❤️ خدا رو شکر یک «صبح به خیر» صحیح هم دیدیم که ننوشته: «صبح بخیر»! @noshamim❤️

استمداد واژهٔ «استمداد» باید با فعل کردن به‌کار رود، نه با «طلبیدن»، زیرا خود به‌معنای «مدد خواستن» است؛ ازاین‌رو، ترکیب «استمداد طلبیدن» نادرست و زائد است؛ بنابراین، به‌جایِ «در این کار از او استمداد طلبید» باید گفت: «در این کار از او استمداد کرد». https://eitaa.com/ghalamyar110

📚 معرفی کتاب «شیوه شیوایی»، تألیف سید ابوالقاسم حسینی (ژرفا) ⬅️ اثری مهم در #ویرایش_زبانی @hojre_virayesh

🔰 چهار نکته دربارۀ تفاوت «ویرایش» با «نگارش» و‌ «پژوهش» 1⃣ تولید کتاب معمولاً سه مرحله دارد: ۱) #پژوهش؛ ۲) #نگارش؛ ۳) #ویرایش. پژوهش می‌گوید چه بنویس. نگارش می‌گوید چگونه بنویس. ویرایش می‌گوید نوشته‌ات را چگونه بهینه (مقبول‌تر و‌ مفهوم‌تر) کُن. این نکته را ... «عبدالرحیم موگِهی (شَمیم)» در دورۀ آموزش مبانی ویرایش یادآور شدند. 2⃣ تفکیک این سه عرصه، از دشوارترین بخش‌های فرایند کتاب‌سازی است. وقتی کتابی از نویسنده دریافت می‌شود، نباید هیچ نقص ساختاری یا محتوایی (از منظر پژوهش) و نیز نباید کاستی بنیادی و گسترده‌ای در زبان متن (از منظر نگارش) در آن باقی مانده باشد. قلمی‌کردن محتوای پژوهش، وظیفۀ نویسنده است و ویراستار نباید بار نگارش یا بازنویسی متن را بر دوش بکشد. کار ویراستار بهینه‌سازیِ نگارش است، نه نگارشِ متن و نه بازنویسی آن. بازنویسی یا بازتنظیم متن، خروج از قلمرو ویرایش و ورود به حوزۀ نگارش ــ و گاهی حتی پژوهش ــ به شمار می‌آید. 3⃣ ویراستار، حتی اگر از نوع تکوینی (پیشاتولیدی) باشد ــ یعنی در کنار نویسنده قرار گیرد و در فرایند نگارش، مشاورۀ ویرایشی ارائه دهد تا اثر آماده‌تری تحویل شود ــ باز هم مرز کار خود را با نویسندگی و پژوهش حفظ می‌کند و در حریم آنها دخالت نمی‌کند. 4⃣ این الگو عام است و در همه‌جا پاسخ‌گوست؛ به‌ویژه در مراکز پژوهشی که پایان‌نامه‌‌ها و کتاب‌ها معمولاً با کاستی‌های محتوایی، ساختاری یا زبانی فراوان به واحد نشر تحویل داده می‌شوند، این تفکیک منطقی باید به‌طور جدی در چرخۀ کتاب‌سازی رعایت شود و مسئولیت هر بخش به‌وضوح یادآوری گردد. @hojre_virayesh

❤️ یک حرف ناب و جذاب ✅ «او» قند روزهای تلخ من است! @noshamim❤️

❤️ نکاتِستان 🟧 "هِر" را از "بِر" تشخیص نمی‌دهد، به چه معنا و ریشۀ آن از کجاست؟ ✅ هِر و بِر دو اصطلاح در میان چوپانان است که هِر برای خواندن و طلبیدن گوسفندان به طرف خود یا جایی است و بِر برای راندن و به جلو بردن آن‌هاست. هِر و بِر را هر بچه‌چوپان و یا چوپان مبتدی و تازه‌کاری می‌داند و حتی جزء الفبای اولیه در اصطلاحات چوپانی است. پس چوپانی که این دو اصطلاح ابتدایی را نداند، نشانۀ آن است که سواد و درکی خوب -به ویژه در کارِ چوپانی- ندارد. این اصطلاح به مرور، مَثَل شده است برای کسانی که قدرت تشخیص و سواد آنچنانی ندارند و از درک و شعوری خوب برخوردار نیستند. @noshamim❤️

❤️ وقت صبحانه شده کمی شعر بنوشیم؟ ببین باید چه دریایی از ایمان و یقین باشی که همراه امیری، چون امیرالمؤمنین باشی ببین باید چقدر احساس باشد در دل شیرت که در بین زنان، تنها تو عباس‌آفرین باشی شجاعت را، شرافت را، بلاغت را، ولایت را خدا، یک‌جا به تو بخشید، تا اُمّ البنین باشی همه عالَم، پسر دارند، تو قرص قمر داری مگر بی‌نور می‌شد، مادرِ زیباترین باشی؟ مگر بی‌نور می‌شد، در دل خورشید بنشینی؟ تمام عمر با عباس و زینب همنشین باشی گرفتی دستِ ماهی را که از ما دست می‌گیرد رسیدی، باغبانِ غیرةٌ لِلعالَمین باشی رسیدند و فقط پرسیدی از زینب: حسینم کو؟ تویی اُمُّ الادب؛ آری! تو باید اینچنین باشی پسرهای تو را کشتند، اما اِرباً اِرباً، نه! نبودی شاهد تکرار اکبر بر زمین باشی هوای پر کشیدن سوی حق داری و حق داری پس از کرب‌وبلا سخت است که اُمُّ البنین باشی ✅ قاسم صرافان رســــم دلـــــ♡ـــــدادگی @noshamim❤️