❤️ اگر می‌خواهید نویسنده‌ای موفق باشید، نویسنده‌ای متفاوت باشید و نوشته‌ای متفاوت ارائه دهید! ✅ «شمیم» @noshamim❤️

❤️ چگونه «متفاوت» بنویسیم؟☝️ 🔶 چشم‌ها را باید شُست جور دیگر باید دید ... (سهراب سپهری) نیز: 🔶 قلم‌ها را باید شُست جور دیگر باید نوشت ... ✅ در ویدیوی بالا👆، با استفاده از واژه‌ها و اصطلاحات فضای مجازی، متنی «جذاب» و «متفاوت» به قلم آمده است. @noshamim🌹

چشم من خیره به عکس حرمت بند شده با چه حالی بنویسم که دلم تنگ شده؟

🌷 «کوکوریا» بازیکن فوتبال اسپانیا: 🔵 خیلیا "بخاطر" موهام مسخرم می‌کنن یا تو زمین اونا رو می‌کشن! اما دلیل بلند بودن موهام پسرمه که اوتیسم داره!😭 چون این تنها راهیه که اون می‌تونه پدرش رو تو زمین تشخیص بده!😭 🌷 قدر فرزندان سالم خود رو بدونیم و خدا رو شکر کنیم! ................................ ✅ بنویسیم: به خاطر ⛔️ ننویسیم: بخاطر @noshamim❤️

❤️ من ترک چایی کرده بودم سالیانی/ چایی‌خورم کرد اربعین موکب به موکب ✅ اربعین نزدیک است جاماندگان ببینید!☝️ 🟪 نکته در زبان رسمی و نوشتاری ✅ «چای» درست است نه ⛔️ «چایی»؛ اما در بیت بالا، برای رعایت وزن شعر، باید «چایی» گفته شود. @noshamim❤️

❤️ پرسش از شما پاسخ از ما (۱) 🔷 پرسشگر: یکی از اعضای کانال «نوشَمیم» ✅ پرسش: آیا علم ویرایش پایانی هم دارد؟ 🔵 پاسخگو: استاد دکتر سید ابوالقاسم حسینی (ژرفا) ✅ پاسخ: علم ویرایش را نمی‌توان دانشی دارای پایان قطعی دانست؛ زیرا موضوع آن، یعنی زبان، پدیده‌ای زنده و پویا و همواره در حال تحول است. زبان در گذر زمان، از نظر واژگان، ساختارها، شیوه‌های بیان و حتی معیارهای نگارش دگرگون می‌شود و به همین دلیل، اصول و روش‌های ویرایش نیز ناگزیر باید خود را با این تحولات هماهنگ کنند. افزون بر این، پیدایش رسانه‌های نوین، گسترش ارتباطات دیجیتال، تغییر ذائقه مخاطبان و ورود فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی، مسائل و نیازهای تازه‌ای را پیش روی ویراستاران قرار داده است. البته این پویایی به معنای بی‌ثباتی کامل ویرایش نیست؛ زیرا اصولی همچون درستی زبانی، روشنی و روانی بیان، انسجام و یکدستی، دقت، امانت‌داری در باره مقصود نویسنده، و تناسب حال و هوای متن با مخاطب، از مبانی ثابت این دانش به شمار می‌آیند. از این ‌رو، می‌توان گفت: ویرایش دانشی است که بر پایه اصولی پایدار استوار است؛ اما در روش‌ها، معیارها و کاربردهای خود همواره در حال رشد، بازنگری و تکامل است. پس ویراستار حرفه‌ای باید هم به اصول بنیادین مسلط باشد و هم دانش خود را پیوسته با تحولات زبان و شیوه‌های نوین نگارش، روزآمد نگه دارد. @noshamim❤️ نوشَمیم: کانال ادبی و آموزش تخصصیِ «نویسندگی» و «ویراستاری» @NoshamimAdmin❤️

❤️ واژه‌شناسی ✅ معنای «قُرُق»؟👆 🔷 واژهٔ «قُرُق» که به همین صورت، نوشته و تلفظ می‌شود، چند معنا دارد: ۱. منطقه یا محدودهٔ ممنوعه که ورود افراد به آن یا استفادهٔ دیگران از آن ممنوع است: این منطقه قُرُق شده است. ۲. زمینی که برای مدتی از چَرای دام یا بهره‌برداری منع می‌شود تا پوشش گیاهی آن احیا شود: مرتع را برای یک سال قُرُق کردند. ۳. (به‌ صورت مجازی) در اختیار گرفتن چیزی به شکل انحصاری و جلوگیری از استفادهٔ آن برای دیگران: بازار را برای خود قُرُق کرده‌اند. @noshamim❤️

❤️ از دانشکده تا عاشقکده! تو مثل شعرِ شیرینی، پُر از آرایه‌ی زیبا لبت واژه، نگاهت قافیه، کلاً ردیفی تو ✅ احد درویشی رســــم دلـــــ♡ـــــدادگی @noshamim❤️

📣📹 نماهنگ جدید محسن چاووشی با عنوان «چهل روز» منتشر شد. 🔸 نماهنگ «چهل روز» به‌ مناسبت فرارسیدن ایام اربعین حسینی، با زبان حال حضرت زینب کبری علیها السلام و تصاویر هوش مصنوعی، منتشر شد. 🎧 دانلود نسخه صوتی https://eitaa.com/joinchat/820051968C2b85dac984

❤️ پرسش از شما پاسخ از ما (۲) 🔷 پرسشگر: یکی از اعضای کانال «نوشَمیم» ✅ پرسش: با عرض سلام معمولاً گفته می‌شود که دانش ویرایش، مانند هر دانش دیگری، پایانی ندارد و فرایند یادگیری همواره ادامه‌دار است. اما پرسش اصلی، ناظر به حرفه ویراستاری است، نه اصل یادگیری. به نظر می‌رسد این حرفه نیز نقطه اوجی دارد؛ همان چیزی که می‌توان از آن با تعبیر «قله ویراستاری» یاد کرد. این پرسش مطرح است که بر اساس چه معیارهایی می‌توان فردی را ویراستار حرفه‌ای یا حتی استاد ویراستاری دانست؟ آیا صرف سال‌ها فعالیت، ویرایش انواع متن‌ها و نظارت بر آثار مختلف، برای اطلاق چنین عنوانی کافی است، یا دستیابی به مجموعه‌ای از دانش‌ها، مهارت‌ها و توانمندی‌های مشخص نیز ضرورت دارد؟ به بیان دیگر، مراحل حرفه‌ای شدن در ویراستاری چیست و چه ویژگی‌هایی باید در یک ویراستار تحقق یابد تا عنوان «استاد ویراستاری» بر او صادق باشد؟ آیا تسلط بر ویرایش گونه‌های مختلف متن، از جمله متون علمی، ادبی، مطبوعاتی، متون دارای چکیده انگلیسی، پانوشت‌های لاتین و مانند آن‌ها، از لوازم این مرتبه به شمار می‌آید؟ از سوی دیگر، مقصد نهایی این مسیر حرفه‌ای چیست؟ آیا نهایت ویراستاری آن است که ویراستار، همانند صنعتگری ماهر، بتواند هر متنی را با دقت و ظرافت ویرایش کند، یا می‌توان به جایگاهی رسید که ویراستار نیز، همچون نویسنده‌ای توانا، در شکل‌گیری اثری فاخر و متمایز نقشی مؤثر و تعیین‌کننده داشته باشد؟ خوشحال می‌شوم دیدگاه صاحب‌نظران و استادان این حوزه را درباره معیارهای حرفه‌ای شدن و لوازم رسیدن به مرتبه استادی در ویراستاری بدانم. 🔵 پاسخگو: استاد دکتر سید ابوالقاسم حسینی (ژرفا) ✅ پاسخ: سلام و امید ... به گمان من، میان «دانش ویرایش» و «حرفه ویراستاری» باید تفکیک کرد. دانش ویرایش پایان ندارد؛ زیرا زبان، شیوه‌های نگارش، نیازهای مخاطبان و ابزارهای ویرایش همواره در حال دگرگونی‌اند؛ اما حرفه ویراستاری، مانند هر حرفه دیگر، سطوحی از مهارت دارد و می‌توان از «پختگی» و «استادی» در آن سخن گفت. به گمان من، قله ویراستاری آن نیست که ویراستار دیگر چیزی برای آموختن نداشته باشد؛ بلکه آن‌ جا است که بتواند با اطمینان و آگاهی، هر متن را متناسب با هدف، مخاطب و نوع آن، به بهترین صورت ممکن ویرایش کند، بی‌آن که به هویت و سبک نویسنده آسیب بزند. هنر ویراستار بزرگ این نیست که اثر را شبیه نوشته خودش کند. هنر او این است که بهترین نسخه همان نویسنده را پدید آورد. به همین دلیل، صرف سال‌ها کار کردن، هرچند بسیار ارزشمند است، برای استادی کافی نیست. تجربه، اگر با مطالعه، تأمل، بازخوردپذیری و رشد مستمر همراه نباشد، فقط به تکرار تجربه‌های گذشته می‌انجامد، نه به استادی. به گمان من، ویراستار حرفه‌ای باید دست‌کم این ویژگی‌ها را داشته باشد: ـ تسلط ژرف بر زبان فارسی، نه فقط دستور زبان، بلکه ذوق زبانی، سبک‌شناسی و ظرایف بیان. ـ آشنایی با انواع متن، از علمی و دانشگاهی تا ادبی، رسانه‌ای، دینی و حقوقی و شناخت اقتضائات هر یک. ـ توانایی تشخیص مرز میان اصلاح و دخالت تا بداند کجا باید دست ببرد و کجا نباید. ـ شناخت منابع معتبر و توان پژوهش؛ زیرا بسیاری از تصمیم‌های ویرایشی، حاصل جست‌وجو و تحقیق هستند، نه حافظه. ـ آشنایی با ابزارهای روز، از جمله هوش مصنوعی، برای استفاده به عنوان ابزار، نه جایگزین تصمیم حرفه‌ای. ـ توانایی گفت‌وگو با نویسنده و دفاع علمی از پیشنهادهای ویرایشی. ویراستار حرفه‌ای، پیش از هر چیز، حدود تخصص خود را می‌شناسد. اگر امروز در بخشی احساس کمبود می‌کنید و برای آن از دستمزد می‌کاهید، این از امانت‌داری حرفه‌ای شما خبر می‌دهد. البته اگر حوزه کاری‌تان اقتضا می‌کند، یادگیری قواعد نگارش و ویرایش متون انگلیسی، شیوه‌نامه‌های ارجاع و نکات تایپوگرافی لاتین، گام طبیعی بعدی است. اما حتی پس از فراگیری آن‌ها نیز باز حوزه‌های تازه‌ای برای آموختن وجود خواهد داشت. و اما این که: «آخرش چیست؟ آیا فقط خیاط ماهری می‌شوم؟» ویراستار بزرگ، «معمار پنهان» متن است. او اثری مستقل خلق نمی‌کند؛ اما در آفرینش اثر ممتاز سهم اساسی دارد، همان‌ گونه که رهبر ارکستر نت‌ها را ننوشته است؛ اما اجرای اثر شاهکار بدون او ممکن نیست. البته تفاوت مهمی میان نویسنده و ویراستار باقی می‌ماند. نویسنده، جهان تازه‌ای می‌آفریند؛ اما ویراستار، جهانِ آفریده دیگری را به کامل‌ترین صورت ممکن آشکار می‌کند. پس: «استادی در ویراستاری آن نیست که دیگر چیزی برای آموختن نمانده باشد؛ بلکه آن است که ویراستار بتواند با دانش، تجربه، ذوق، امانت‌داری و تشخیص درست، هر متن را به بهترین نسخه ممکنِ خودش تبدیل کند، در حالی که نویسنده همچنان احساس کند این، همان نوشته او است و فقط بهتر شده است.» @noshamim❤️ نوشَمیم: کانال ادبی و آموزش تخصصیِ «نویسندگی» و «ویراستاری» @NoshamimAdmin❤️