eitaa logo
نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم (نوشَمیم)
813 دنبال‌کننده
2.4هزار عکس
2.2هزار ویدیو
5 فایل
❤ «نوشَمیم» (کوتاه شدهٔ نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم) کانالی ادبی (و هنری) است که هدف آن، بالندگی و شکوهندگیِ فرهنگ و ادب و هنرِ ایران‌ و ایرانیان و به ویژه در قلمرو قلم و نویسندگی و ویراستاری است.
مشاهده در ایتا
دانلود
✍️ اول تحقیق بعدش ارسال این سروده👆از سهراب سپهری نیست و از کیوان شاهبداغی و به گونه‌ای دیگر است که در پی‌ آمده است:👇
شب آرامی بود می‌روم در ایوان تا بپرسم از خود زندگی یعنی چه؟ مادرم سینی چایی در دست گل لبخندی چید، هدیه‌اش داد به من خواهرم تکه‌نانی آورد، آمد آن جا لب پاشویه نشست پدرم دفتر شعری آورد، تکیه بر پشتی داد شعر زیبایی خواند و مرا برد به آرامش زیبای یقین با خودم می‌گفتم: زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست زندگی، فاصله آمدن و رفتن ماست رود دنیا جاریست زندگی، آبتنی کردن در این رود است وقت رفتن به همان عریانی که به هنگام ورود آمده‌ایم دست ما در کف این رود به دنبال چه می‌گردد؟ هیچ! زندگی، وزن نگاهی است که در خاطره‌ها می‌ماند شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری شعله گرمی امید تو را خواهد کشت زندگی، درک همین اکنون است زندگی، شوق رسیدن به همان فردایی است که نخواهد آمد تو نه در دیروزی، و نه در فردایی ظرف امروز پر از بودن توست شاید این خنده که امروز دریغش کردی آخرین فرصت همراهی با امید است زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک به جا می‌ماند زندگی، سبزترین آیه در اندیشه برگ زندگی، خاطر دریایی یک قطره در آرامش رود زندگی، حس شکوفایی یک مزرعه در باور بذر زندگی، باور دریاست در اندیشه ماهی در تنگ زندگی، ترجمه روشن خاک است در آیینه عشق زندگی، فهم نفهمیدن‌هاست زندگی، پنجره‌ای باز به دنیای وجود تا که این پنجره باز است، جهانی با ماست آسمان، نور، خدا، عشق، سعادت با ماست فرصت بازی این پنجره را دریابیم در نبندیم به نور، در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم پرده از ساحت دل برگیریم رو به این پنجره، با شوق، سلامی بکنیم زندگی، رسم پذیرایی از تقدیر است وزن خوشبختی من، وزن رضایتمندی ست زندگی شاید شعر پدرم بود که خواند چای مادر که مرا گرم نمود نان خواهر که به ماهی‌ها داد زندگی شاید آن لبخندی ست که دریغش کردیم زندگی زمزمه پاک حیات ست میان دو سکوت زندگی، خاطره آمدن و رفتن ماست لحظه آمدن و رفتن ما تنهایی ست من دلم می‌خواهد قدر این خاطره را دریابیم کیوان شاهبداغی
✍️ نکاتِستان ریشه و معنای "دنبال نخودسیاه فرستادن" چیست؟ انواع نخودهایی که در ایران به عمل می‌آیند، به همان صورتی که درو می‌شوند، مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ یعنی چیزی از آن‌ها کم و کسر نمی‌شود و شکل و ظاهر آن‌ها نیز تغییر نمی‌کند. نخودسیاه از اقسام نخودهایی است که چون به عمل آمد، آن را در ظرفی آب می‌ریزند تا خیس بخورد و به شکل لپه درآید و سپس چاشنی خوراک و خورش شود و مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، نخودسیاه از انواع نخودهای کمیاب و حتی نایاب است که در هیچ دکان بقالی و فروشگاه سوپری یافت نمی‌شود و هیچ کس به دنبال نخودسیاه نمی‌رود و نمی‌گردد؛ زیرا نخودسیاه، به خودی خود، قابل استفاده نیست؛ مگر آن که به شکل لپه درآید و سپس از آن بهره‌برداری شود. با توجه به آن چه گفته شد، اگر کسی را به دنبال نخودسیاه بفرستند، در واقع به دنبال چیزی فرستاده‌اند که کلاً نایاب و دست‌نایافتنی است. پس هنگامی که نمی‌خواهند شخصی از موضوع و گفت‌وگویی خبردار شود و حضور او موجب آگاهی‌اش از آن موضوع و گفت‌وگو می‌شود، آن شخص را دست به سر می‌کنند و با بهانه‌‌ای به دنبال کاری بیهوده و طولانی می‌فرستند تا دیگر در آن جا حضور نداشته باشد. در چنین مواردی می‌گویند که "آن شخص را دنبال نخودسیاه فرستاده‌اند. عضویت در کانال:👇 @noshamim
🟨 یک نکتهٔ نگارشی-ویرایشی «علاقمند» یا «علاقه‌مند»؟ «مند» پسوندی است که پس از کلمات می‌آید و یکی از معانی آن «دارا بودن» است: دانش+مند= دانشمند یعنی کسی که دارای دانش و سواد است. بهره+مند= بهره‌مند یعنی کسی که دارای بهره و منفعت است. گله+مند= گله‌مند یعنی کسی که دارای گله و شکایت از کسی یا چیزی است. سؤال؟ هنگامی که «مند» پس از سه کلمۀ «دانش» و «بهره» و «گله» قرار گرفت، آیا حرف پایانی کلمۀ «دانش»، یعنی «شین»، یا حرف پایانی دو کلمۀ «بهره» و «گله»، یعنی «هاء»، حذف و به صورت «دانمند» و «بهرمند» و «گلمند» نوشته شدند؟ خیر. پس: علاقه+مند می‌شود: علاقه‌مند و حرف «هاء» نباید از پایان کلمۀ «علاقه» حذف شود: ⛔️ من به شما علاقمند هستم. (غلط) ✅ من به شما علاقه‌مند هستم.(درست) عضویت در کانال:👇 @noshamim 🌹ایتا
✍️ نکاتِستان واتس‌اَپ یا واتساپ؟ هر زبانی، مانند زبان فارسی، ممکن است که با زبان‌های بیگانه در تعامل و داد و ستد و ارتباط باشد و واژه‌هایی را از زبان بیگانه قرض (وام) بگیرد و در نتیجه، این واژه‌ها به آن زبان داخل شوند. به این گونه واژه‌ها اصطلاحاً واژه‌های قرضی (وام‌واژه) یا دخیل (داخل شده در زبان) می‌گویند. شایان بیان است که در چنین فرایندی، دو حالت ممکن است پیش آید: ۰۱ آن واژه‌های بیگانه بدون هیچ گونه تغییراتی، در تلفظ یا املا، وارد زبان فارسی شوند؛ مانند واژۀ عربی کتاب و واژۀ انگلیسی جوک. ۰۲ آن واژه‌های بیگانه با تغییراتی، در تلفظ یا املا یا هر دو، وارد زبان فارسی شوند؛ مانند دو واژۀ عربی مناظَرَة و مداراة که تلفظ اولی و املای دومی در زبان فارسی تغییر کرده و به ترتیب، مناظِرِه و مدارا (بدون ة) شده است. همچنین مانند دو واژۀ انگلیسی رِیْدیو و تِلِویژِن که تلفظ و املای آن دو در زبان فارسی تغییر کرده و به ترتیب، رادیو و تلویزیون شده است. بنابراین، واتساپ را که اصل آن واتس‌اَپ (WhatsApp) است، می‌توان از موارد و مصادیق حالت دوم و مانند رادیو و تلویزیون برشمرد که تلفظ آن در زبان فارسی تغییر کرده و برای ایرانیان به شکل واتساپ جا افتاده و رایج و "ایرانیزه" شده و کاملاً درست است و غلط محسوب نمی‌شود. عضویت در کانال:👇 @noshamim
✍️ ضربان ویرایش ویراستاری کاربَلَد است که سه کار را بَلَد است: ۰۱ تصحیح جملات که اولویت اولیه است؛ ۰۲ تصحیح کلمات که اولویت ثانویه است؛ ۰۳ تصحیح علامات که اولویت آخریه است.