یک‌جایی کسی گفته بود، و من این‌جا به یادش افتادم. «آدمیزاد وقتی چرایی رو بدونه، صدهابار راحت‌تر چگونگی رو می‌پذیره.»

:)شش ساله شد این شاهکار.

Jealous? no bruh, I'm just مالکیت طلب

امروز خیلی رندوم ختم یه غریبه رو نشستم،و باید بگم هیچ‌وقت این اندازه به این‌که چقدر دنیا بعد از ما کوچک‌ترین تکونی نمی‌خوره و همه‌چیز انگار که از اول نبودیم ادامه پیدا می‌کنه فکر نکرده بودم.

وحشت‌انگیزه.

میلیاردها آدم از ابتدای خلقت بودن و هستن و خواهند بود که تقریباً بود و نبودشون برای هیچ‌کس حیاتی نبوده و حالا حتی یک‌نفر هم اون‌ها رو به یاد نمی‌آره. و همچنان، دنیا رو دورِ خودش می‌چرخه و می‌چرخه و هنوز ادامه داره.

زهرآگین.

سلام،کمتر از ۲٠ روز دیگه پاییزه.

نتیجه‌ی انعطافِ گارد مقاومتی و معاشرت بدون اجبار، این شد که دارم می‌تونم کم و بیش تو بحث‌های خاله‌زنکی مضحک شرکت کنم و طبق سلیقه‌ی زن‌های فامیل بیخودی و بدون فکر با هرکی رسید حرف بزنم. به قول اون تراپیسته که خیلی حرف می‌زد-مگه تو دنیای واقعی که حرفِ زن‌ها تمومی نداره، کسی برای حرف‌زدن فکر می‌کنه؟ زندگی عادی بین مردم و پذیرفته‌شدن توی جامعه همین‌طوریه.