eitaa logo
نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم (نوشَمیم)
795 دنبال‌کننده
2.6هزار عکس
2.3هزار ویدیو
5 فایل
❤ «نوشَمیم» (کوتاه شدهٔ نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم) کانالی ادبی (و هنری) است که هدف آن، بالندگی و شکوهندگیِ فرهنگ و ادب و هنرِ ایران‌ و ایرانیان و به ویژه در قلمرو قلم و نویسندگی و ویراستاری است.
مشاهده در ایتا
دانلود
❤️ یک گفته و یک نکته 🔺حکمتِ وزیدنِ بـاد، 🔺رقصاندنِ 🔺شـاخه‌ها نیست؛ 🔺آزمـودنِ 🔺ریشه‌هاست... ▪️ ☕️ @smohsenzamanii ☕️ @noshamim❤️
11M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❤️ آغاز کنیم آدینه را با تلاوت آیات کلام الله و یاد حضرت زهرا علیها سلام الله و نوای دلنشین یکی از قاریان کتاب الله استاد کریم منصوری حَفِظَهُ اللّٰه @noshamim❤️
1.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✓ مذاکره با آمریکا یه چیزی تو این مایه هاست! 🤣😂 ................................. ❤️ یک نکتهٔ نگارشی-ویرایشی در گذشته معمولاً نشانهٔ جمعِ «ها» را به کلمهٔ پیش از خود می‌چسباندند: قلمها، کتابها، درختها. امروزه معمولاً آن را جدا از کلمهٔ پیش از خود، ولی با نیم فاصلهٔ تایپی می‌نویسند: قلم‌ها، کتاب‌ها، درخت‌ها. بنا بر این، امروزه در جملهٔ بالا👆می‌نویسند: ✅ مایه‌ها و نمی‌نویسند: ⛔️ مایه ها. @noshamim❤️
‌*زبان فارسی ما دارد خفه می‌شود! نه با گلوله، نه با سانسور... که با واژه‌هایی که از دهان جوانان  بیرون می‌ریزد و بوی بی‌ریشگی می‌دهد.* دیگر کسی نمی‌گوید «زمان»، می‌گوید «تایم.  نمی‌گوید «باشه»، می‌گوید «اوکی».  «نشانی» شده «آدرس» «فشار روانی» شده «استرس» «خطر» شده «ریسک» «شگفتی» شده «سورپرایز» «نظر» شده «کامنت» «بازخورد» شده «فیدبک» «طرح» شده «پروژه» «گروه» شده «تیم »، «طراحی» شده «دیزاین» «فراگیر» شده «ترند» «هدف» شده «تارگت» «آغاز» شده «استارت» «پایان» شده «فینیش» «رایگان» شده «فری» «ویژه» شده «پریمیوم» «مکان» شده «لوکیشن» «پوشه» شده «فولدر» «پرونده» شده «فایل» «پخش» شده «پلی» «مکث» شده «پاز» «واکنش» شده «ری‌اکشن» «متن» شده «تکست» «رنگ» شده «کالر» «قلم‌نوشت» شده «فونت» «زمینه» شده «تم» «داده» شده «دیتا» «برخط» شده «آنلاین» «خارج از خط» شده «آف‌لاین» «فشردن» شده «کلیک» «بازدید» شده «ویو» «پاسخ» شده «ریپلای» «کاوش» شده «اکسپلور» «سبک» شده «استایل» «عملکرد» شده «پرفورمنس» «حذف» شده «دلیت» «رونویسی» شده «کپی»، «نوشته» شده «پست» «پسند» شده «لایک» «داستان» شده «استوری» «جعلی» شده «فیک» «بی‌نقص» شده «پرفکت» و............................... و همه این‌ها را با افتخار می‌گویند.  با ادای «باوقار بودن».  انگار هر واژهٔ بیگانه، نشان تمدن است و هر واژهٔ فارسی، نشانهٔ عقب‌ماندگی. اما این، عقب‌ماندگی نیست.  این، خودباختگی است.  این، مرگ تدریجی عزت است. زبان، فقط ابزار حرف زدن نیست.  زبان، حافظهٔ جمعی ماست.  زبان، خاکریز فرهنگ است.  وقتی واژه‌های مان را مفت می‌فروشیم یعنی سنگرمان را واگذار کرده‌ایم. خطاب به جوانان، به نسل آینده تو که گوشی هوشمند داری   تو که در شبکه‌های اجتماعی می‌نویسی   تو که با دوستانت حرف می‌زنی... بدان که هر واژه‌ای که به کار می‌بری، یا سنگر است، یا شکاف. اگر «شگفتی» را با «سورپرایز» عوض کنی   اگر «نشانی» را با «آدرس» عوض کنی   اگر «باشه» را با «اوکی» عوض کنی   داری سنگر را واگذار می‌کنی. داری به بیگانگی خوش‌آمد می‌گویی.  داری به فراموشی لبخند می‌زنی. و این، نه باکلاسی‌ است، نه جهانی شدن. این، خودکشی فرهنگی‌ است. یادآوری بزرگان ادب فارسی فردوسی، هزار سال پیش گفت:  «زنده‌ام با زبان و با سخن،  مرده‌ام بی‌زبان، بی‌وطن.» سعدی، با واژه‌های فارسی، انسان را به اخلاق رساند.  حافظ، با زبان فارسی، عشق را جاودانه کرد.  مولوی، با واژه‌های فارسی، عرفان را جهانی کرد.  خیام، با زبان فارسی، فلسفه را به کوچه‌ها آورد.  نظامی، با واژه‌های فارسی، داستان را به شعر بدل کرد... و حالا ما، وارثان این زبان   داریم آن را با «ری‌اکشن» و «فیدبک»  خفه می‌کنیم. زبان فارسی، مجروحی‌ است که هنوز زنده است.  اگر امروز از آن دفاع نکنیم   فردا دیگر چیزی برای دفاع باقی نمی‌ماند. نه شعر   نه اندیشه   نه عزت. برگردیم.  منبع و نویسنده (؟)
13.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🛑🎥 برای ورود به بهشت باید فارسی بلد باشید! 👉 @Qomonline«««
📷🌿 نسل نور 🌿 اگر دوست دارید فرزندتان عاشق کتاب شود، اول بگذارید شما را در حال کتاب خواندن ببیند... 📚 بچه‌ها بیشتر از اینکه به حرف‌های ما گوش بدهند، از رفتار ما الگو می‌گیرند. اگر بیشترِ اوقات، گوشی دستمان باشد... یا ساعت‌ها پای تلویزیون و سرگرمی‌های دیگر بگذرد... طبیعی است که کتاب برای کودک، جذاب‌ترین انتخاب نباشد. قرار نیست هر روز چند ساعت مطالعه کنیم؛ همین که فرزندمان گاهی ببیند مامان یا بابا با علاقه چند صفحه کتاب می‌خوانند، یک پیام مهم دریافت می‌کند: «کتاب، بخشی از زندگی ماست.» فرزندی که مطالعه را در خانه ببیند، خیلی بیشتر از فرزندی که فقط درباره‌ی مطالعه نصیحت می‌شود، به سمت کتاب می‌رود. @iraan_ma
18.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اگه فکر می‌کنی زندگی سختی داری، حتماً این فیلم رو تا آخر ببین! منبع: یکی از کانال‌ها ................................. ❤️ یک نکتهٔ نگارشی-ویرایشی 🟧 «فکر کردن» یا «گمان کردن»؟☝️ 🟪 در نوشتهٔ بالا☝️ منظور گوینده «گمان کردن» و «تصور کردن» و «خیال کردن» و مانند آن است؛ نه «فکر کردن» و «اندیشیدن». 🟨 پس «فکر کردن» در معنای درستِ خود به کار نرفته است و نباید گفته شود: ⛔️ اگر "فکر" می‌کنی زندگی سختی داری، ... بلکه باید گفته شود: ✅ اگر "گمان/تصور/خیال" می‌کنی زندگی سختی داری، ... 🟣 توجه ✓ بعضی از استادان نگارش و ویرایش، به کار بردن مصدر «فکر کردن» و مشتقات آن را در معنای «گمان کردن» و «تصور کردن» و مانند آن «جایز» می‌دانند. @noshamim❤️ نوشَمیم: کانال ادبی و آموزش تخصصیِ «نویسندگی» و «ویراستاری» @NoshamimAdmin❤️
10.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✅بنویسیم:ان شاء الله ⛔️ننویسیم:ان شاالله @noshamim❤️