❤️ تنبلی در نوشتن تقصیر تو نیست! گاهی فقط باید ساده شروع کنی؛ ده دقیقه بنویسی؛ بدون کمال‌گرایی ادامه دهی و نوشتن را به یک عادت تبدیل کنی! تو فقط شروع کن! @noshamim❤️ برگرفته از: eitaa.com/shavaladpub

✓ اگه می‌خاهین شوهرتون همیشه بهتون فکر کنه لازم نیست خوشگل باشین ... ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ✅ بنویسیم: می‌خواهین👆 ⛔️ ننویسیم: می‌خاهین👆 @noshamim❤️

❤️ شنیدن یک نظریه 🔶 خواندن رمان مفیدتر از تماشای فیلم است ✅ محمد‌جواد استادی @noshamim❤️ برگرفته از: eitaa.com/shavaladpub

چشم جادویی و موهایِ رها از روسری روی لب‌ها رنگِ سرخ و شکلِ موها پَرپَری مثل شمشیری که با یک ضربه آدم می‌کُشد قاتلی، آدمکشی، اما به طرزِ دیگری تو بدونِ شک چنان خوبی که در یک ثانیه آبرویِ جمعِ بت‌های جهان را می‌بَری یا به قولِ شاعرانِ روزگارانِ کهن پرده‌یِ ایمانِ اهلِ ادّعا را می‌دَری با توجه به نگاهِ نافذ و ابروی خاص از تمامِ دخترانِ آنچنانی برتری دختر سالی اگر، شایسته سالاری کنند نمره‌ات بالاترین حدّ کلاسِ دلبری لایقِ نامِ خدایانی تو، زیرا گفته‌اند: «قدر زر زرگر شناسد، قدر گوهر گوهری» تو به جایِ من قضاوت کن که آیا ممکن است رد شوم از روبه‌رویت بی‌خیال و سرسری؟ 🔷جواد مزنگی رســــم دلـــــ♡ـــــدادگی

✓ شرایط شرایط جنگیه! مردم! این قدر ناشْکُری نکنید!😂😆🤣 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ❤️ موارد کاربرد ویرگول ✅ هر گاه کلمه‌ای بلافاصله تکرار شود، پس از کلمهٔ اول، ویرگول گذاشته می‌شود. ✅ بنویسیم: شرایط، شرایط جنگیه! ⛔️ ننویسیم: شرایط شرایط جنگیه! ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ @noshamim❤️ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نوشَمیم: کانال ادبی و آموزش تخصصیِ «نویسندگی» و «ویراستاری» @NoshamimAdmin❤️

کیوت‌ترین چیزی که امروز می‌تونین ببینین! @OfficialPersianTwitter ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ ❤️ واژه‌شناسی ✅ «کیوت» به چه معناست؟ «کیوت» (Cute) واژه‌ای انگلیسی و به معنای ناز، بامزه، بانمک، جذاب و دوست‌داشتنی است: 🔶 این بچه چه قدر کیوته!= 🔷 این بچه چه قدر ناز و بامزه و بانمکه! 🔶 لباست چه قدر کیوته!= 🔷 لباست چه قدر جذاب و دوست‌داشتنیه! @noshamim❤️ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نوشَمیم: کانال ادبی و آموزش تخصصیِ «نویسندگی» و «ویراستاری» @NoshamimAdmin❤️

❤️ چگونه جذاب بنویسیم؟ ✅ «متفاوت» بنویسیم چشم‌ها را باید شُست جور دیگر باید دید (سهراب سپهری) نیز: قلم‌ها را باید شُست جور دیگر باید نوشت مثلاً در بارهٔ «غرور» می‌توانیم «متفاوت» و این گونه بنویسیم: 🍎 برگ‌های پاییزی هنگامی که تصور کردند طلا شدند، بر زمین فروافتادند و زیر پا لِه شدند! @noshamim❤️

۲۴ تکنیک فوق العادّه برای تبدیل حال بد به حال خوب ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ✅ بنویسیم: فوق العاده (بدون تشدید دال) ⛔️ ننویسیم: فوق العادّه (با تشدید دال) @noshamim❤️

📚چرا در فارسی می‌گوییم «می‌نویسم»، «می‌رفتم» یا «کاش می‌آمد»؟ آیا تا به حال فکر کرده‌اید پیشوند «می» در زبان فارسی از کجا آمده و چرا گاهی علاوه بر بیان استمرار، مفهوم آرزو یا فرض را هم می‌رساند؟ پژوهشی از فتانه یوسفی، مجتبی منشی‌زاده و فرح زاهدی نشان می‌دهد که «می» در آغاز پیشوند فعل نبوده است. 🔹 در فارسی باستان، ریشهٔ آن واژه‌ای به صورت hamaiwa بوده است. 🔹 در فارسی میانه این واژه به شکل hamē درآمد و به معنای «همیشه، همواره» به کار می‌رفت. در آن زمان، «hamē» یک قید بود و جای ثابتی در جمله نداشت. 🔹 در متون کهن فارسی، این واژه به صورت «همی» و سپس «می» دیده می‌شود. برای نمونه در تاریخ بیهقی آمده است: «امیر … پیوسته اینجا به شراب و نشاط می‌بود.» یا در سیاست‌نامه: «همه روز همی اندیشید.» این نمونه‌ها نشان می‌دهند که «همی» و «می» هنوز قید بودند و به‌تدریج به فعل نزدیک شدند. 🔹 در گذر زمان، «می» دیگر یک واژهٔ مستقل نبود؛ به فعل چسبید و به پیشوند تصریفی تبدیل شد. امروز آن را برای بیان استمرار و عادت به کار می‌بریم: می‌خوانم می‌نویسم می‌رفت 🔹 نکتهٔ جالب مقاله این است که «می» در فارسی امروز فقط نشانگر استمرار نیست؛ بلکه گاهی کارکرد وجهی نیز دارد و احساس یا فرض را بیان می‌کند، مانند: کاش می‌آمد. اگر می‌دانستم، می‌گفتم. در این جمله‌ها، «می» دیگر استمرار را نشان نمی‌دهد، بلکه آرزوی تحقق‌نیافته یا فرضِ نامحقق را بیان می‌کند. 🔹 نویسندگان همچنین معتقدند که فعل «داشتن» (مانند: دارم می‌خوانم) به‌تدریج بخشی از نقش بیان استمرار را بر عهده گرفته و این تحول همچنان در فارسی امروز ادامه دارد. 🌿 نتیجه: پیشوند «می» نمونه‌ای زیبا از تحول تاریخی زبان فارسی است؛ واژه‌ای که از قیدی به معنای «همیشه» آغاز شد، سپس به پیشوند استمراری تبدیل شد و امروز علاوه بر استمرار، در بیان آرزو، فرض و مفاهیم وجهی نیز نقش دارد. 📍منبع یوسفی، فتانه؛ منشی‌زاده، مجتبی؛ زاهدی، فرح. «سیر تحول پیشوند استمرار از فارسی باستان تا فارسی نو»، پژوهش‌های زبان، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۲، پاییز و زمستان ۱۳۹۹، صص. ۲۷۱–۲۸۵. https://eitaa.com/Dorost_Benevisim @noshamim❤️