آب‌روی دوست داشتن را برده‌ایم اسماعیل...

چقد خاطره-

جداً نمی‌فهمم چطور این چیزکلاس‌ها برای من چایی‌نخوردن بازی در می‌آورند. من خودم-با اینکه توی جمع چایی‌ای ها ضدچایی ترینم و اصلا اهل‌ش حساب نمی‌آیم- هم وقتی می‌خواهم به خودم جایزه بدهم و مثل بچه‌ی خوب بنشانم‌ش پای ریاضی، یَک لیوان چایی مهمانش می‌کنم که های‌های جگرش حال بیاید. جداً اینها چه‌شان می‌شود؟

mood for ever :

:)

آدمیزاد یک‌کم که جدی به همچی نگاه می‌کنه، تاریکی از در و دیوارش بالا می‌ره. ول‌کن این منطق پیزوری رو. گندش بزنه اصلا.

.

اندوه.

برای اولین بار در زندگی‌ام خواستم فقط داستان صوتی گوش بدهم و هیچ کاری قاطی‌اش نکنم. جای‌تان خالی، عجب خوابی بود.

ساعتِ پنج و نیم وعده داشتی زن:)))))))