دست های سردت رو بچسبونی به فنجون قهوه>>>>

من عمیقا تو وجودم شعله ای هست به نام تدریس و یاد دادن... این شعله وقتی فوران میکنه که دلم میخواد پر عمق ترین و اقیانوسی ترین مطالب رو با کلمات در کنار هم بچینم و بهترین تدریس رو داشته باشم. من انگاری برای تعلیم و تربیت ساخته شدم... من عاشق صیقل دادن روح های کوچیکی ام که در طلبِ کهکشان ها هستند.... میدونم هنوز مسیر های زیادی در پیش رویم دارم و باید سنجیده تر حرکت کنم... برام دعا کنید که این مهاجر کوچولو راهش رو گم نکنه و به سلامت به مقصد نهایی و رسالتش برسه...

"تو می‌بینی و می‌دانی"؛ همین برایم کافی است. خانه، خانه‌ی توست و خواست، خواست تو؛ ویرانه پسندی و منِ دیوانه، آباد بخواهَمَش؟ خرابه‌نشین باشی، بیت‌المعمور می‌خواهم چکار؟

ما داغ‌هایمان را به دوش می‌کشیم و با زخم‌هایمان حرکت می‌کنیم؛ درست مثل آن مجاهدی که یکّه و تنها در واپسین لحظات عمرش دست مجروحش را به تنش بست؛ تنها سلاح باقیمانده‌اش را به سمت استکبار نشانه گرفت و دست از الهام بخشی نکشید. فاطمه‌رایگانی، در دیدار بانوان با رهبرانقلاب. ۱۴۰۳/۹/۲۷ https://t.me/la_tora

آخر نظرة بعد النطرة آخرین نگاه بعد از کلی انتظار. غطت احساسا الدمعة چشم هایم را بستم تا احساسم جاری نشود. يمكن بكرا او شي مرة شاید فردا یا باری دیگر ترجع تتلاقي النظرات به یک دیگر نگاه کنیم جفني يحضنلك لجفون پلک های من تو را تا ابد به آغوش می‌کشد. ترجع توعدني برجوع و برگرد... قول بده که برگردی...✨💔 بس ها لمرة رح بتكون بدلة حمرا وفوقي دموع اما فقط این یک بار خواهد بود، این جامه خونی ات و اشکهایی تمام وجودم را فرا می‌گیرد.(و به من می‌گویند این آخرین باره...) ✨💔🕊🌱 #ترجمه_زنوبا #زد_حسنی

🌱💆🏻‍♀🫂🪖⚔