مشتاقی علیک....

آی آدما... روز از نو و روزی از نو... _به شنبه خوش آمدید_

این روز ها دل و دماغِ نوشتن نیست. فقط میخواهم بخوانم، از هر چیز. از زندگی و افکار و چپ و راستی ها. مَجال و وقتش هم نیست. دلم لک زده برای گفتن و گفتن و گفتن. قصه بافتن و غرق رویا شدن. کلمات را مرکب و جامه بر تن اهداف کردن. اما نه‌. سکوت می‌کنم فعلا. دعا کنید بعد امتحانات نطق و بیانم باز شود و برایتان بگویم از غوطه رفتن هایم در دریا و دویدن هایم در دشت و صحرا.

وقتی کلمات نجات می‌دهند... :)🤍🌊✨

یکی از شما دخترام سوالی کرده بود گفتم بزارم بعد امتحانات با تسلط بهش جواب بدم... عذر خواهم... و از درکتون متقابلا ممنونم...

قرارمون یک تیر...

گوش دادید؟؟

راستی چرا هنوز یکشنبه‌یه!؟ خورشید تنبل شده؟ عقربه ها کار نمیکنن؟؟ نکنه متوقف شده زمان؟؟ مگه چند روز پیش شنبه نبوووددد؟؟؟ پی‌نوشت: اندر احوالات هفته امتحانات... ولی واقعا تعجب کردم هنوز یکشنبه هست:|

بابا مسلمانان من این پیام رو پنج روز پیش دادم(اشک، آه، مویه، ناله، فریاد،هق هق)

من با این همه خوشکلی باید این ها رو حفظ کنم؟؟