بیا به خونه فکر کنیم، حموم.

منظورت چیه عزیزم، معلومه که باید بعدِ سفر یه‌چند هفته‌ای خونه بمونم تا اعتمادبنفس از دست رفته‌ام رو بازیابی کنم.

جیغ می‌کشم.

اینجا داره کم‌کم فراموش می‌شه، یعنی چی این وضع.

"دست از مقایسه کردن خودت با بقیه بردار عزیزم. بردار."

دلم دندون مصنوعی می‌خواد، بسه دندون واقعی.

نه ببین آستانه تحمل دردت بالا...

نباید برمی‌گشتم، دلم تنگ شد.

ترکیب یک‌عالمه دلتنگی جور واجور که هیچ ربطی به‌هم ندارن رو دارم نمی‌تونم.

یه‌روزم بالأخره می‌شم مشدی، هرروز هرروز لش می‌کنم پای چایخونه مستِ ترکیب تق‌تق استکان‌ها با هم‌خونی «ای‌صفای قلب زارم» خادم‌ها. می‌رسه اون روز.