🟩 ترانهٔ حضور هر صبح به شوق عبورت نم‌نم باران عشق کوچه باغ دلم را لبریز می‌کند از ترانهٔ حضور چترهای مهربانی نیلوفران پرواز و یک سبد تبسم نور ارمغانی است از وسعت نگاهت که اینچنین تو را بر دل می‌رویاند در طلوع عاشقانه‌های احساس (؟) سلام صبح به خیر آدینه‌تان به سان آیینه باد...

🟨 یک گفته و یک نکته همیشه با آدم‌های پابرهنه رفیق باش؛ چون هیچ ریگی به کفششان نیست!

🟨 بار و شخصیت کلمات کلمات دارای بار و شخصیت مثبت، خنثی و منفی هستند: مثبت مانند بفرما؛ خنثی مانند بنشین؛ منفی مانند بتمرگ. هنگام نویسندگی و ویراستاری و حتی سخن گفتن، به این نکتهٔ مهم دقت کنیم که هر کلمه‌ای را، با توجه به بار و شخصیت آن، در جایگاه درست و مناسب خود به کار بریم. #نویسندگی #ویراستاری #شخصیت_کلمات @noshamim🌹

🟨 مفهوم و ریشهٔ «جور کسی را کشیدن» چیست؟ این مَثَل به دورهٔ ساسانیان و آیین شرابخواری در حضور پادشاه برمی‌گردد. در آن زمان، جام‌های ظریف و زیبایی از شاخ گاو یا بز کوهی درست می‌کردند. چون این جام‌ها پایه نداشت، کسی نمی‌توانست آن‌‌ها را روی زمین یا میز بگذارد و از نوشیدن شرابِ ریخته شده در جامش طفره برود. جام‌های شراب در قدیم دارای «هفت خط» بودند و هر کس، بنا بر ظرفیتش، تا یک خط خاص می‌توانست شراب بنوشد. این خط‌ها عبارت بودند از: ۰۱ فرودینه که نشان دهندهٔ کم‌ترین میزان شراب در جام بود؛ ۲. کاسه‌گر؛ ۳. اشک؛ ۴. اَزرَق که کاملاً در وسط جام شراب بود و خط اعتدال در شرابخواری شمرده می‌‌شد؛ ۵. بصره؛ ۶. بغداد؛ ۷. جور که لب جام شمرده می‌شد و نشان دهندهٔ لبریز بودن جام از شراب بود. هر کس شرابخوار قهار و زرنگ و چیره‌دستی بود و می‌توانست تا خط هفتم شراب بخورد، به «هفت‌خط» معروف می‌شد. گاهی شخصی برای خودنمایی، تقاضای پر کردن جام به طور کامل و تا خط هفتم می‌کرد؛ ولی نمی‌توانست همهٔ شراب را تا آخر و کامل بنوشد. در این جا دوستانش، برای حفظ آبروی او، بقیهٔ شراب وی را سرمی‌کشیدند. از همین جا، اصطلاح «جور کسی را کشیدن» مَثَل شد و به معنای «کار و مسئولیت کسی را بر عهده گرفتن» به کار رفت. همچنین به کسی که رِند و زرنگ بود، «آدم هفت‌خط» می‌گفتند. با اقتباس از: https://eitaa.com/bar_bal_andisheh @noshamim🌹

🟥 تمرین: املا و رسم الخط کلمات را اصلاح کنید: دیدبان بی درنگ از روبرو آمد و از گفتگوهای به جای خود، مرا به شخصه بهرمند کرد. پاسخ: @noshamim🌹

گفتی سپيده‌دم چه دل‌انگيز و دلرباست گفتم تبسم تو بسی دلرباتر است گفتی نسيم، روح‌نواز است و جان‌فزا گفتم كه بوی موی تواَم جان‌فزاتر است گفتی چه دلگشاست افق در طلوع صبح گفتم كه چهره تو از آن دلگشاتر است گفتی كه باصفاتر از اين نوبهار چيست گفتم جمال دوست بسی باصفاتر است گفتی كه چشمِ نرگس چون چشمِ آشناست گفتم نگاهِ چشمِ تواَم آشناتر است گفتی كه لاله گرچه فريباست بی‌وفاست گفتم كه عهد لاله‌رُخان بی‌‌وفاتر است گفتی كه می‌رسد به فلک شور بلبلان گفتم كه ناله‌های حزينم رساتر است گفتی به بينواییِ مرغ قفس نگر گفتم دلم ز مرغ قفس بينواتر است گفتی دلت به محنت و غم، سخت مبتلاست گفتم هزار مرتبه جان مبتلاتر است من با خیال دوست چنین گرم گفت‌وگو پر می‌زند به سینه من مرغ آرزو بیچاره دل که سوخته در آرزوی او از فرط رنج، گریه نهان در گلو کند ای آرزو دريغ كه او نيست يار من تا رحمت آورد به دل بی‌قرار من جای خيال خويش نشیند كنار من تا با من اينچنين ز وفا گفت‌وگو كند #فریدون_مشیری رســــم دلـــــ♡ـــــدادگی

🟥 پاسخ تمرین: تمرین: املا و رسم الخط کلمات زیر را اصلاح کنید: دیدبان بی درنگ از روبرو آمد و از گفتگوهای به جای خود، مرا به شخصه بهرمند کرد. پاسخ: دیده‌بان بی‌درنگ از روبه‌رو آمد و از گفت‌وگوهای بجای خود، مرا بشخصه بهره‌مند کرد. بجا=خوب، درست، شایسته، سزاوار، پسندیده #تمرین_ویرایش #رسم_الخط #املا @noshamim🌹

خوانش: سامان کُجوری