ما ارسال فرمایید. با ۳پاس @NoshamimAdmin🌴 ۰۹۱۲ ۵۵ ۱۱ ۷ ۸۸ @noshamim🌹
✍️ چاپ کتاب، نشریه، رساله و پایان‌نامه با کیفیت خوب، هزینۀ مناسب و حتی در تیراژ پایین 🌹پذیرش سفارشِ انواع خدماتِ چاپ و نشر: 🟩 ۰۱ ویرایش 🟦 ۰۲ حروفچینی 🟨 ۰۳ غلط‌گیری و نمونه‌خوانی 🟥 ۰۴ صفحه‌آرایی و تصویرگری متن 🟩 ۰۵ طراحی جلد 🟦 ۰۶ چاپ کتاب و گرفتن مجوز آن از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و چاپ نشریه 🟨 ۰۷ تایپ و مکتوب کردنِ سخنرانی‌ها، کلاس‌ها و ... 🟥 ۰۸ طراحی و چاپِ آرم، لوگو، پوستر، کارت ویزیت، سربرگ و ... 🟣 واحد چاپ و نشرِ نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم (نوشَمیم) ✅ ارتباط با ما: @NoshamimAdmin ۰۹۱۲ ۵۵ ۱۱ ۷ ۸۸ 🌷کانال ما در ایتا:👇 @noshamim
3.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🍎پیشینهٔ سخن معروفِ ما را به خیر تو امید نیست شر مرسان!☝️ @noshamim🌹
6.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🟨یک غلط مشهور در شعر «عمو زنبیل‌باف» 🟩 در شعر معروف «عمو زنبیل‌باف» چنین شنیده و خوانده‌ایم: - آی عمو زنجیرباف! - بله. - زنجیر منو بافتی؟ - بله. - پشت کوه انداختی؟ - بله. - بابا اومده. - چی چی اورده؟ - نخودچی کشمش. - بخور و بیار ... . 🟦 بعضی اعتقاد دارند که درستِ شعر این است: - آی عمو زنبیل‌باف! - بله. - زنبیل منو بافتی؟ - بله. - پشت کول انداختی؟ - بله. - بابا اومده. - چی چی اورده؟ - نخودچی کشمش. - بخور و بیار ... . 🟥 دلیلشان هم این است: ۰۱ زنجیر را نمی‌بافند؛ بلکه زنبیل را می‌بافند؛ ۰۲ زنبیل را پشت کول می‌اندازند و زنجیر را به چه تناسبی پشت کوه می‌اندازند؛ ۰۳ نخودچی کشمش را در زنبیل می‌گذارند و می‌آورند؛ نه در زنجیر. @noshamim🌹
1.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❤️خواهش می‌کنیم در فضای حقیقی و مجازی غلط ننویسید! با احترام به تهیه کنندگان نماهنگ بالا «زنده‌اتون نمیزاره» غلط است و «زنده‌تون نمیذاره» درست است. @noshamim🌹
🟨فارسی در پاکستان دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی (بدون ویرایش) 💠 در پاكستان نام های خيابان‌ها و محلات اغلب فارسی و صورت اصيل كلمات قديم است. خيابان های بزرگ دو طرفه را *شاهراه* می نامند، همان كه ما امروز «اتوبان» می گوييم! بنده برای نمونه و محض تفريح دوستان، چند جمله و عبارت فارسی را كه در آنجاها به كار می برند و واقعا برای ما تازگی دارد در اينجا ذكر می كنم كه ببينيد زبان فارسی در زبان اردو چه موقعیتی دارد. نخستين چيزی كه در سر بعضی كوچه‌ها مي‌بينيد تابلوهای رانندگی است. در ايران اداره‌ی راهنمايی و رانندگی بر سر كوچه‌ای كه نبايد از آن اتومبيل بگذرد مي‌نويسد:« عبور ممنوع» و اين هر دو كلمه عربی است، اما در پاكستان گمان مي‌كنيد تابلو چه باشد؟ *راه بند*‌! تاكسی كه مرا به کنسولگری ايران دركراچی می برد كمی از کنسولگری گذشت، خواست به عقب برگردد،يكي از پشت سر به او فرمان می داد، در چنين مواقعی ما می گوييم: عقب، عقب،عقب، خوب! اما آن پاكستانی می گفت: *واپس، واپس،بس!* و اين حرفها در خياباني زده شد كه به *شاهراه ايران* موسوم است. اين مغازه‌هایی را كه ما قنادی می گوييم( و معلوم نيست چگونه كلمه‌ی قند صيغه‌ ی مبالغه و صفت شغلی قناد برايش پيدا شده و بعد محل آن را قنادی گفته اند؟) آری اين دكانها را در آنجا *شيرين‌كده* نامند. آنچه ما هنگام مسافرت «اسباب و اثاثيه» می خوانيم، در آنجا *سامان* گويند. سلام البته در هر دو كشور سلام است. اما وقتی كسی به ما لطف می كند و چيزی می دهد يا محبتی ابراز می دارد، ما اگر خودمانی باشيم می گوييم: ممنونم، متشكرم، اگر فرنگی مآب باشيم مي‌گوييم «مرسی» اما در آنجا كوچك و بزرگ، همه در چنين موردی می گويند: *مهرباني*! آنچه ما شلوار گوييم در آنجا *پاجامه* خوانده می شود. قطار سريع السير را در آنجا *تيز خرام* می خوانند! جالبترين اصطلاح را در آنجا من برای مادر زن ديدم، آنها این موجودي را كه ما مرادف با ديو و غول آورده‌ايم *خوش دامن* گفته‌اند. واقعا چقدر دلپذير و زيباست. از پاريز تا پاريس، محمدابراهيم باستانی پاريزی
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا