في ختامِ أربعينَ يومًا من السَّيرِ إلى الله... نهدي هذا الجهادَ إلى السَّماحة السيّد حسن نصرالله، عَلَمِ المقاومة و فخرِ الأمّة...🦋 من‌ومهاتی

انسان هایی وارد بهشت می‌شوند که قلب هایشان اندازه گنجیشکه...

شما چند لحظه به این کلیپ نگاه کنید من این خانم رو نمی‌شناسم اما میزان حیای این خانم عفت و حجب و شخصیتش خیلی من رو خوشحال کرد خیلی بهم احساس خوبی داد به نظر من یک دختر مسلمون شیعه ی واقعی باید همچین حیا غرور عزت نفس و همچین احساسی رو از خودش تراوش کنه به جای انجام دادن اعمال سخیف توی عموم جامعه که چهره هر زن مسلمان شیعه رو زیر سوال می‌بره!!!!

این اصالت و عزت و اقتدار نصیب انسان هایی میشه که از حدود خودشان همان گونه که خداوند می‌خواهد، حفاظت کردند.✨🪴🤍 #برای_نگاهِ_الله

أنا وقع فؤادي بالغرام و أُحاولُ في ليلي أنْ أنام دلِ من افتاده در دامِ عشق... و شب‌ها—با هزاران فکر و اشتیاق—دارم تقلّا می‌کنم که بخوابم، اما عشق وقتی وارد قلبت می‌شه، خواب تبدیل می‌شه به بی‌تابی، به بیداری کش‌دار... فبدأتُ رواياتي الأولى بالحبّ، عيوني مشغولة پس آغاز کردم قصه‌های ناتمامم را با عشق... چشم‌هایم هنوز غرق در خیال اویند— نه می‌بینند، نه می‌خوابند، فقط خیال می‌سازند... هل سبق وأن عشقَ أحدٌ صُوراً بدموعٍ مَجبولة؟ آیا هرگز کسی، عاشقِ تصویر کسی شده؟ تصویری که با اشک‌های خودش ساخته شده باشد؟ نه از حضورش، بلکه از فُقدانش تصویر بسته باشد؟ یعنی، آیا می‌شود کسی را فقط از غم، از اشک، از خیال، دوست داشت؟ --- فقضيتُ ليالٍ من هواه وما زال فؤادي ما ارتوى و من... شب‌ها را در حسرت او سوزاندم، اما هنوز، هنوز دلِ من سیراب نیست— عشقش مثل آب شور بود؛ هرچه بیشتر نوشیدم، بیشتر تشنه شدم... ما زلتُ أَراك و لستُ أرى فبماذا سأبدأ يا تُرى؟ هنوز تو را می‌بینم، اما دیگر نمی‌بینم... تو در چشمم هستی، اما در واقعیت نه؛ حضورت خیالی شده… و این غیابِ پُرحضور، درد دارد اصلاً از کجا باید آغاز کنم؟ وقتی هیچ آغازگرِ شایسته‌ای برای این درد پیدا نمی‌کنم؟ هل سبق وأن هام أحدٌ بِحبيبٍ دمه قد جرى؟ آیا تا حالا شده کسی عاشق کسی باشد که خونش، از تن رفته باشد؟ یعنی... عاشق شهیدی باشد؟ عاشق کسی که رفته، اما هنوز زنده‌تر از تمام زنده‌هاست؟ عاشق خاطره، عاشق حضور بی‌جسم، عاشق عشق... این، پرسشی‌ست برای قلب‌هایی که عشق را تا سر حد مرگ زندگی کرده‌اند فأجبني بربك أنقذني تسمعني و لست تكلمني يا روحة ما هكذا كنتي! تشتاقك أروقة البيت هل سبق و أن شاق أحدهم لملاك قاب و لن يأتي؟! به حرمت پروردگارت، پاسخ بده... نجاتم بده، مرا بشنو... صدایم را حس می‌کنی، اما جوابی نمی‌دهی. تو این‌گونه نبودی، ای روح نازنین... خانه هنوز بوی تو را دارد، راهروها هنوز صدای قدمت را می‌خواهند. آیا هیچ‌کس تا به حال عاشق فرشته‌ای شده که در قابِ عکس مانده و دیگر هرگز برنمی‌گردد؟... أنا آهوي شهيداً في السماء و شهيدي يهوى فاطمة فحسين هو نور الزهراء و أخوه جواد و البشرى حسنٌ زهراءٌ و عليٌ يروون جهاد و النصره من دل‌باختهٔ شهیدی‌ام در آسمان، و آن شهید، عاشقِ فاطمه است... حسین، پرتوی از نور زهراست .... و حسن، زهرا، و علی— راویان جهادند و نگهبانان پیروزی...

اگر خواستید تلگرام قدم بر چشم...

🏞 از دست‌رفته ✏️ هر استعدادى كه در راه هوس‌ها و بت‌ها و طاغوت‌ها و شيطان‌ها، در راه نفس و دنيا و هوس و شيطان صرف شود، اسراف شده و از دست رفته است... ✏️رسول نیز انسان را عظيم مى‌دانست و استعدادهاى او را مى‌شناخت كه مى‌گفت: «براى شكوفايى و اتمام استعدادهايش برانگيخته شده‌ام» و عظمت انسان را مى‌دانست و لذا نمى‌خواست كه انسان اسير حقارت‌ها شود و در گنداب‌ها بپوسد و فقط به مردارها بينديشد. ✏️ به‌همين‌خاطر به على "عليه‌السلام" سفارش مى‌كند هنگامى كه به‌سوى يمن اعزامش مى‌دارد: «اگر به‌وسيله تو يك دل روشن شود و هدايت شود و آگاهى بيابد، براى تو بهتر است از آنچه خورشيد بر آن مى‌تابد و روز از آن مى‌گذرد» ✏️ و مى‌بينيم كه همان‌طور كه به خوراك و پوشاك و مسكن اصحابش مى‌انديشد، به فكر آنها و به قلب آنها و به رشد و تعالى آنها مى‌انديشد...در فكر اين نيست كه به ثروت و يا به قدرتى دست بيابد؛ و به اين نمى‌انديشد تا با قدرتمندان زدوبندى كند؛ بلكه مى‌خواهد استعدادى را حركت دهد و پيش براند و دلى را با خدا آشتى دهد و فكرى را با حق آشنا كند. ✏️ مى‌بينيم كه يك جوان يهودى را مدت‌ها، حتى سال‌ها زير نظر مى‌گيرد و رها نمى‌كند، تا اينكه هنگام مرگ، او را به حق مى‌رساند و از آتش مى‌گيرد؛ ولو آنكه پس از هدايت و آگاهى بميرد و جنازه‌اش براى پيامبر بماند؛ چون او روحش را قبل از جنازه‌اش به‌دست آورده و از آتش گرفته است. 📄 برشی از کتاب 📚 امامت، طرح حکومتی شیعه #امامت ▪️ #عین_صاد | عضو شوید👇🏻 https://eitaa.com/joinchat/2964258817C4593522bca

آدمی اگر نتواند از غمش چیزی بسازد، غم او را می‌بلعد. من دیده‌ام آدم‌هایی را که زیر بار اندوه شکسته‌اند، چون هیچ‌وقت از دلِ آن اندوه، کاری نکرده‌اند. غم، مثل تکه‌ای خاکِ تلخ است. اگر آن را رها کنی، فقط زمینت را شور می‌کند. اما اگر با دست‌های خالی‌ات همان خاک را زیر و رو کنی، آب بدهی، بکاری، یک روز می‌بینی که همان زمینِ تلخ، باغچه‌ای شده است. آدم باید بلد باشد که از درد، چراغ بسازد. غم بزرگ، فقط برای گریه کردن نیست. یک‌جایی باید تصمیم بگیری از همان غم، یک کار بزرگ بسازی.

واقعاً مهمه که بدونیم: نگاه ما به مسائل، همون چیزیه که همه‌چیزو تغییر می‌ده! مثلاً وقتی رنج و ابتلا رو نه به چشمِ بدبیاری، بلکه به چشم آزمایشی از سوی خدای مهربان ببینیم.. و باور کنیم که این محرومیت، در دل خودش رحمته… ✨☁️ اون‌وقته که قلب‌مون آروم می‌گیره. خدا منو برای این ابتلا برگزیده! خدای مهربون منو دوست داره که این سختی رو به من داده! يا الله🌱 یعنی من، لیاقت این عشق رو دارم!؟ وقتی نگاهمون این‌طوری عوض می‌شه، وقتی همه‌چیزو با نور محبّت خدا می‌بینیم... به‌خدا قسم، همه‌چیز آسون می‌شه حتی داغ‌ها، حتی فراق‌ها، حتی اشک‌ها… می‌گی به خودت:این دنیا؟ هیچه من فقط عشق خدا رو می‌خوام هیچ چیز دیگه‌ای توی این دنیا مال من نیست فقط او. فقط او...