✅ بنویسیم: جد و آباء/جد و آبا
⛔️ ننویسیم: جد و آباد
@noshamim❤️
❤️ اصطلاح
«بادمجون دور قاب چین»
به چه معناست؟
✅ در دوران ناصرالدین شاه، بزرگان و رجال سیاسی برای نشان دادن مراتب نوکری و چاکری و چاپلوسی خود به پادشاه، به آشپزخانهٔ شاهنشاهی میرفتند و چهارزانو بر زمین مینشستند و مانند خدمتکاران آشپزخانه مشغول پوست کندن بادمجان میشدند، یا آن که بادمجانها را، پس از پخته شدن، در دور و اطراف قابهای غذا میچیدند.
این رجال سیاسی آنچنان حساب کار خود را داشتند که شاه حتماً بتواند آنان را هنگام سر زدن به آن جا در حال بادمجان دور قاب (بشقاب) چیدن ببیند و در این کار دقت و سلیقهٔ بسیار به کار میبردند.
به مرور زمان، این اصطلاح کنایه از «افراد چاپلوس» شد.
با اقتباس از:
کانال درستنویسی.
@noshamim❤️
هدایت شده از هنردوست
3.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✅ بنویسیم: اَحسَنت چه جالب
⛔️ ننویسیم: اَحسَن چه جالب
@noshamim❤️
❤️ آموزش نویسندگی
🟧 کوتاه بنویسیم!
🟪 نوشتهٔ بلیغ آن است که با کمترین الفاظ، بیشترین معنا را به روشنی بیان کند و از راههای تحقق آن، کوتاهنویسی است:
⛔️ به مورد اجرا گذاشتن
✅ اجرا کردن
⛔️ اقدام متقضی به عمل آوردن
✅ اقدام کردن
⛔️ مورد تعقیب قرار دادن
✅ تعقیب کردن
⛔️ اطلاع حاصل نمودن
✅ مطلع شدن
⛔️ حضور به هم رسانیدن
✅ حاضر شدن
🟣 یادسپاری
گاه ممکن است که استفاده از ترکیبات و عبارات طولانیتر، نوشته را بلیغتر و زیباتر کند.
مثلاً به جای این که بنویسیم:
✓ استاد ما این کتاب را پارسال نوشت و برای نگارش آن، چه زجرها چشید!
بنویسیم:
✓ استاد ما این کتاب را پارسال به رشتهٔ تحریر کشید و برای نگارش آن، چه زجرها چشید!
@noshamim❤️
نوشَمیم:
کانال ادبی
و
آموزش تخصصیِ
«نویسندگی»
و
«ویراستاری»
@NoshamimAdmin❤️
❤️ حرفهای دو خطی
قلب من اگر برای تپیدن هم بخواد منت بذاره روم
میندازمش دور!
@noshamim❤️
❤️ پیشینه و معنای
«دستمون رو گذاشت تو حنا»
چیست؟
✅ در گذشته که وسایل آرایش و زیبایی امروزی وجود نداشت، مردان و زنان دست و پا و سر و موهای خود را حنا میبستند و از آن برای زیبایی و گاه برای جلوگیری از سردرد استفاده میکردند.
برای این کار، مردان و زنان به گرمابه میرفتند و در گوشهای از آن، گِرد هم مینشستند.
دلاک حمام نخست موهای آنان را حنا میبست و سپس «دست و پایشان را در حنا میگذاشت.»
به همین سبب، اشخاص حنابسته مجبور بودند که ساعتها در گوشهٔ حمام بنشینند و از جای خود تکان نخورند تا رنگ، خودش را بگیرد و دست و پایشان خوب حنایی شود.
در این مدت طولانی، اشخاص حنابسته، برای آن که حوصلهشان سرنرود، با کسانی که مانند خودشان دست و پایشان در حنا بود، باب گفتوگو را باز میکردند و با یکدیگر حرف میزدند.
این حالت که در آن، شخص حنابسته هیچ کاری نمیتوانست انجام دهد، به مرور زمان از محدودهٔ حمامهای عمومی بیرون رفت و در دهان مردم به صورت مَثَل درآمد.
با اقتباس از:
کانال درستنویسی.
@noshamim❤️