باز داشتم راه میرفتم و سعی میکرد سر گشنگی غر نزنم که دیدم، به،
آقو یاسین(از آیدیش مطمئن نیس_) هم اینجا بود.
تسبیح گلی توی دستش و با قیافه "نزدیکم بیاین با باتومم میزنم تو دهنتون" داشت با
رامین خان، سر اینکه "میتونست شلوغ تر هم باشه" بحث میکرد. ولی داداش... ساعت از یازده داشت میگذشت! هیچ بیکاری جز من و چند نفر دیگه، حوصله نداشت دو ساعت راه بره ببینه کیا رو میبینه.
رامین؟ اون نه میذاشت، نه برمیداشت. هرچی یاسین میگفت فقط با تکون سر تایید میکرد. احتمالا میدونست حریف زبون یاسین نمیشه.
