eitaa logo
شتابدهنده عبور
423 دنبال‌کننده
62 عکس
17 ویدیو
0 فایل
ما به گروه های مردمی کمک می‌کنیم از یک گروه دغدغه‌مند، به یک تیم توانمند و فعال در اقتصاد مردمی تبدیل؛ یک حلقه میانی واقعی بشن. با: • آموزش و توانمندسازی کاربردی • راهبری و همراهی میدانی تا رسیدن به خروجی واقعی ارتباط با عبور: 📩 @oboor_ad 📞 09981122084
مشاهده در ایتا
دانلود
حالا نوبت توئه: – تو کار خودت، بیشتر تک نفره بودی یا تو گروه؟ – تا حالا تجربه داشتی که چند مجموعه کنار هم، یه نتیجه ی خیلی بهتر از تنهایی بگیرن؟ – به نظرت، بزرگترین مانع شبکه شدن چیه؟ 🆔 @obooracc
20M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
چرا اکثر ایده‌ها، به نتیجه نمیرسه؟❌ چون دغدغه‌مند بودن کافی نیست؛ «نقشه راه» میخواد✅ نقشه رو هم کسی میکشه که قبلاً کفِ بازار یا توی دلِ کار بوده باشه... اگر می‌خوای پروژه‌ات نصفه‌نیمه رها نشه، این ویدیو رو تا آخر ببین❗ 💬 تو برای کارهای جمعی ات، مشاور داری یا ترجیح میدی خودت همه چیز رو تجربه کنی؟ 🆔 @obooracc
حتماً این صحنه برات آشناست: چند نفر دغدغه مند دور هم جمع میشن، سه چهار جلسه اول پر از انگیزه و ایده ست، همه میگن: باید یه کاری بکنیم! بعد از یکی دو ماه: تصمیم ها هی عوض میشه، هر کسی یه نظر جدا داره، برنامه ی مشخصی برای قدم اول و قدم دوم نیست، کمکم بعضی ها کمرنگ میشن، و گروه میمونه با چند نفر خسته. نه این آدم ها مشکل داشتن، نه نیتشون؛ مشکل این بود که نه نقشه داشتن، نه همراه باتجربه. 🆔 @obooracc
تو کار اقتصادی جمعی، معمولا دو جور آدم داریم: رفیق ها و هم مسیرها: هم محلی، هم محور، همسن، درد مشترک دارن، کنار هم انرژی میدن، کار رو با هم جلو میبرن. نبودنشون، یعنی تنهایی و خستگی. 2. همراه باتجربه / مربی / بزرگترِ مسیر: خودش قبلا یه کار مشابه رو تو یه شهر یا روستای دیگه رفته، زمین خورده، اصلاح کرده، الان میدونه کجاها نباید ساده دل بود، میدونه از کجا باید جدی تر برنامه ریخت. نبودنش، یعنی تکرار همون اشتباه ها در هر شهر و روستا؛ یعنی هر نسل، دوباره از صفر تجربه کردن. اقتصاد مردمی وقتی قوی میشه که رفیق های پای کار و همراه های باتجربه کنار هم باشن، نه جدا جدا. 🆔 @obooracc
استاد راه.mp3
زمان: حجم: 2.5M
این ویس رو برای کسی بفرست که همیشه میگه: خودمون میفهمیم، لازم نیست از کسی کمک بگیریم❌ شاید وقتش باشه از تجربه ی آدم هایی که قبلا این راه رو رفتن هم استفاده کنیم✅ 🆔 @obooracc
خیلی از گروه ها نه مشکل آدم دارن، نه مشکل انگیزه؛ مشکلشون اینه که نقشه ندارن❌ تو خودت تجربه کار با نقشه داشتی؟ یا بیشتر کارهات جلسه به جلسه جلو رفته؟ 🆔 @obooracc
تو خیلی از گروه های مردمی چه اقتصادی، چه فرهنگی ماجرا اینطوریه: – جلسه اول: انگیزه، شور، ایده. – جلسه دوم: تصمیم ها عوض میشه، چیزهای جدید اضافه میشه. – جلسه سوم: بعضی ها میگن: این همه جلسه، آخرش چی؟ علت؟ نه اینکه آدم ها بد باشن؛ نقشه ای در کار نیست. وقتی نقشه ای برای 3 تا ۶ ماه آینده نباشه، هر جلسه تبدیل میشه به یک شروع تازه؛ یعنی آروم آروم انرژی ها میریزه، و هیچ چیز پایدار شکل نمیگیره 🆔 @obooracc
نقشه راه که این همه اسم قشنگ داره، اگر بخوایم خیلی ساده بگیم، یعنی: – برای 3 ماه آینده، چندتا هدف کوچک ولی روشن، – برای ۶ ماه آینده، چند تا اتفاق مهم که میخوایم حتماً بهش برسیم. مثلا برای یه گروه اقتصادی مردمی: 3 ماه اول: – جمع کردن ۵ تا ۱۰ نفر هم فکر و هم دغدغه، – روشن کردن قواعد حداقلی بین اعضا، – انتخاب یک کار اقتصادی قابل انجام و کوچک برای شروع، – مشخص کردن مسئولیت ها. ۶ ماه اول: – اجرای آزمایشی روی یک یا دو محصول/خدمت، – ثبت و نوشتن تجربه ها چی جواب داد، چی نداد – اصلاح مسیر براساس همین تجربه ها، – و ارزیابی ساده: – ادامه بدیم؟ – اصلاح کنیم؟ – یا مدل رو عوض کنیم؟ این یعنی نقشه؛ نه بیشتر، نه کمتر 🆔 @obooracc
13.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
بدون نقشه راه، هر جلسه فقط یک شروع دوباره و بی‌نتیجه است❌ توی این ویدیو بررسی کردیم که چطور داشتن یک تصویر مشترک و برنامه ساده‌ی ۳ تا ۶ ماهه، جلوی سردرگمی تیم، تکرار حرف‌ها و هدر رفتن انرژی رو میگیره❗ به جای اینکه ده تا کار رو هم‌زمان شروع کنید و نیمه‌کاره رها بشن، روی چند قدمِ کوچک اما کاملاً مشخص تمرکز کنید. شما توی کار خودتون چطور جلو میرید؟ بدون نقشه یا با نقشه راه؟ 🆔 @obooracc
بعضی ها وقتی اسم نقشه یا برنامه میاد، یاد فایل های شیک، نمودارهای زیاد، و جلسه های رسمی میافتن. ما اینجا درباره ی چنین چیزی حرف نمیزنیم. نقشه راه برای یک گروه مردمی، باید: – ساده، – قابل فهم برای همه ی اعضا، – و قابل اصلاح در طول مسیر باشد. یعنی اگر فرد جدیدی به جمع اضافه شد، با نگاه به یک برگه ی ساده بفهمد: – االن کجای کاریم، – هدف 3 ماهه ی گروه چیه، – و ۶ ماهه قراره به چی برسیم. همین 🆔 @obooracc
فرض کن چند نفر از یک شهر شمالی تصمیم گرفتن با محوریت محصولات محلی یک کار اقتصادی جمعی راه بندازن. نقشه ی ۶ ماههشون میتونه خیلی ساده اینطوری باشه: ماه اول: – جمع کردن تیم، – روشن کردن قواعد، – انتخاب یک محصول اصلی مثلا عسل، رب انار، مربا. ماه دوم: – پیدا کردن ۲–3 تولیدکننده ی مطمئن، – تست کیفیت، – آماده کردن نمونه های اولیه ی بسته بندی. ماه سوم: – فروش آزمایشی به تعداد محدود، – گوش دادن به بازخورد مشتری ها، – ثبت تجربه ها. ماه چهارم تا ششم: – اصالح بسته بندی و مدل فروش، – اضافه کردن یک محصول جدید در صورت آمادگی، – سفت وسخت تر کردن بعضی قواعد داخلی براساس تجربه 3 ماه اول. اینطوری: – هر جلسه جای چرخیدن در حرفها، روی یک قدم مشخص تمرکز میکنن؛ – و بعد از ۶ ماه، چیزی برای اندازه گیری دارن: واقعاً حرکت کردیم یا نه؟ 🆔 @obooracc
ویس 8.mp3
زمان: حجم: 2.4M
بدون نقشه راه، هر شروعِ دوباره یعنی یک قدم به خستگی نزدیک‌تر! 🧭 👇 تجربه‌ی شما چیه؟ با نقشه جلو می‌رید یا هر روز طبق اتفاقات جدید تصمیم می‌گیرید؟ 🆔 @obooracc