لحظه ی انفجار ها من توی موکب بودم. و ترس و تپش قلب و لرزش تمام وجود بچه ها رو گرفته بود. بعد از انفجار دوم ماها رو از موکب خارج کردند که برید سمت جنگل پراکنده شید. هرکسی تنش به تنت می‌میخود، دلت هُری می‌ریخت. چشمات دو دو میزد که نکنه از دلِ درخت ها و بالای کوه کسی تورو هدف گرفته باشه.... خلاصه وحشتی که حس کردم رو هی با مردم غزه قیاس می‌کردم

از پارسال....

من اندوهگین نیستم! من اندوه جهانم. و در سینه ام وطن است که می‌گرید. #غاده_السمان

خیلی کار تمیزی بود. حتما قسمت های بعدی این سریال رو حتما ببینید.

این پدیده را چگونه می‌توان تحلیل کرد؟ کشته‌های تشییع سال ۹۸ ... حادثه تروریستی پارسال ... تهدیدات متعدد امسال ... مردم دست از امام‌زاده‌ی قهرمان‌شان برنمی‌دارند. در دنیا شبیه این پدیده هم بعید می‌دانم وجود داشته باشد. اما نخبگان وطنی‌شان درباره کوچکترین پدیده‌های مشابه، می‌اندیشند، گفتگو می‌کنند، می‌نویسند، هنر می‌آفرینند و از آن‌ها برای آینده، رؤیا و حرکت می‌سازند. اما در ایران، اقلیتی هم که سواد و اندیشه و زبان و قلم و هنری دارند، ترجیح می‌دهند درباره چنین معجزه‌ای سکوت کنند. اصلا شاید هر فکر و دل و زبانی لایقش نباشد!

حرف حقِ استاد طالبی:

ننه! نخل بلندم... قاسمم.

حاج قاسم دوست دارن شب سالگرد شهادتشون کرمون سفید پوش باشه... اول به احترام زوار امر کردن آب پاشی کنند ملائکه و حالا هم قراره حریر سفید پهن بشه سراسر کرمون...

🌨🌬❄️🏙

یه کنج اتاق کز کردم دارم آسمون نارنجی رو می‌بینم.

هو يعشق دمعات سكبت بسجود صلاة من عين فوق الخذ بكت بدعاء حياة