eitaa logo
نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم (نوشَمیم)
812 دنبال‌کننده
2.4هزار عکس
2.2هزار ویدیو
5 فایل
❤ «نوشَمیم» (کوتاه شدهٔ نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم) کانالی ادبی (و هنری) است که هدف آن، بالندگی و شکوهندگیِ فرهنگ و ادب و هنرِ ایران‌ و ایرانیان و به ویژه در قلمرو قلم و نویسندگی و ویراستاری است.
مشاهده در ایتا
دانلود
🟩 زندگی چیست؟ زندگی چیزهایی نیست که جمع می‌کنیم؛ قلب‌هایی است که جذب می‌کنیم!
🟨 پایان‌نامه به چه معناست؟ در زبان فارسی یک نوع اضافه وجود دارد که به آن اضافهٔ مقلوب (قلب شده، بر عکس شده) می‌گویند؛ همچون: پیرمرد یعنی مردِ پیر؛ پیرزن یعنی زنِ پیر. «پایان‌نامه» نیز اضافهٔ مقلوب و به معنای «نامهٔ پایان» است. «نامه» دارای چند معناست که یکی از آن‌ها «نوشته» است. پس «پایان‌نامه» یعنی نوشته‌ای که یک دانشجو و دانش‌آموخته در پایان یک مقطع تحصیلی، مانند کارشناسی ارشد و دکتری، می‌نویسد و آن را به دانشگاه و مرکز آموزشی مربوط ارائه می‌دهد. عرفاً و اصطلاحاً به پایان‌نامه‌ای که در مقطع دکتری نوشته می‌شود، «رساله» می‌گویند. @noshamim🌹
🟨 یک پرسش ویرایشی ✅ پرسش: در جملهٔ زیر چه اشتباه ویرایشی وجود دارد: در این موزه میلیون‌ها اشیای گوناگون نگهداری می‌شوند. 🍎 پاسخ: @noshamim
🟨 یک نکتهٔ نگارشی-ویرایشی «کِنِف شدن» یا «کِنِفت شدن»؟ «کِنِفت شدن» به معنای شرمسار شدن، ضایع شدن، خوار شدن، سبک شدن و مانند آن است. «کِنِف»، بدون حرف تاء، گویشی از «کنفت» و در زبان محاوره است که شاید به دلیل دشوار بودن تلفظ دو حرف ساکن، در پایان کلمهٔ «کنفْتْ»، به زبان گفتار راه پیدا کرده است. بنابراین، در زبان نوشتار: ⛔️ او را نزد دوستانش نباید "کنف" می‌کرد. (نادرست) ✅ او را نزد دوستانش نباید "کنفت" می‌کرد. (درست) @noshamim🌹
❤️ دماسنج عشق حسین منزوی مژگان به هم بزن که بپاشی جهان من کوبی زمینِ من به سرِ آسمان من درمان نخواستم ز تو، من درد خواستم یک درد ماندگار! بلایت به جان من می‌سوزم از تبی که دماسنج عشق را از هُرم خود گداخته زیر زبان من تشخیص درد من به دل خود حواله کن آه ای طبیب دردفروش جوان من نبض مرا بگیر و ببر نام خویش را تا خون بَدَل به باده شود در رگان من گفتی: غریب شهر منی، این چه غربت است کاین شهر از تو می‌شنود داستان من خاکستری است شهر من آری و من در آن آن مِجمَری که آتش زرتشت از آنِ من زین پیش اگر که نصف جهان بود بعد از این با تو شود تمام جهان، اصفهان من
🟨 یک نکتهٔ نگارشی-ویرایشی «روز دهم عاشورا» درست است؟ عاشورا یعنی دهم. پس روز دهم عاشورا یعنی روز دهم دهم. در ادبیات فارسی به این ترکیب، حَشْو قبیح (چیز اضافه و ناپسند) می‌گویند؛ مانند شب لیلةالقدر که می‌شود: شب شب قدر. درست آن است که بگوییم و بنویسیم: روز عاشورا یا روز دهم محرّم. @noshamim🌹
2.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🟨 چگونه جذاب بنویسیم؟ با «حس» بنویسیم از راه‌های جذابیت دادن به نوشته و جذب خواننده این است: با تمام حسمان بنویسیم؛ با تمام احساسمان بنویسیم؛ با تمام عاطفه‌مان بنویسیم؛ با تمام قلبمان بنویسیم؛ با تمام اعتقادمان بنویسیم. به ویدیوی بالا خوب دقت کنیم که چه حسی دارد این پیرمرد روشن‌ضمیر بازنشسته هنگام سخن گفتن؛ چه احساسات و عواطفی دارد هنگام حرف زدن؛ چه اعتقادی دارد به اعتقاداتش. خوب حس کنیم حسش را: آن جا را که اشک می‌ریزد؛ آن جا را که می‌گوید: دوسسسش دارم؛ من حسینُ دوسسست دارم؛ من بچه‌هاشُ دوسسست دارم؛ علاقه دارم ... @noshamim🌹
🟦 پاسخ پرسش ویرایشی ✅ پرسش: در جملهٔ زیر چه اشتباه ویرایشی وجود دارد: در این موزه میلیون‌ها اشیای گوناگون نگهداری می‌شوند. 🍊 قاعده در زبان فارسی، بر خلاف زبان عربی، معدود (آن چه شمرده و غالباً پس از عدد ذکر می‌شود) مفرد می‌آید، چه عدد مفرد باشد یا جمع. بنابراین، معدود (شیء) باید مفرد (شیء) آورده شود، نه جمع (اشیاء). پس پاسخ این است: ✅ در این موزه میلیون‌ها شیء گوناگون نگهداری می‌شوند. چنان که می‌گوییم: ✅ کتابخانهٔ شهر ما دو میلیون «کتاب» دارد. نمی‌گوییم: ⛔️ کتابخانهٔ شهر ما دو میلیون «کتاب‌ها» دارد. @noshamim🌹
🟨 یک نکتهٔ نگارشی-ویرایشی «سازوکار» یا «سازِ کار»؟ «ساز»، در فارسی کهن، معانی گوناگونی، مانند «ابزار»، «سامان» و «نظم‌ و ترتیب»، داشته است. امروزه «سازِ کار» را در برابر «مکانیسم» به کار می‌برند. «مکانیسم» به‌ معنای «روش و چگونگی عملکرد اجزا در یک دستگاه یا نظام است» و مفهوم «روش کار» در آن نهفته است. به همین دلیل، «ساز» به‌ معنای «سامان» و «نظم‌ و ترتیب» است و «سازِ کار» نیز به معنای «روش و چگونگی و سامان و نظم و ترتیب کار» و به طور خلاصه به معنای «روشِ کار» است. بنابراین، «سازِ کار» درست است؛ نه «سازوکار». @noshamim🌹