حتی اگه این آزمون و محکِ مداوم بهظاهر با سر رفتن تو دردسر بیخود باشه، به نیروی معجزهآسای روز قبل آزمون(دقیقهی نود!) میارزه. وگرنه تو کدوم شرایطِ عادی گلستان سعدی یکروزه جمع میشه و یک جلد بیهقی هشتساعته؟
اویمن;
آپدیت: ترجیح میدم حرف نزنم تا اینکه برای مردم غر بزنم.
غر زدن بدون مسئولیت و تلاش و اراده، مثل شعارهای راهپیماییه. منفعلانه. بیخود. فقط حرف. قافیه.
اویمن;
ایمان راسخم رو گذاشتم کنج دیوار و نون و نمک گرگیاسو میخورم.
برادر اسطورهی ماست؛ گرگیاسیسم تا ابد.