eitaa logo
جمهوری اسلامی | امید رامِز 🇮🇷
442 دنبال‌کننده
149 عکس
36 ویدیو
10 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از مجلۀ سوره
🔸 چه کسی گفت «انسجام اجتماعی»؟! ▪️ چرا گفتار لیبرال دربارۀ انسجام اجتماعی، علیه انسجام اجتماعی است؟ ✍️ حمیدرضا میررکنی (بخش اول) هنوز آن‌قدرها هم فریب لیبرال‌ها را نخورده‌ایم که تصور کنیم رعایت حریم و حدود الهی، می‌تواند مانع وحدت و انسجام ملتی باشد؛ اما این انگاره آن‌قدر در فضا حاضر و پُرتکرار است که در لحظات حساس، ما را دچار خطای در تصمیم و عمل کند؛ و یا دست کم ما را دچار حیرت کند. معمولاً دربارۀ انسجام و اتحاد سخن فراوان می‌گوییم، بی‌آنکه دربارۀ بنیاد و اساس و قوام آن، صادقانه چیزی پرسیده باشیم. سؤال سرراست و واضح در این موقعیت آن است که «وحدت و انسجام ملت چگونه "هست"، در حالی که می‌توانست "نباشد"؟» تجویزها و توصیه‌ها و راهبردها و سیاست‌هایی که ادعای انسجام‌آفرینی می‌کنند و یا آن دسته قضاوت‌هایی که کسانی را متهم به ضدوحدت بودن می‌کنند، سخن و ادعایشان بر باد است مادامی که از پس این پرسش بر نیامده باشند. کمی دوروبرمان را ببینیم؛ از این دروغ و دغل‌ها بسیار است. چیزی که مردمانی را متّحد می‌کند، چیست؟ «دشمن»؟ یعنی ملت‌هایی نبوده‌اند که دشمن داشته‌اند و متحد نشده‌اند؟ «بغض مشترک»؟ آیا آنان که بُغضی مشترک دارند، در سطوح دیگری در حب و بغض‌شان نسبت به هم دشمن یکدیگر نیستند؟ آیا «ترس» از نابودی، ترس نسبت به از دست رفتن «منافع»، مردم ما را متحد کرده است؟ آیا ما مردمان از سر ترس‌مان است که متحد شده‌ایم؟ بعید است بتوان به وحدت حول «ترس» یا وحدت حول «منافع» امیدی بست. ترس می‌ریزد و منافع تغییر می‌کند و یا از بین می‌رود. وحدت ما حول چیست؟ حول هرچه باشد، تقویت آن همان است که وحدت و انسجام را بیش‌تر و محکم‌تر خواهد کرد. طبیعت ما آدمیان، اقتضایش وحدت نیست؛ بلکه افتراق است. کتاب الله توضیح می‌دهد که طبیعت ما موجودات پرنقص و پر اشکال، چیزی جز اختلاف و تشتت را اقتضا نمی‌کند؛ «وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ-إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ...» (و اگر پروردگار تو مى‌خواست، قطعاً همه مردم را امّت واحدى قرار مى‌داد، در حالى كه پيوسته در اختلافند، مگر کسانی که پروردگارت به آنان رحم کرده...). پس مردمان دائماً در حرکت به سمت تباهیِ اختلاف و تفرد و تشتت‌اند؛ مگر آنکه رحمت خدا در کار باشد. خداوند مردم را همچون امّت واحده «جعل» نفرموده. حال که طبیعت توده‌وار مردمان میل به پراکندگی دارد، راه وحدت چیست؟ قرآن می‌فرماید راه وحدت، رحم و رحمت خداوند است؛ «الا من رحم ربی». اتحاد و انسجام و یک‌دلی مردمان، حاصل رحمت الهی است؛ نه چیز دیگر. سؤال بعدی این‌جاست که چگونه جامعه‌ای ذیل رحمت الهی قرار می‌گیرد؟ کتاب خدا در این زمینه توصیفی شفاف ارائه می‌فرماید: «وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» (و مردان و زنان با ايمان دوستان يكديگرند كه به كارهاى پسنديده وا مى‌دارند و از كارهاى ناپسند باز مى‌دارند و نماز را بر پا مى‌كنند و زكات مى‌‌دهند و از خدا و پيامبرش فرمان مى‌‌برند آنانند كه خدا به زودى مشمول رحمتشان قرار خواهد داد كه خدا توانا و حكيم است). 🆔 @Sourehmagazine
هدایت شده از مجلۀ سوره
🔸 چه کسی گفت «انسجام اجتماعی»؟! ▪️ چرا گفتار لیبرال دربارۀ انسجام اجتماعی، علیه انسجام اجتماعی است؟ ✍️ حمیدرضا میررکنی (بخش دوم) راه جلب رحمت الهی آن است که مؤمنین ولایت یکدیگر را به عهده بگیرند و از یکدیگر دست‌گیری کنند. نشان اصلی و بروز و ظهور عملی این رابطۀ ولایی در جامعه؟ امر به معروف و نهی از منکر و اقامۀ نماز و ایتاء زکات و اطاعت خدا و رسولش. در این صورت می‌فرماید: سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ. در برابر این توجه قرآنی، کوته‌نظری ما قرار می‌گیرد؛ تصور فاسدی که پیشنهادش برای تقویت وحدت و انسجام، نه حرکت ذیل رحمت الهی، بلکه بی‌اعتنایی نسبت به این سیر است. تجویز آن منظر هم در نهایت عبارت است از کم‌رنگ‌کردن حد و مرز معروف و منکر. ما تصور می‌کنیم وحدت و انسجام به معنای رقیق‌کردن مرز حرمات الهی و سکوت در برابر هتک‌شدن حریم پروردگار است. به نحوی در بعضی گوش‌ها، از عبارت «انسجام اجتماعی را بر هم نزنید»، به راحتی نوای «امر به معروف و نهی از منکر را تعطیل کنید» متبادر می‌شود. می‌گویند: «از معروف و منکر نگویید تا انسجام از دست نرود»؛ بی‌خبر از آنکه اساساً اگر انسجامی هم‌اکنون در کار است، حول‌ اهواء متشتت نفسانی، منافع مشترک و چیزهایی از این دست نیست، بلکه حول مخالفت با ظلم به‌مثابه منکری از منکرات الهی است. حول جهاد است به‌مثابه یکی از مهم‌ترین معروف‌های الهی. روی این مبنا انسجام موجود و محقّق‌شده در میان ملت ایران، نه حاصل دست‌کشیدن از حدود الهی، بلکه مرهون حدنگه‌داری ایشان است؛ مرهون جدیت ایشان در بازشناسی و تذکر مدام به مرز مهم و روشن‌ عدل و ظلم، حق و باطل و معروف و منکر. این حدنگهداری است که مردمانی را از ورطۀ سیر استدراجی و حق‌فراموشی دور می‌کند و به وادی پر ابتلای جهاد می‌کشاند و در نهایت هم ذیل فرمانروایی رحمت الهی، در اتحاد و انسجام قلوب و اقوال و اعمال سیر می‌دهد. به هر میزان که منکر، همچون منکر شناخته شود و از آن نهی شود، و به هر میزان که معروف همچون معروف شناخته شود و بدان امر شود، سیر در رحمت شدت گرفته و در نتیجه، قلوب مردمان به یکدیگر بیش‌تر متصل خواهد شد. در مقابل هر چه مرز معروف و منکر رقیق شود و هویت ایمانی مؤمنین و ایمان آنان نسبت به منکربودن منکرات و معروف‌بودن معروفات کاسته شود، از سایه‌سار رحمت الهی خارج شده و از عالَم انسانیت به عالم طبیعت هبوط کرده، به سیر در وادی «لایزالون مختلفین» وارد خواهند شد و دائماً تفرد و پراکندگی‌شان شدت و کثرت خواهد گرفت. کسانی که در حفظ هویت ایمانی و رعایت حدود الهی، نهی از منکر و امر به معروف می‌کوشند، همانان حافظان مهم‌ترین عنصر قوام‌دهندۀ وحدت و انسجام ملت ایران‌اند. 🆔 @Sourehmagazine
9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
تصور کنید همین بعثت مردم انقلابی و حزب‌اللهی که می‌دانیم همه جامعه نیستند اما حتما بخش قابل توجهی هستند و از ابتدای جنگ رمضان برای دفاع از حکم خدا یعنی "جهاد" و "قاعده نفی سبیل" به‌پاخاسته‌اند، با همین حساسیت از سال ۴۰۱ تاکنون و به ویژه پس از تصویب قانون در آذر ۴۰۳، پای حکم دیگر الهی یعنی عفاف و حجاب، مجاهدانه و غیرتمندانه می‌ایستادند و پشت حاکمیت را در جهت بسط حکم الهی محکم می‌کردند؛ تصور کنید ذهنیت قانون‌گذار با کمپین چند بلاگر چادری مخالفِ حجاب الزامی جهت‌دهی نمی‌شد؛ تصور کنید بخشی از تمرکز سرویس‌‌های امنیتی و اطلاعاتی صرف برخورد با حامیان مادی و معنویِ صنعتِ فرهنگِ پوشش در کشور می‌شد؛ تصور کنید وفاقِ احزاب و جریان‌ها به جای منافع سیاسی حول امر الهی رقم می‌خورد. آنگاه شاید آش آنقدر شور نمی‌شد که صدای غیرمحجبه‌ها هم از افتضاح پدیده آمده در عفت‌زدایی در حریم عمومی بلند شود. ✅@omid_ramez
روزنامه صهیونیستی هاآرتص اسرائیل از بحران در تصفیه آب در ۵ آب‌شیرین‌کن سرزمین‌های اشغالی به دلیل وجود جلبک در آب‌های مدیترانه خبر داده است. در مجموع ۶ زیرساخت آب‌شیرین‌کن در اسرائیل وجود دارد. ✅@omid_ramez
یک دسته ذینفع دلار ۲۳۶ هزار تومانی بدهکاران بانکی و شرکت‌های زیرمجموعه بانک‌ها هستند که با دریافت تسهیلات رانتی هم به رشد نقدینگی و افزایش تورم و جهش نرخ ارز دامن زدند و عموم مردم را به فلاک نشاندند، هم تسهیلات را در بازار ارز و طلا و بورس چند برابر کردند، هم ارزش دلاری بدهی خودشان کمتر شد. تاسف برانگیز و نگران‌کننده این است که این قالتاق‌بازی به نام هوش اقتصادی در بخشی از مردم هم تعمیم یافته و با توصیه بلاگرهای اقتصادی فرهنگ‌سازی می‌شود. ✅@omid_ramez
بی‌شرف‌ها در خاک بیگانه از "رویاهای تحریف شده زنان ایرانی" می‌گویند اما یک کلمه از شهادت صدها زن و کودک بی‌گناه در جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه و تجاوز و جنایات در مدرسه میناب و تست سلاح شیمیایی جدید ارباب‌شان در لامرد حرف نمی‌زنند. اُف بر شما ✅@omid_ramez
جمهوری اسلامی | امید رامِز 🇮🇷
بی‌شرف‌ها در خاک بیگانه از "رویاهای تحریف شده زنان ایرانی" می‌گویند اما یک کلمه از شهادت صدها زن و ک
به حقارت و پستی و کثافت این فیلم‌سازان وقتی بیشتر پی می‌بریم که بدانیم که نسخه انگلیسی فیلم مراقب به نام Falling House یا "خانه‌ی رو به زوال و سقوط" بوده است. بی‌خود نیست که روزنامه گاردین درباره این فیلم نوشته: "ایران زندان است و همه مردمانش زندانی". پروپاگاندای دروغ ۵۰ هزار کشته در دی ماه ۴۰۴ چگونه به خدمت اهداف نظامی آمریکا درآمد؟ غرب اینگونه توانست در افکار عمومی القا کند که ایران یک کشور ویران با حکومت سراسر فاسد و ستمگر است که ارتش ایالات متحده با حمله به آن می‌تواند آزادی را برای مردمانش به ارمغان بیاورد. بر این مبنا مگر کارکرد فیلم محسن قرائی غیر از تقویت این دروغ است؟ فارسی‌زبانان خارج از کشور که ترامپ را دعوت به حمله به ایران می‌کردند چه کار کردند که این فیلمِ سراسر خلاف امنیت ملی به وسیله سازندگان و بازیگرانش نمی‌کند؟ ✅@omid_ramez
🔻دروغی به نام خود تنظیم‌گری چرا نمی‌توان هر تغییری در هنجارهای پوشش را حاصل طبیعی عرف دانست؟ 🔖 ✍️نامیه اصفهانیان،کارشناس ارشد روانشناسی ▫️ اواخر دهه‌ی هشتاد در مدرسه‌ای خارج از سیستم رسمی کار می‌کردم که اصطلاحا مختلط بود و بچه‌ها هم لباس فرم نداشتند و با لباس‌های دلخواه به مدرسه می‌آمدند. یک روز به مادر دختربچه‌ای که تازه می‌خواست ثبت‌نام کند، درباره‌ی لباسش یادآوری کردم که خوب است زیرِ دامن یا پیراهنش شلوارک بپوشد تا موقع جست‌وخیز و بازی لباس‌زیرش معلوم نشود. این حرف را با نگاه تربیتی گفتم؛ باور داشتم رعایت حریم بدنی، برای خود بچه امنیت و آرامش و حتی آزادی و استقلال می‌آورد. اما از آنجایی که با جوّ فرهنگی آن طبقه از خانواده‌ها آشنا بودم و حدس می‌زدم با سوءبرداشت، به کنترل بدن دختران محکوم خواهم شد، این توضیح را هم اضافه کردم که دلیل این تأکید درباره‌ی لباس دختربچه‌ها این است که پوشش پسربچه‌ها اساساً طوری است که لباس‌زیرشان هیچ‌وقت معلوم نمی‌شود. ▫️در ایران، دست‌کم در دهه‌های اخیر و تاحدودی تحت‌تأثیر وجود قانون حجاب، موضوع کلی پوشش بر سر زبان‌ها افتاده و همه را به اظهارنظر فراخوانده است. از مناقشه‌ برانگیزترین اظهارنظرها در این زمینه به مفهوم عرف مربوط می‌شود. حقوق‌دانان و جامعه‌شناسان و روشنفکران و سایر کارشناسان که در نقد سیاست‌های حاکمیت درباره‌ی حدومرز پوشش زنان اظهارنظر می‌کنند، مهم‌ترین ارجاعشان به عرف است. آن‌ها مدعی‌اند که حدود پوشش چیزی نیست که به‌صورت فرمایشی و دستوری تعیین شود؛ بلکه این عرف است که مشخص می‌کند چه میزانی از پوشش، مناسب یا بهنجار است و از آن کمتر، نه. گویی رابطه‌ای ازلی‌وابدی بین عرف و پوشش برقرار است که برای حل تمام چالش‌های مربوط به این حوزه می‌توان به سراغش رفت. برای بررسی دقیق‌تر این ادعا باید تعریف روشنی از عرف داشته باشیم. ▫️عرف در معنای کلی، به مجموعه‌ای از رفتارها، باورها، ارزش‌ها و شیوه‌های عمل گفته می‌شود که در میان اعضای یک جامعه یا گروه، در گذر زمان رواج یافته و به‌عنوانِ شیوه‌ای پذیرفته‌ شده و معمول، برای رفتارکردن شناخته می‌شود. در حقوق و فقه، عرف رفتاری است که در میان مردم یا گروهی از آنان به‌طور مستمر و معمول رواج دارد و می‌تواند در تشخیص معنای قراردادها، تعیینِ حدود تعهدات و در برخی موارد، تعیین حکم یا قاعده‌ی رفتاری مورد توجه قرار گیرد. در علوم اجتماعی، عرف مجموعه‌ای از الگوهای رفتاری و شیوه‌های عملِ نسبتاً پایدار و پذیرفته‌شده در یک جامعه یا گروه اجتماعی است که در اثر تکرار و پذیرش جمعی شکل گرفته و اعضای آن جامعه انتظار دارند دیگران نیز مطابق آن رفتار کنند. عرف معمولاً بدون آنکه به‌صورت رسمی و مکتوب وضع شده باشد، رفتار افراد را تنظیم می‌کند. ▫️اشتراک این تعاریف در این است که عرف به‌مرور زمان و به‌صورت جمعی شکل گرفته و مبنای رفتار افراد در جامعه و قضاوت درباره‌ی آن قرار می‌گیرد. یعنی تدریجی‌ بودن و وابستگی به گذر زمان، ذاتی مفاهیم عرف و عرفی است. به‌عبارت‌دیگر، تغییراتی که منجر به شکل‌گیری یک عرف جدید در جامعه می‌شوند، حالتی طبیعی دارند و با تغییرات ضربتی، دفعی و دستکاری‌ شده متفاوت‌اند. بنابراین، اگر یک مؤلفه‌ی فرهنگی با دستکاری بیرونی، چه به‌صورت مستقیم و ملموس و چه به‌شکل نامحسوس و غیرمستقیم، تغییر پیدا کند، دیگر نمی‌توان در مورد آن از عرف حرف زد. 📌برای مطالعه کامل این یادداشت اینجا کلیککنید. 📝 مجله اقلیما | مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه ‌ eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag‌
جمهوری اسلامی | امید رامِز 🇮🇷
🔻دروغی به نام خود تنظیم‌گری چرا نمی‌توان هر تغییری در هنجارهای پوشش را حاصل طبیعی عرف دانست؟ 🔖#یادد
. 🌿آیه ۲۷ سوره نساء: وَاللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَ يُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَنْ تَمِيلُوا مَيْلًا عَظِيمًا و خدا می‌خواهد با رحمت و لطفش به شما توجه کند؛ و آنان که از شهوات پیروی می ‌کنند می‌خواهند شما [از حدود و مقرّرات حق] به انحراف بزرگی دچار شوید ✅@omid_ramez
هندسه‌‌ی نبرد.pdf
حجم: 3.5M
جدیدترین اثر انتشارات انقلاب اسلامی کتاب "هندسه‌ی نبرد" شناخت دشمن و روشهای مقابله با آن در اندیشه‌ی امام شهید آیت‌الله‌ خامنه‌ای(ره) ✅@omid_ramez
در ارتباط با واردات کالاهای لوکس بخش‌هایی از کتاب "هنر تحریم‌ها" نوشته "ریچارد نفیو" معمار تحریم‌های آمریکا در زمان اوباما را بخوانید. ریچارد نفیو معتقد است استثنا کردن واردات کالاهای لوکس در عین تحریم‌ کالاهای ضروری، "احساس درد" و در نتیجه اثرگذاری تحریم‌ها را بیشتر می‌کرد. ✅@omid_ramez