وای امروز موقع خدافظی خاله مو ندیدم. بعد که دیدمش از دور داد زدم خدافظ، داشتم می‌رفتم سمتش که یهو شروع کرد مسخره بازی، دوییدن به سمتم همدیگه که همو بغل کنیم خلاصه گفتم بزا منم بدوم دیگه مسخره بازیمون تکمیل شه.

واقعا وقتی می‌رم دزفول دیگه تا یا هفته اگه نکشم خمار نمیشم🤣🤣🤡

همینجوری نعشه م دیکه اخراشم ک نعشگی م از بین میره چن روز بعدش دوباره می‌ریم دزفول

ولی همه چی خیلی سریع داره می‌گذره. واقعا از مرگ خانواده م می‌ترسم

انقد اسکلم که حتی سرش بار ها گریه کردم

میا ام🤣

منم

من وقتی خیلی بهم محبت میکنن یا تو بغلشون میرم و بوسم میکنن گریه میکنم بعدش

چطور یه روزی اگه نباشن با این خاطرات زنده بمونم

دقیقا

از روزی می‌ترسم که تنها برم تو خونه ی مانی کسی نباشه بهش سر بزنم، بغلش کنم، باهاش بخندم