❤️ روزتون خندون @noshamim❤️

❤️ «هنر» حلقهٔ گمشدهٔ این روزهای ما 🟧 حکایتی شنیدنی از فریدون مشیری در طبقه ی دوّم منزلی که بنده زندگی می‌کنم، آپارتمانی هست که همسایه ‌ی محترم دیگری در آن زندگی می‌کند. یک شب، بنده که به خانه آمدم تا ماشینم را در گاراژ بگذارم، دیدم مهمان‌های همسایه‌ی محترم، ماشین‌های خود را ردیف گذاشته‌اند جلوی خانه و از قرار معلوم، دسته‌جمعی با میزبان رفته‌اند شمیران. من هم ناچار ماشینم را بردم پارکینگ خصوصی  و نامه‌ای نوشتم و جلوی یکی از ماشین‌ها گذاشتم به این مضمون: «امیدوارم که امشب به شما خوش گذشته باشد! اگر شما ماشینتان را چند متر جلوتر گذاشته بودید، من مجبور نبودم که چند کیلومتر تا پارکینگ بروم... ارادتمند: فریدون مشیری صبح که از منزل بیرون آمدم، دیدم یکی از مهمان‌ها - که خطاط معروفی است و نامشان استاد بوذری است از قرار جزو مهمان‌ها بوده - با خط‌ خوش، نامه‌ای نوشته و به در منزل من چسبانده. او نوشته بود: آقای مشیری، در پاسخ مرقومه‌ی عالی: «گر ما مقصّریم، تو دریای رحمتی!» و در خاتمه به عرض،می‌رساند، اطاعت می‌کنم؛ چرا که از جان دوست‌تر دارند، جوانان سعادتمند، پندِ پیرِ دانا را! من هم برای ایشان نامه‌ای نوشتم؛ البته منظوم و به این شرح: هنوز خطِ خوش  تو، نوازش بَصَر است   هنوز مستی این جام جانفزا به سَر است فضای سینه‌ام از نامه‌ی تو باغ گل است هوای خانه‌ام، از خامه‌ی تو مُشک  تَر است تو را به «خطِّ» تو می‌بخشم، ای خجسته قلم که آنچه در بَرِ من جلوه می‌کند، هنر است جواب خطّ تو را هم به شعر خواهم گفت اگرچه خطّ تو از شعر من قشنگ تر است:   به این هنر که تو کردی، دلم اسیر تو شد هنوز ذوق و هنر، دام و دانه‌ی بشر است   شبی ز راه محبّت بیا به خانه‌ی ما ببین که دیده‌ی مشتاقِ شاعری، به در است منبع: شهر شیشه‌ای @noshamim❤️ ✅ بدون ویرایش از سوی «نوشَمیم»

❤️ تکرار هشت واژهٔ «دلبر/دل‌بر» فقط در دو بیت @noshamim❤️

❤️ آموزش ویراستاری 🟨 «سرمایه‌گزار» یا «سرمایه‌گذار»؟☝️ 🟩 «گزاردن» به معنای به جا آوردن، ادا کردن، انجام دادن، گزارش کردن و مانند آن است. پس مثلاً باید گفته شود: نمازگزار؛ یعنی کسی که نماز را به جا می‌آورد. 🟦 «گذاردن» به معنای گذاشتن، نهادن، قرار دادن، وضع کردن و مانند آن است. پس مثلاً باید گفته شود: امانتگذار؛ یعنی کسی که امانت را نزد دیگری می‌گذارد. 🟣 با توجه به آن چه گفته شد، در متن بالا:☝️ ✅ «سرمایه‌گذار» و ✅ «سرمایه‌گذاری» درست نوشته شده است. @noshamim❤️ نوشَمیم: کانال ادبی و آموزش تخصصیِ «نویسندگی» و «ویراستاری» @NoshamimAdmin❤️

❤️ آموزش ویرایش 🟩 «بیمعنی» یا «بی معنی» یا «بی‌معنی»؟☝️ 🟪 حرف پیشوند «بی» برای نفی و نداشتن و نبودنِ چیزی به کار می‌رود: «بی‌خانه» یعنی کسی که خانه ندارد. 🟨 غالباً پیشوند «بی» جدا از کلمهٔ پس از خود و با نیم فاصلهٔ تایپی نوشته می‌شود: ✓ بی‌هنر ✓ بی‌منزل ✓ بی‌دوست 🟧 از این قاعده مواردی استثنا شده است؛ زیرا جدا نوشتن آن‌ها با ذوق و ذائقهٔ عرف فارسی‌زبانان همخوانی و همخونی ندارد؛ همچون: ✓ بیدل ✓ بیکار ✓ بیچاره 🔸با توجه به آن چه گفته شد، می‌نویسیم: ✅ «بی‌معنی» نه ⛔️ «بیمعنی» و نه ⛔️ «بی معنی». @noshamim❤️ نوشَمیم: کانال ادبی و آموزش تخصصیِ «نویسندگی» و «ویراستاری» @NoshamimAdmin❤️

❤️ اندکی آرامش @noshamim❤️

❤️ سلام صبحتون زیبا و ناب @noshamim❤️

❤️ یک ترنم ناب و جذاب 🟣 فقط توجه داشته باشیم: ⛔️ «نمی‌زاره»☝️ غلط و ✅ «نمی‌ذاره» درست است. @noshamim❤️

✅ بنویسیم: سر زده (وارد شد.) ⛔️ ننویسیم: سر نزده (وارد شد.) @noshamim❤️

❤️ یک نکتهٔ ناب و جذاب ✅ نه تو بگو وُ نه ما! 🟪 چه حس عارفانه‌ و شمیمانه‌ای دارد این کلیپ! @noshamim❤️

❤️ آموزش ویرایش ✅ «اشیاء» یا «اشیا»؟☝️ 🟨 در پایان شماری از واژه‌های عربیِ به کار رفته در زبان فارسی، دو حرف (اء) وجود دارد، همچون: امضاء، انشاء و اشیاء. 🟥 هنگام نگارش این گونه واژه‌ها در زبان فارسی، همزهٔ پایانی آن‌ها حذف و چنین نوشته می‌شوند: امضا، انشا و اشیا. 🟩 نیز هنگام اضافه شدن این واژه‌ها به واژه‌ای دیگر، از حرف یای میانجی (ی) استفاده می‌شود: امضای مدیر، انشای من و اشیای منزل. 🟦 برخی نیز بر این عقیده هستند که افزون بر شیوهٔ یاد شده، می‌توان از همان همزهٔ حذف شده استفاده کرد و چنین نوشت: امضاء مدیر، انشاء من و اشیاء منزل. 🟣 نکته شماری از استادان نگارش و ویرایش بر این نظر هستند که اگر این گونه واژه‌ها نام معرفهٔ کسی یا جایی یا چیزی و از «اَعلام» باشند، همزهٔ پایانی آن‌ها در نگارش حذف نمی‌شود، همچون: سورهٔ نساء، (نه سورهٔ نسا). @noshamim❤️ نوشَمیم: کانال ادبی و آموزش تخصصیِ «نویسندگی» و «ویراستاری» @NoshamimAdmin❤️