یک بار یکی ازم پرسید تو که شب ها بیداری چه مناجات و دعایی و نمازی میخونی!؟ حقیقت تو دلم کلی بهش خندیدم. این کار ها مال عابدان و زاهدانِ طریقه. منِ پاپَتیِ مجنون پیشه کجا و این طُرُق کجا!؟ ما بَلَدِ این کارا نیستیم. که اگر بودیم الان مُلکِ برین و عوالم عقل بودیم، نه ایتا! اوجِ سیر و سلوکمان شده آنچه که برایتان عیان کردم! شجریان و شمع... ما خرقه پوشانِ شولا به تن مگه می‌فهمیم اینا که می‌گویید چیه؟ تهش یه نمازی بزنیم به کمر، آیا درست یا خطا!

احوالم: میان گریه، میخندم. :)

در طریقت: من کجا، باران کجا!؟ باران کجا و راه بی پایان کجا!؟ *غر زدن!

شرحِ روح: هرچه کویت دور تر، دلتنگ تر مشتاق تر بیچاره تر فلک زده تر مجنون تر سرگردان تر....

شرحِ دل: *فُئواد

شرحِ لسان:

شرح عَین:

سرگذشت:

درمان و علاج:

سرانجام: غمِ عشقت بیابان پرورُم کرد.

رساله جنون|• تزویج: در تنهایی و سکوت. ترجیحا شب.

به یاد حاج احمد متوسلیان... [🪐/🌌]