ترسم از آدمِ جدید ریخت، شاید ارتباط گرفتن بی‌فکر اونقدرهام سخت نباشه.

من بعد از یه حرکتِ بی‌فکر و رندوم: 💖💓💕💝💞💘

کُنج عزلت.

بنشین تماشایت کنم و این حرف‌ها؟؛

آقای شفیعی کدکنی میگن که تو ادبیات کلاسیکِ ما اصطلاحاً عاشق ، مازوخیسم و معشوق ، سادیسمیه. به همین خاطر وقتی وارد جریان عشق و عاشقی میشی حق آه و ناله کردن نداری. خلاصه اینکه هرچه از دوست رسد نیکوست

حتی محبت به باقی؟ نه مرسی.

تنها چیزی که توی این مسئله نمی‌تونم باهاش کنار بیام قضیه‌ی"مِی با دیگران خورده‌ست و با ما سر گران دارد"ئه. آدم رو به بریدن می‌کشونه. ببُر آدم، بس.

من بسیار آدمِ "نه نباید برام مهم باشه، دیگه تموم شد" و آزار دیدن مجدد هستم.