داشتم جامعه میخوندم
یه جمعبندی که بخوام براتون ازش بکنم اینه که انگار داستان از یه نقطه شروع شد و رفت برای پایان
اما
هیچ وقت به پایان نرسید اینطور نیست که نقطه گذاشته نشده باشه چرا دوباره نقطه گذاشته بود ولی نقطه پایان نه بلکه یه نقطه شروع دیگه
اونقدری این نقطه شروع تکرار و تکرار شد تا دوباره برگشت به نقطه خودش و دوباره همین روند
اگر بخوام بهتون بگم جامعهشناسی چی بود فقط میتونم بگم یه چیز مضحک بود همیشه یه چیزی وجود داشت که ادما بخاطرش ضد هم بشن و حتی اگر قصد پنهان دیگه ای هم بوده با نقاب زدن اون رو توی چیزی دیگه ای قالب کردند
فرقی نداره حق با کی باشه همیشه دوتا گروهه بر ضد هم هستند حتی اگر هر دوشون هم باطل باشه بازم ادعای حق بودن میکنند و باید بگم حتی اگر یکیشون خوب و یکیشون بد باشه بعد اینکه باطله فهمید باطل هست البته که روندش رو تغییر میده ولی نمیاد سمت حق و یه گروه باطل دیگه رو میسازه و طرف مقابل هم همین
در واقع هیچوقت مسئله اولی حل نشد فقط به یه زمان دیگه و با یه اسم دیگه موکل شد و هنوز هم هر دو معتقد هستند که خودشون حق هستند در حالی که هر دوشون میدونن باطل هستند ولی خودشون رو در قالب حق جلوه میدن
میخواستم بگم آدمیزاد همینه ضد خودش
هیچ وقت تاریخ و جامعه به خودش ندیده که روند همه یکی باشه مگر به تظاهر
من یه مدت ازمون های شبه نهایی و... دارم برای همین ممکنه یه مدت از نامه خبری نباشه توی اشک برزخ به هر حال برای الان هم درخواستی برای نامه نیست هر چند حتی اگر کسی هم درخواست نده دلم میخواد برای کلی ها نامه بنویسم
من معمولا بعضی وقتا ایده هام رو به ریون میگم اما این رو نگفتم اخه چه فایده اگر یه داستان رو یه ادم پیش پیش بدونه
میخوام این داستان رو مثل یه غافلگیری پیش ببرم
