الان حسِ مفلِکِ بی پناهِ زخمی رو دارم. کسی مشهد هست؟ میشه به امام رضا بگید این کفترِ بال و پر شکسته را هم بغل کند، روی بالم دارو بزند و ببندد، بعد سرم بوسه بزند، نازم کند، بهم آب و دون بدهد، همینجور که دارم آب و دون میخورم بهم زُل بزنه و پایم را با انگشت سبابش ناز کند.. زمان خوب شدنم بین دو دستش من رو بگیره و به قلبش بچسباند، بعد برای آرامشِ جانم آیه الکرسی بخواند. بعد سرم رو ببوسد و از خدا با تمام وجودش بخواد که راهم را میان آسمان ها، نشان دهد. بعد گریه برای هدایتم کند، جوری که اشکش بریزد روی پَرَم. من!؟ وقتی دستانش را بالا برد و پرم داد، باز برمیگردم روی شونه‌اش می‌نشینم. سرم را به محاسنش می‌چسبانم و ازشان تشکر میکنم. بعد می‌پرم. آقای امام رضا شما وقتی از طرف خدا تیمار میکنید من را، مگر می‌شود گمراه و خسته شوم!؟ _:دلم مشهد می‌خواد...

الان دارم پخش مستقیم مشهد جوشن گوش میدم. 🌿💫

سر بابامون هم شبیه این ماه نصف شد؟!

هوایِ کویِ تو از سر نمی‌رود آری غریب را دلِ سرگشته با وطن باشد •حافظ

منِ غریب را بگذارید به وطن، نجف، بازگردم.

میگن آدم غرق یک نعمتی باشه درکش نمیکنه وقتی ازش گرفته شود اون وقت که قدرش رو میدونه. حکایتِ ماهی و دریا همون حکایتِ من و زبان انگلیسیه... وقتی کرونا اومد با اینکه کلاسم مجازی شد اما رهاش کردم. الان عمیقا دلم براش تنگ شده. آخه با زبان تخصصی و عمومی دانشگاه می‌شود نطق و روان صحبت کرد؟! قطعا نه! یه چهار تا کلمه و گرامر این حرفا رو نداره... من عمیقا دلتنگم. دلتنگِ زبان... آدم ارزش وقت آزادِ دبیرستانش رو نمیدونه! الان که دانشجو شدم دلم برای ثانیه به ثانیه زمان هایی که میتونستم استفاده کنم و نکردم می‌سوزه... شما این کار رو نکنید:)🌿🤍

امشب به یاد من هستید؟ دعاتون حکمِ تیمار و درمان برای زخمِ مرهم برای درد پاد زهر برای زهر تعمیر برای خلا ها و خرابی ها دست برای بلند شدن و ایستادن... این را از منِ مفلکِ پاپتی دریغ نکنید...

روی حیاط مسجد، یک صندلی پیدا کردم و کفش وَر کشیدم و اومدم پیش این نخل... دارم تصور میکنم بین الحرمین کنار نخل نشستم. یا یک نقطه در حوالی اهواز... مثلا قرارگاه ثارالله... *می‌دونستید نخل ها ایستاده می‌میرند... بیایید مثل نخل باشیم....

چهل سال رنج و غصه کشیدیم و عاقبت تدبیر ما به دست شراب دوساله بود دیدیم شعر دلکش حافظ به مدح شاه یک بیت از این قصیده به از صد رساله بود #لسان_الغیب طیّ مکان ببین و زمان در سلوک قَدر کاین طفل، یک‌شبه، ره صدساله می‌رود @bahre_kavir