🟨 من می‌نویسم؛ پس هستم. ۱۴ تیرماه «روز قلم» بر همهٔ قلم‌نگران و قلم‌نگاران فرخنده باد! #روز_قلم #روز_نویسنده #چهاردهم_تیر @noshamim🌹

🟨نویسندگی چیست؟ یک جمله بیش نیست: نوشتن پیامی گیرا با بیانی شیوا. همین و همین و همین! روز قلم بر اهالی اهل قلم خجسته باد! #تعریف_نویسندگی #پیام_گیرا #بیان_شیوا #روز_قلم #روز_نویسنده @noshamim🌹

🟨 به مناسبت «روز قلم» پاسخ به سؤالات نگارشی و ویرایشی شما فقط تا تاریخ جمعه (۱۴٠۳/۴/۲۲) ✅ تلفن: ۰۹۱۲۵۵۱۱۷۸۸ @noshamim🌹

آدینه‌تان به سانِ آیینه باد!

🟩 زندگی چیست؟ زندگی چیزهایی نیست که جمع می‌کنیم؛ قلب‌هایی است که جذب می‌کنیم!

🟨 پایان‌نامه به چه معناست؟ در زبان فارسی یک نوع اضافه وجود دارد که به آن اضافهٔ مقلوب (قلب شده، بر عکس شده) می‌گویند؛ همچون: پیرمرد یعنی مردِ پیر؛ پیرزن یعنی زنِ پیر. «پایان‌نامه» نیز اضافهٔ مقلوب و به معنای «نامهٔ پایان» است. «نامه» دارای چند معناست که یکی از آن‌ها «نوشته» است. پس «پایان‌نامه» یعنی نوشته‌ای که یک دانشجو و دانش‌آموخته در پایان یک مقطع تحصیلی، مانند کارشناسی ارشد و دکتری، می‌نویسد و آن را به دانشگاه و مرکز آموزشی مربوط ارائه می‌دهد. عرفاً و اصطلاحاً به پایان‌نامه‌ای که در مقطع دکتری نوشته می‌شود، «رساله» می‌گویند. #اضافه_مقلوب #پایان_نامه #رساله #کارشناسی_ارشد #دکتری @noshamim🌹

🟨 یک پرسش ویرایشی ✅ پرسش: در جملهٔ زیر چه اشتباه ویرایشی وجود دارد: در این موزه میلیون‌ها اشیای گوناگون نگهداری می‌شوند. 🍎 پاسخ: @noshamim

🟨 یک نکتهٔ نگارشی-ویرایشی «کِنِف شدن» یا «کِنِفت شدن»؟ «کِنِفت شدن» به معنای شرمسار شدن، ضایع شدن، خوار شدن، سبک شدن و مانند آن است. «کِنِف»، بدون حرف تاء، گویشی از «کنفت» و در زبان محاوره است که شاید به دلیل دشوار بودن تلفظ دو حرف ساکن، در پایان کلمهٔ «کنفْتْ»، به زبان گفتار راه پیدا کرده است. بنابراین، در زبان نوشتار: ⛔️ او را نزد دوستانش نباید "کنف" می‌کرد. (نادرست) ✅ او را نزد دوستانش نباید "کنفت" می‌کرد. (درست) #کنف #کنفت #غلط_املایی #درست_نویسی @noshamim🌹

❤️ دماسنج عشق حسین منزوی مژگان به هم بزن که بپاشی جهان من کوبی زمینِ من به سرِ آسمان من درمان نخواستم ز تو، من درد خواستم یک درد ماندگار! بلایت به جان من می‌سوزم از تبی که دماسنج عشق را از هُرم خود گداخته زیر زبان من تشخیص درد من به دل خود حواله کن آه ای طبیب دردفروش جوان من نبض مرا بگیر و ببر نام خویش را تا خون بَدَل به باده شود در رگان من گفتی: غریب شهر منی، این چه غربت است کاین شهر از تو می‌شنود داستان من خاکستری است شهر من آری و من در آن آن مِجمَری که آتش زرتشت از آنِ من زین پیش اگر که نصف جهان بود بعد از این با تو شود تمام جهان، اصفهان من

🟨 یک نکتهٔ نگارشی-ویرایشی «روز دهم عاشورا» درست است؟ عاشورا یعنی دهم. پس روز دهم عاشورا یعنی روز دهم دهم. در ادبیات فارسی به این ترکیب، حَشْو قبیح (چیز اضافه و ناپسند) می‌گویند؛ مانند شب لیلةالقدر که می‌شود: شب شب قدر. درست آن است که بگوییم و بنویسیم: روز عاشورا یا روز دهم محرّم. #روز_عاشورا #دهم_محرم #دهم_عاشورا #حشو_قبیح #درست_نویسی @noshamim🌹