زن بودن اگر آزادی نباشد درد است، و اگر فهم نباشد، زخم است و اگر حمایت نباشد، تنهایی است. سووشون

به قول حضرت حافظ منم که شهرهٔ شهرم منم که طاقت این رنج کافرانه ندارم

شبی به فکر تو بودم، قلم ز دست من افتاد از آن به بعد دگر حسّ شاعرانه ندارم

خیلیا میگم چرا تکست های خودمو نمیذارم تو چنل،آخه من تکست نمینویسم،از چی بنویسم؟از اینکه هیچوقت ندید منو؟

کاش من دو نفر بودم. یکی حرف می‌زد و یکی دیگر گوش می‌داد، یکی زندگی می‌کرد و آن یکی به تماشای او می‌نشست. چه خوب می‌توانستم خودم را دوست داشته باشم..

تا جنون فاصله‌ای نیست از اینجا که منم؛